Αρχειακός Τόπος Θεόδωρου Κολοκοτρώνη

Διὰ τοῦ παρόντος ἡμῶν ἰδιοχειροϋπογεγραμμένου γράμματος ὑποσχόμεθα μεθ’ ὅρκου τῆς ἁγιωτάτης καὶὀρθοδόξου ἡμῶν πίστεως καὶμὲ τὴν δύναμιν τοῦ τρομεροῦ ὅρκου ὁποῦ αὐτοπροαιρέτως διὰ τὴν σωτηρίαν τοῦ Γένους μας ἐκάμαμεν, ὅτι νὰ φυλάξωμεν τὰς ἀκολούθους συνθήκας. Αον: Ἡμεῖς αἱ τρεῖς γενεαί, δηλαδὴ Μαυρομιχάλιδες, Γληγοριάνοι καὶΤρουπάκιδες, ὡς δυνατώτεραι, καὶἀξιώτεραι ἀπὸ τὰς ἄλλας γενεὰς τῆς πατρίδος μας Σπάρτης, ὑποσχόμεθα μὲ τὴν δύναμιν τῶν ῥηθέντων φοβερῶν ὅρκων, νὰ βασιλεύῃ εἰς τὸ ἑξῆς εἰς τὰ σώματά μας, μία ψυχή, μία σύμπνοια, μία θέλησις καὶνὰ μὴ δύναται ποτὲ κᾀνένα ἐσωτερικὸν οὔτε ἐξωτερικὸν αἴτιον νὰ διασείσῃ ἤ καὶνὰ ἀδυνατίσῃ ἕνα τοιοῦτον ἱερὸν δεσμόν. Βον: Ὁ κύριος, καὶκαθολικός μας σκοπὸς ἑνὸς τοιούτου δεσμοῦ δὲν ἀποβλέπει, οὔτε γίνεται δι’ ἄλλο τί, εἰ μὴ μόνον διὰ τὴν κοινὴν τῆς πατρίδος μας ὠφέλειαν, καὶδιὰ νὰ εἴμεθα ἕτοιμοι συμφώνως καὶπροθύμως νὰ πράξωμεν τὰ ὅσα ἤθελε προσταχθῶμεν ἀπὸ τούς ἀνωτέρους καὶἐγκρίτους τοῦ γένους μας, διὰ τὸ γενικὸν συμφέρον τῆς Πατρίδος μας Ἑλλάδος, ὡσάν ὅπου εἴμεθα ὑπόχρεοι καὶἐνταυτῷ ὁρκομένοι νὰ χύσωμεν καὶτὴν ὑστερινὴν ῥανίδα τοῦ αἵματὸς μας, ὁπόταν ἡ χρεία τὸ καλέσῃ. Γον: Ἐπειδὴ καὶτοιοῦτοι ἱεροὶσκοποὶσυμβαίνει κᾄποτε νὰ διασείωνται καὶἀνατρέπωνται ἀπὸ ἐξωτερικάς, καὶἐσωτερικὰς καταδρομὰς καὶδιχονοίας, καθώς τινές πάσχουν νὰ ἁρπάξουν τὴν ἡγεμονίαν καὶἄλλοι νὰ ταράττουν τὴν κοινὴν ἡσυχίαν τῆς πατρίδος μας, παρακινούμενοι ἀπὸ φυσικὴν τους κακίαν, καὶπλεονεξίαν, διὰ τοῦτο ἡμεῖς σύμφωνως θέλει ἐπιμελούμεθα νὰ καταπαύωμεν τὰ τοιαῦτα, ὅσον τὸ δυνατόν, μὲ τοὺς πλέον ἡσύχους, ἐπιτηδείους, ὴ καὶφοβεριστικοὺς τρόπους.