Περίληψη
Ἀντίγραφο τοῦ ὑπ’ ἀρ. 2 Ψηφίσματος τῆς Γ΄ κατ’ ἐπανάληψη Ἐθνοσυνέλευσης, μὲ τὸ ὁποῖο ἀκυρωνόταν τὸ Ψήφισμα ἀρ. 4 (12 Ἀπριλίου 1826). Τὸ τελευταῖο ἀναφερόταν στὴν παύση τῶν ἐργασιῶν τῆς Ἐθνοσυνέλευσης καὶ στὴν κατάθεση τῶν «πληρεξουσίων ἐγγράφων» στὴν Ἐπιτροπὴ τῆς Συνελεύσεως, ὥστε νὰ ἰσχύουν, ὅταν θὰ συγκαλεῖτο ἐκ νέου ἡ διακοπείσα ἐθνοσυνέλευση (βλ. ΑΕΠ, τ. 3, σ. 175-176). Μὲ τὸ παρὸν Ψήφισμα ἀνατρέπεται αὐτὴ ἡ ἀπόφαση καὶ στὴν κατ’ ἐπανάληψη Ἐθνοσυνέλευση γίνονται δεκτοὶ ὡς πληρεξούσιοι οἱ «νεωστὶ ἐκλελεγμένοι νομίμως ἀπὸ τὸν λαόν». Τὸ παρὸν ἀντίγραφο ὑπογράφει ὁ Νικόλαος Σπηλιάδης, γραμματέας τῆς Γ΄ κατ’ ἐπανάληψη Ἐθνοσυνέλευσης, καὶ ἀποτελεῖ τμῆμα δεσμίδας λυτῶν φύλλων, στὰ ὁποῖα ὑπῆρχαν ἀντιγεγραμμένα τὰ ἔγγραφα τοῦ ἀρχείου [848] καὶ [851].
Προηγούμενες Εκδόσεις: ΑΕΠ, τ. 3, σ. 577-579.
Βλ. Σχετικά:
0848, 0851
Ἀριθ. Β΄
Ἡ Ἐθνικὴ Τρίτη τῶν Ἑλλήνων Συνέλευσις
Θεωρήσασα τὸ ὑπ’ἀρ. Α΄ (3) <: (4)> τῆς ἐν Ἐπιδαύρῳ διακοπείσης Συνελεύσεως ψήφισμα, ἐκδοθὲν τὴν 12 Ἀπριλίου 1826.
Θεωροῦσα ὅτι τὸ ψήφισμα τοῦτο προσβάλλει τὴν κυριαρχίαν τοῦ λαοῦ, ἔχοντος
ἴδιον, ἀναφέρετον καὶ ἀναπολλοτρίωτον, τὸ δικαίωμα τοῦ ἐκλέγειν τοὺς πληρεξουσίους ἀντιπροσώπους του.
Θεωροῦσα, ὅτι δυνάμει τοῦ δικαιώματός του τούτου, οἱ νόμιμοι τοῦ Ἔθνους πληρεξούσιοι εἶναι οἱ μὴ ἀφαιρεθέντες παρὰ τοῦ λαοῦ τὴν παρ’ αὐτοῦ ἐπιτετραμμένην πληρεξουσιότητα, καὶ οἱ νεωστὶ ἐκλεγμένοι, ἀντὶ τῶν ἀφαιρεθέντων αὐτήν. Κατὰ συνέπειαν τῶν πρακτικῶν τῆς Α΄ Συνεδριάσεως:
Ψηφίζει
Αον Τὸ αὐτὸ ψήφισμα ὑπ’ ἀριθ. Α΄ (1) καὶ 12 Ἀπριλίου 1826 ἀκυροῦται καθ’ ὅλην αὐτοῦ τὴν ἔκτασιν.
Βον Οἱ παρὰ τοῦ λαοῦ ἀφηρημένοι, τὴν ὁποίαν ἔλαβον παρ’ αὐτοῦ πληρεξουσιότητα, ἀποκλείονται ἀπὸ τὴν κατ’ ἐπανάληψιν ταύτην Συνέλευσιν καὶ εἶναι δεκτοὶ ὅσοι ἀντ’αὐτῶν νεωστὶ ἐκλελεγμένοι νομίμως ἀπὸ τὸνλαόν.
Γον Τὸ παρὸνψήφισμα να καταχωρηθῇ εἰς τὸνκώδηκα τῶν ψηφισμάτων καὶ νὰδημοσιευθῇ διὰ τοῦ τύπου.
Ἐξεδόθη ἐν Ἑρμιόνῃ τὴν 4 Μαρτίου 1827
Ὁ πρόεδρος
Γεώργιος Σισίνης
Ἕπονται αἱ ὑπογραφαὶ τῶν λοιπῶν πληρεξουσίων τὸνἀριθ. 109
ὁ Γραμματεὺς
Ν. Σπηλιάδης
