Περίληψη
Σχέδιο ἐπιστολῆς τοῦ Θεόδωρου Κολοκοτρώνη πρὸς ἄδηλο παραλήπτη, ἀλλὰ ἀσφαλῶς πρὸς τὴ Διοίκηση. Μὲ τὸ παρὸν ἔγγραφο ὁ Θεόδ. Κολοκοτρώνης διαπιστώνει πὼς ὁ βασικὸς λόγος ποὺ ἕως τώρα δὲν κατορθώθηκε νὰ ἀντιμετωπιστοῦν οἱ δυνάμεις τοῦ Ἰμπραὴμ πασᾶ, εἶναι πὼς ὁ «ἐχθρὸς οὗτος εἶναι ἐξευρωπαϊσμένος» καὶ γι’ αὐτὸ μόνο ἀπὸ τὸν τακτικὸ στρατὸ εἶναι δυνατὸν νὰ ἀντιμετωπιστεῖ. Προτείνει κατὰ τὸ διάστημα τοῦ χειμώνα νὰ προετοιμάσουν τακτικὸ στρατό. Ἐπισημαίνει πὼς ὁ ἴδιος κατέταξε τὸν νεότερο γιό του, Κωνσταντίνο (Κολλίνο) Κολοκοτρώνη, στὸν τακτικὸ στρατὸ καὶ δηλώνει τὴν προθυμία του νὰ καταταγεῖ καὶ ὁ ἄλλος γιός του (Γενναῖος) ἀλλὰ καὶ ὁ ἴδιος. Ζητᾶ ἀπὸ τὴ Διοίκηση νὰ ἐνεργήσει ἔτσι, ὥστε οἱ ἐπισημότεροι τῶν ὁπλαρχηγῶν νὰ στείλουν τὸν γιό τους ἢ κάποιον συγγενή τους στὸν τακτικό στρατό, γιὰ νὰ πειστοῦν οἱ στρατιῶτες. Ἡ πρόταση τοῦ Θεόδ. Κολοκοτρώνη ἀποτελεῖ τὸ ἐπισφράγισμα μιᾶς συζήτησης ποὺ ἐκτυλισσόταν ὅλο τὸ φθινόπωρο μὲ τὸν Ἀνδρέα Μεταξᾶ, γιὰ τὴν ἀνάγκη ἰσχυροποίησης τοῦ τακτικοῦ στρατοῦ (βλ. τὰ σχετ.). Τὸ παρὸν σχέδιο εἶναι γραμμένο στὴν τρίτη, λευκὴ σελίδα τοῦ ἐγγρ.[628]. Τὸ σχέδιο, ἂν καὶ ἀχρονολόγητο, πρέπει νὰ τοποθετηθεῖ στὰ τέλη Νοεμβρίου μὲ ἀρχὲς Δεκεμβρίου 1825, βάσει τῆς διατύπωσης «Δέκατος σχεδὸν μὴν συμπληροῦται ἀφότου ὁ Αἰγύπτιος οὗτος ἐχθρὸς ἐμόλυνε τὸ ἔδαφος τῆς Πελοποννήσου», ἐννοώντας τὴν ἀπόβαση τῶν στρατευμάτων τοῦ Ἰμπραὴμ πασᾶ, τὸν Φεβρουάριο τοῦ 1825.
