Φιλικού χαρακτήρα επιστολή του Θεόδωρου Κολοκοτρώνη προς τον Γεώργιο Βαρνακιώτη, με την οποία τον ευχαριστεί για τους χαιρετισμούς που του είχε μεταφέρει μέσω του κοινού τους φίλου Δημητρίου Ραυτόπουλου στην Ιθάκη και εξηγεί την καθυστέρηση της δικής του απάντησης. Σε σκωπτικό ύφος αντιπαραβάλλει την κατάσταση του Βαρνακιώτη, ο οποίος είχε επιστρέψει στο Ξηρόμερο, με τη δική του παραμονή στη Ζάκυνθο, μακριά από την Πελοπόννησο και χωρίς τη βεβαιότητα ότι θα μπορούσε να επιστρέψει στον γενέθλιο τόπο του. Χαρακτηριστική είναι η αναφορά του ότι ο Βαρνακιώτης «τρώει κρέας αζύγιαστο», ενώ ο ίδιος το αγοράζει «με τη λίτρα», μέσω της οποίας εκφράζει το παράπονό του για τη διαφορετική οικονομική τους κατάσταση. Από την επιστολή φαίνεται ότι ο Κολοκοτρώνης επιδίωκε να αποκτήσει συστηματικότερη επικοινωνία με τον Βαρνακιώτη, πιθανότατα στο πλαίσιο της διαμόρφωσης ευρύτερων υπερτοπικών σχέσεων και δικτύων. Στο τέλος της επιστολής χαιρετισμούς προς τον Βαρνακιώτη απευθύνει και ο γιος του Θεοδώρου, Πάνος Κολοκοτρώνης, ο οποίος αυτοαποκαλείται «ανεψιός» μάλλον ως φιλοφρόνηση προς τον Βαρνακιώτη, καθώς, έως τώρα, δεν έχει αναφερθεί κάποιου είδους συγγενική σχέση μεταξύ των δύο οικογενειών.
Προηγούμενες Εκδόσεις: Νέαρχος Φυσεντζίδης, Ανέκδοτοι αυτόγραφοι επιστολαί των επισημοτέρων Eλλήνων οπλαρχηγών και διάφορα προς αυτούς έγγραφα της διοικήσεως μεθ’ ιστορικών σημειώσεων, τυπ. «Ταχυδρόμου», Αλεξάνδρεια, 1893, σ. 49-50.
Εὐγενέσταται ἀδελφαί, Καπητάν γιοργάκη, δουλικῶς καὶ πονετικῶς σᾶς χαιρετῶ, φιλῶ τὰ μάτια σας, ὁμοίως καὶ εἰς τὰ ἀδέλφια σας.
Μὲ τὸ ἀδελφικόν μου δὲν λυπῶ νὰ μάθω τὴν καλήν μοι καὶ περιποθητήν μοι ὑγείαν σας, ἂν ἐρωτᾶτε καὶ διὰ ἐμένα τὸν ἀδελφόν σας ὑγειένω ἕως ὥρας. Πολαὶς φοραῖς ἡ καλοσύνη σας ἡ πολὴ ἠθελήσατε νὰ γράφετε τοὺς ἀδελφικούς σας χαιρετισμοὺς εἰς τοῦ ραυτόπουλου κύρ δημητράκη δια ὄνομά μου. τὸ αἴτιο ὁποῦ δὲν σᾶς ἔγραφα εἶναι ἐτοῦτο, ὅτι ἡ εὐγενείαν σας ἐλάβατε τὴν πατρίδαν σας καὶ τρῶτε κριὰς ἀζύγιαστο, καὶ ἐγὼ οὔτε τὴν ηὗρα ἀλλ᾽ οὔτε ἴσως θέλει τὴν εὕρω, καὶ τὸ τρῶ μὲ τὴν λύτραν καὶ εἰς αὐτό σᾶς ἔχω παράπονα, ὅτι ὁ χορτάτος τοῦ νιστικοῦ δὲν τοῦ πιστεύει. ὅμως ἔτζι εἶνε ὁ ντονιάς, καὶ ἐγὼ παρακαλῶ τὸν θεὸν νὰ ἀκούω τοὺς φίλους μου καὶ τοὺς συμπατριώτες μου νὰ εἶνε καλὰ καὶ ἂς τρόνε τὰ ἀρνιὰ, καὶ ἐγὼ ἂς τρώγω γελαδόκρεατο. ὅμως ἀδελφαὶ Καπητὰν γιοργάκη σᾶς ἐσύγχισα πολλὰ, καὶ διὰ ἐτοῦτο σᾶς δίνω τὴν αἰτίαν διὰ νὰ μᾶς γράψης. Τόσον καὶ μένω καὶ προστάξετέ μας εἰς ὅτι ἤμαστε ἱκανοὶ νὰ σᾶς δουλεύσομαι.
1817 Ἰανουαρίου 12 Ζάκυνθος
ΘΟΔΟΡΑΚΗΣ ΚΟΛΟΚΟΤΡΟΝΗΣ.
Καγώ ὁ ἀνεψιός σας Πάνος υἱὸς τοῦ γράψαντος ταπεινῶς προσκυνῶ.