Εἰ δὲκαὶὅλα αὐτὰ θέλει φανοῦν ἀδύνατα, τότε ἐκ συμφώνου πρέπει μὲ τὰ ἅρματα εἰς τὰς χεῖρας νὰ ἐκριζώνωμεν τὰ τοιαῦτα, καὶχρείας τυχούσης, καὶεἰς τὴν ἰδίαν αὐλὴν νὰ ἀντισταθῶμεν, χωρίς ποτὲ νὰ κλίνωμεν εἰς κᾀμμίαν ἄλλην ἀλλαγὴν τῆς ἡγεμονίας, ὅπου ἤθελεν ἀποφασίσῃ ἡ Πόρτα. Δον: Κάθε ἱερὸς δεσμός, καὶμάλιστα ἐκεῖνος ὁποῦ γίνεται ὑπὲρ Πίστεως, Πατρίδος, καὶΓένους, διὰ νὰ μένῃ ἀκλόνητος, καὶἄσειστος, πρέπει νὰ βάλλη δι’ ἀρχήν, καὶθεμέλιον τὴν ἀλήθειαν καὶδικαιοσύνην. Ὅθεν ἡμεῖς ὑποσχόμεθα νὰ φυλάξωμεν αὐτὰς τὰς ἀρετὰς ἀπαρασαλεύτους, αἱ ὁποῖαι ὄχι μόνον τὰς ἐδικάς μας γενεὰς θέλει δοξάσουν, ἀλλὰ καὶτὴν ἴδιάν μας πατρίδα θέλει εὐτυχήσουν καὶστερεώσουν. Τέλος πάντων τὴν τιμὴν καὶἀτιμίαν, τὸ κέρδος, καὶζημίαν τοῦ πλέον μικροτέρου συμπατριώτου μας ἢ καὶὁμογενοῦς μας θέλει στοχαζώμεθα ὡς ἴδια ἐδικά μας. Εον: Ὅποια προσταγὴ ἤθελε μᾶς παῤῥησιασθῇ ἢ βασιλική, ἢ τοῦ Γένους μας, ὅπου ν’ ἀποβλέπῃ πρὸς ὄφελος τῆς κοινῆς Πατρίδος, νὰ θεωρῆται, καὶἐνεργῆται προθύμως καὶθερμῶς ἀπὸ ἡμᾶς τοὺς ἰδίους, χωρὶς ὅμως ποτὲ νὰ ἀδικήσωμεν τινὰ ἀπὸ τοὺς ἀξιωματικοὺς τῆς πατρίδος μας, δηλαδὴ τοὺς λεγομένους καπετανέους, ἀλλὰ κατὰ τὴν ἀξίαν, καὶἀρετὴν τοῦ καθ’ ἑνὸς νὰ τὸν μεταχειρισθῶμεν, ἄνευ τινὸς φιλοπροσωπίας καὶπάθους, ἔξω μόνον μένουν ἀμέτοχοι ἀπὸ ὅσα μυστικὰ θέλει ἐμπιστευθοῦν εἰς ἡμᾶς τοὺς ἰδίους διὰ τὸ κοινὸν ὤφελος, ὁμοίως τὰ τοιαῦτα μυστικὰ θέλει εἶναι ἀγνώριστα καὶεἰς τὰ ἐδικά μας παιδία, ἀδελφούς, ἐξαδέλφους, ὁπόταν γνωρίζωμεν ὅτι δὲν εἶναι ἱκανοὶνὰ τὰ φυλάξουν. ΣΤον: Καθὼς μόνοι μας θέλει ἔχωμεν ὅλον τὸ βάρος τῆς πατρίδος μας διὰ τὴν καλὴν της κυβέρνησιν, ὁμοίως καὶκάθε ἄλλην προσταγὴν ἀπὸ τὸ Γένος μας, θέλει τὴν δεχόμεθα, καὶἐνεργοῦμεν, ὡς χρέος μας ἀπαραίτητον, ἄνευ τινὸς δισταγμοῦ καὶἀντιστάσεως. Κατ’ αὐτὸν λοιπὸν τὸν τρόπον πάλιν ἡμεῖς οἱ ἴδιοι θέλει ἀνταποκρινώμεθα ἐκ μέρους ὅλης τῆς Σπάρτης μὲ τὸ γένος μας διὰ κάθε μερικὸν τῆς πατρίδος μας, ἤ καὶγενικὸν τῆς Ἑλλάδος συμφέρον· ἔξω μόνον τὰς μικράς, καὶμερικὰς ὑποθέσεις, καὶδιαφορὰς τῆς πατρίδος, καὶτῶν γειτόνων, θέλει τὰς θεωρῇ καὶτὰς διορθώνῃ ὁ ἴδιος ὁ ἡγεμών. Ζον: Ἀγκαλὰ καὶεἰς τὸ ὅλον κοινὸν γράμμα περὶτῆς πατρίδος μας