Δέκατος σχεδὸν μὴν συμπληροῦται ἀφότου ὁ Αἰγύπτιος οὗτος ἐχθρὸς ἐμόλυνε τὸ ἔδαφος τῆς Πελοποννήσου, καὶ τὰ ἑλληνικὰ ὅπλα δὲν ἴσχυσαν [[ἐδυνήθησαν]] νὰ κάμωσι κατ’ αὐτοῦ τὶ ἀντάξιον τοῦ ἑλληνικοῦ ὀνόματος. Τοῦτο δὲ διατὶ ὅλοι κοινῶς τὸ ὁμολογοῦσι, καὶ τὰ πράγματα αὐτὰ τὸ ἀποδεικνύουν ὅτι ὄχι ἀπὸ ἀνανδρίαν, οὔτε ἀπὸ ἔλλειψιν ἐπιθυμίας, ἀλλὰ διότι ὁ ἐχθρὸς οὗτος εἶναι ἐξευρωπαϊσμένος καὶ καθημέραν ἐξευρωπαΐζεται, ἔχει τὸ τακτικὸν καὶ ὅλα τὰ εἰς τοῦτο ἐπιτήδεια. Εἶναι παρατηρημένον καὶ ἀπὸ τὰ σοφὰ ἔθνη καὶ κάθε συνετὸς δὲν ἀρνεῖται ὅτι διὰ νὰ ἀντιπαραταχθῆ [[πολεμήση]] ἕνας ἄτακτος μὲ ἕναν τακτικὸν εἰς πόλεμον, πρέπει νὰ εἶναι τουλάχιστον τριπλάσιος τὸν ἀριθμόν. Ἀργὰ ὅμως ἔφθασαν τοῦτο νὰ τὸ αἰσθανθῶσιν, ἵσως καὶ ἐξ ἀνάγκης, οἱ Ἕλληνες, διότι ἄλλον ἐχθρὸν θανάσιμον ἐλογίζοντο τόν, ὅστις προτείνει νὰ τὸν κατατάξη ἐν τῶ τακτικώ. Ἀργά, λέγω, ἐπειδή παρῆλθεν ἐν ἀταξίᾳ ὁ πολύτιμος καιρός των καὶ μόλις ὀλίγαι ἑβδομάδες ὑπάρξεως τοὺς ἔμειναν, καὶ αὐταὶ χειμών. Μ’ ὅλα ταῦτα κοινὸν ἀξίωμα εἶναι ὅτι καὶ ἀπ’ αὐτάς τάς ὀλίγας ἑβδομάδας τοῦ χειμῶνος πρέπει νὰ ὠφεληθῶμεν να συγκαταταχθῶμεν καὶ αὐτοὶ οἱ γέροντες εἰς τὸ τακτικὸν διὰ νὰ πολεμήσωμεν κατὰ τὴν ἄνοιξιν ὅμοιοι μ’ ὅμοιον ἐχθρὸν καὶ ὅσον τὸ κατ’ ἐμὲ ἂν καὶ πρὸ καιροῦ κατέταξα εἰς αὐτὸ τὸ τακτικὸν τὸν [[υἱόν μου]] νεώτερον υἱόν μου Κωνσταντῖνον, ἐπεθύμουν καὶ ἐπιθυμῶ [[ὅμως]] ἂν αἱ περιστάσεις τῆς Πατρίδος μοῦ ἐπέτρεπον νὰ κατατάξω καὶ τὸν ἄλλον καὶ <ὁ>ἴδιος νὰ καταταχθῶ ἀλλὰ πρέπει να αἰσθανθῶμεν ὅλοι κοινῶς τὴν ἐκ τούτου ἀνάγκην διὰ νὰ ὠφελήσωμεν [23] · ὡς σπεύδω ὅθεν νὰ [[προ]] ἀναφέρω πρὸς την σ(εβαστὴν) Διοίκησιν ὅτι διὰ νὰ μὴν καταναλώσωμεν ἐπὶ ματαίῳ καὶ τὸν ὀλιγοστὸν καιρὸν τοῦ χειμῶνος, νὰ ἐκδώσῃ προκηρύξεις καθ’ ὅλας τάς ἐπαρχίας τῆς ἑλληνικῆς ἐπικρατείας, νὰ τρέξωσιν αὐτόκλητοι ὅσοι πατριῶτες νὰ καταταχθῶσιν εἰς τὸ τακτικόν, οἱ δὲ καὶ μετὰ βίας διὰ τὴν ἀνάγκην τῆς Πατρίδος νὰ ὑποχρεωθῶσι παρὰ τῆς Διοικήσεως καὶ οἱ σημαντικότεροι τῶν πατριωτῶν, ὁμοῦ νὰ ἀποστείλη τὸν υἱόν του ἤ ἕνα τῶν συγγενῶν του νὰ καταταχθῆ καὶ ὁ ἴδιος διὰ νὰ αὐξήσωμε οὕτως τὸ τακτικόν μας καὶ νὰ πολεμήσωμεν τὴν ἄνοιξιν ὅμοια μὲ τὸν ἐχθρόν μας, διὰ νὰ{...}
