Περίληψη
Ἐπιστολὴ τοῦ Γενικοῦ Ἀρχηγοῦ Θεόδωρου Κολοκοτρώνη πρὸς τὸν γιό του Ἰωάννη (Γενναῖο), προφανῶς στὸ κάστρο τῆς Καρύταινας, μὲ τὴν ὁποία τὸν ἐνημερώνει ὅτι οἱ πληρεξούσιοι τῆς Ἐθνοσυνέλευσης ὑπὸ τὸν φόβο τῆς ἐκπόρθησης τῆς Ἀθήνας ἀποφάσισαν νὰ στείλουν βοήθεια πελοποννησιακῶν στρατευμάτων. Ὁ Θεόδ. Κολοκοτρώνης δηλώνει πώς, ἂν δὲν ἦταν ἀπαραίτητη ἡ παρουσία του στὴν Ἑρμιόνη, θὰ ἐκστράτευε ὁ ἴδιος, κάτι ὅμως ποὺ δὲν εἶναι ἐφικτό. Γιὰ τὸν λόγο αὐτό, ἡ συνέλευση ἀποφάσισε νὰ στείλει τὸν Γεν. Κολοκοτρώνη (βλ. καὶ Γεν. Κολοκοτρώνης, Ἀπομνημονεύματα, σ. 157). Μὲ τὴν παρούσα ἐσωκλείει τὶς διαταγὲς πρὸς τοὺς ὁπλαρχηγοὺς ποὺ θὰ τὸν ἀκολουθήσουν. Τὸν διατάσσει νὰ ξεκινήσει μὲ ὅσους στρατιῶτες ἔχει ἤδη καὶ στὴ συνέχεια οἱ ὑπόλοιποι θὰ συγκεντρωθοῦν στὸν Ἅγιο Γεώργιο (σημ. Νεμέα) καὶ τὸ Σοφικό, ὅπου στὸν ὅρμο Σοφικοῦ θὰ ἐπιβιβαστοῦν σὲ καΐκια γιὰ νὰ μεταβοῦν στὴν Ἀθήνα. Τέλος, τὸν πληροφορεῖ πὼς ὁ Γεώργιος Καραϊσκάκης ἔχει ἐνημερωθεῖ ἀναλόγως καὶ τὸν συμβουλεύει νὰ τὸν θεωρεῖ «ὡς ἄλλον πατέρα του». Στὴν παρούσα ἀπάντησε ὁ Γεν. Κολοκοτρώνης ἄμεσα, στὶς 17 τοῦ μηνός (βλ. σχετ.).
Προηγούμενες Εκδόσεις: Βασ. Δημητρακόπουλος, Συνοπτικὴἔκθεσις, σ. 38-39 ▪ Ὑπομνήματα, σ. 417-419.
Βλ. Σχετικά:
0825
Πρὸς τὸν γενναιότατον κ. Ἰω. Θ. Κολοκοτρώνην
Ὁ κίνδυνος τῶν Ἀθηνῶν εἵλκυσε τὴν προσοχὴν τῶν πληρεξουσίων τῆς συνελεύσεως, καὶ ἐπειδὴ ἡ περίστασις εἶναι κρίσιμος ἐκρίθη εὔλογον νὰ ὑπάγῃ μία μεγάλη βοήθεια ἐκεῖ ἐκ μέρους τῆς Πελοποννήσου· ἂν δὲν ἦτον ἀναγκαία ἡ παρουσία μου ἐδῶ, ἤθελα ἀποφασίσει νὰ ὑπάγω ὁ ἴδιος, διότι ἀπὸ τὴν σωτηρίαν τῶν Ἀθηνῶν, κρέμαται ἡ τύχη τῆς Πατρίδος μας. Διὰ τοῦτο ἡ συνέλευσις ἔκρινεν εὔλογον νὰ ὑπάγῃς ἡ γενναιότης σου, καὶ σὲ διορίζω ὡς ἀντιπρόσωπόν μου, καὶ ὡς ἀρχηγὸν τῆς κατὰ τῶν ἐν Ἀθήναις ἐχθρῶν ἐκστρατείας τῶν Πελοποννησίων. Σοῦ ἐσωκλείω δὲ διαταγὰς μου πρὸς τοὺςδιαφόρους ὁπλαρχηγοὺςτῶν ἐπαρχιῶν, πρὸς τοὺςὁποίους ἔγραψα καὶ ἀπευθείας ἀπεδώ καὶ σὲ διατάττω λαμβάνοντας τὴν παροῦσαν μου νὰ παραλάβῃς ἕως πέντε χιλιάδας στρατιώτας, καὶ νὰ κινήσης τὸ ταχύτερον δι’ ἐκεῖ. Διὰ νὰ μὴ μεσολλαβήσῃ δὲ ἀργοπορία, θέλεις ξεκινήσεις ὅσους ἔχεις ἑτοίμους, καὶ περνόντες αὐτοὶ ἀπὸ τὰς ἐπαρχίας νὰ ξεκινοῦν καὶ τοὺςλοιπούς, καὶ νὰ συγκεντρώνονται κατὰ τὸν μεγάλον Ἅγιον Γεώργιον ἕως τὸ Σοφικόν, ὅπου θέλουν ἔλθει καΐκια νὰ σᾶς περάσουν πέρα. Ἡ γενναιότης σου δέ, ἀφοῦ παρακινήσεις μὲ κάθε τρόπον νὰ ξεκινήσουν καὶ οἱ λοιποὶ στρατηγοὶ μὲ τοὺςστρατιώτας τῶνἐπαρχιών, θέλεις τραβίξει ἐμπρός, καὶ θέλεις τοὺςγράψει ποῦ νὰ ἀνταμωθῆτε, διὰ νὰ προφθάσητε μίαν ὥραν ἀρχήτερα. Καὶ τὸν Καραϊσκάκην ἔγραψα τὴν ἀπόφασιν τῆς συνελεύσεως, καὶ σᾶς περιμένει ἀνυπομόνως, μένει δὲ εἰς σὲ ὡς ἀρχηγὸς αὐτῆς τῆς σημαντικῆς ἐκστρατείας τῶν Πελοποννησίων νὰ φιλοτιμηθῆς νὰ δικαιώσης καὶ τὴν ἐκλογὴν τῆς συνελεύσεως, καὶ τὴν φήμην τοῦ ὀνόματός σου, καὶ τὸ αὐτὸ νὰ ἀκολουθήσουν καὶ οἱ λοιποὶ ἀδελφοὶ τῶν ὁπλαρχηγῶν. Γνωρίζεις ὅτι οἱ ξένοι παρατηροῦν τὰ κινήματά μας, καὶ ἀπὸ αὐτὰ θὰ κρίνουν ἂν ἤμεθα ἅξιοι τῆς ἐλευθερίας ὁποῦ μᾶς περιμένει. Διὰ τοῦτο ἀφοῦ διατάξεις τὰ δέοντα τόσον διὰ τὴν ἀσφάλειαν τοῦ φρουρίου, καθὼς καὶ τὰς ἀναγκαίας φυλακὰς διὰ νὰ παρατηροῦν τὰ κινήματα τῶν ἐχθρῶν, καὶ νὰ ἐμποδίζουν τὰς λεηλασίας των διὰ φανῶν, καὶ διὰ ἄλλων μέσων, θέλεις ξεκινήσει, καὶ θέλεις μοῦ γράφει ἀπὸ τόπον εἰς τόπον διὰ νὰ σᾶς γράφω τὶ νὰ ἀκολουθῆτε. Νὰ γράψῃς εἰς ὅλους τοὺςὁπλαρχηγοὺςνὰ μὴν ἔχουν ὀλιγωτέρους τῆς ἀναλογίας των στρατιώτας, ἀλλὰ πάντοτε περισσοτέρους. Ἡ δὲ συνέλευσις θέλει φροντίσει νὰ σᾶς κάμῃ ὅσας δυνηθῆ ἐξοικονομήσεις· φθάσαντες εἰς Ἀθήνας, θέλεις ἀκούει τὸν Καραϊσκάκην, ὡς ἄλλον πατέρα σου, διότι ἀπὸ τὴν εὐπείθειαν κρέμαται ἡ διατήρησις τῶν στρατοπέδων. Σᾶς εὔχομαι νίκας.
Ἐν Ἐρμιόνῃ τὴν 15 Φεβρουαρίου 1827
ὁ Γεν(ικὸς) Ἀρχη(γὸς) τῆς Πελοπ(οννήσου)
θ. κολοκοτρονης