ὑποσχόμεθα νὰ φυλάξωμεν ἀπαρασάλευτα, ὅλα τὰ συμφωνηθέντα, μ’ ὅλον τοῦτο ὑποπτευόμενοι εἰς τὴν μικρότητα τοῦ νοὸς μερικῶν, καὶεἰς τὰ ξεχωριστὰ πάθη ὁποῦ τοὺς κυριεύουν, καὶκατασύρουν, διὰ τοῦτο ἐκρίναμεν συμφέρον καὶἀναγκαῖον διὰ τὴν ἀσφάλειαν καὶδόξαν τῆς Πατρίδος μας καὶδιὰ ἐκπλήρωσιν τοῦ χρέους μας καὶαὐτοπροαιρέτου ὅρκου πρὸς τὴν γονικὴν Πατρίδα, καὶμητέρα ἡμῶν Ἑλλάδα, νὰ κάμωμεν τὴν παροῦσαν ξεχωριστὴν καὶἀδιαίρετον ὁμοψυχίαν τῶν τριῶν ἡμῶν οἰκογενειῶν διὰ χαλινὸν καὶπαιδείαν τῶν ἐνδεχομένων συμβεβηκότων. Ηον:Ὅθεν ἐν ἑνὶστόματι, μίᾳ ψυχῇ καὶκαρδίᾳ, μίᾳ συμπνοίᾳ καὶἀδιαιρέτῳ δεσμῷ ὑποσχόμεθα νὰ φυλάξωμεν τὰς ῥηθείσας συμφωνίας ἀνελειπεῖς καὶἀπαρασαλεύτους. Ἐὰν δὲ τινὰς ἀπὸ ἡμᾶς (τὸ ὁποῖον δὲν πιστεύομεν ποτέ) ἤθελε φθάσῃ εἰς τόσον βαθμὸν παρανομίας καὶἀσεβείας νὰ φανῇ παραβάτης καὶἐπίορκος τῶν τοιούτων ὠφελίμων πράξεων τῆς Πατρίδος μας, εκεῖνον τὸν παραδίδομεν πρῶτον εἰς χεῖρας Θεοῦ ζῶντος, δεύτερον εἰς τὰς ἀρὰς τῆς ἐδικῆς μας πατρίδος, τρίτον εἰς τοὺς δικαιοτάτους καὶἀπροσωπολήπτους νόμους τῆς κοινῆς ἡμῶν Πατρίδος Ἑλλάδος. Τὸ δὲ ὄνομα τῆς οἰκογενείας του νὰ μείνη αἰωνίως ἄτιμον, ὑβρισμένον καὶμισητὸν ἀπὸ ὅλην τὴν Πατρίδα καὶΓένος. Διὸ γίνονται τέσσερα ὅμοια καὶἀπαράλλακτα γράμματα ὑπογεγραμμένα ἰδιοχείρως καὶἐσφραγισμένα μὲ τὰς ἰδίας μας σφραγίδας, ἀπὸ τὰ ὁποῖα τὸ ἓν κρατεῖ ὁ ἐνδοξότατος Πετρό<μ>πεης Μαυρομιχάλης, τὸ ἄλλο ὁ ἐνδοξότατος πρῴην Αντώ<μ>πεϊςΓληγοριανός, τὸ τρίτον ὁ εὐγενὴς καπετᾶν Παναγιώτης Τρουπάκης, τὸ δὲ τέταρτον ὁ κύριος Χριστόφορος Πεῤῥαιβὸς δι’ ἀπόδειξιν καὶπαράστησιν πρὸς τὸ Γένος μας, τὰ ὁποῖα αὐτὰ θέλουν ἔχῃ ὅλον τὸ κῦρος καὶτὴν ἰσχὺν ἀναμεταξὺ ἡμῶν καὶἔμπροσθεν τῶν ἀπροσωπολήπτων νόμων τοῦ γένους μας. Κυτριαῖς: αη΄: Ὀκτωμβρίου 1819:θ. (Τ.Σ.) [Τουρκικὴ γραφὴ μὲ τὸ ὄνομα τοῦ Μαυρομιχάλη] Πετρόμπεης Μαυρομιχάλης ομού με τὰ αδἐλφια μου βέβεόνω τὰ ανωθεν (Τ.Σ.) ΚΙ Π/ΠΝΓΤ/ΤΡΠΚ Καπεταν Παναγηοτης Τρουπάκης με τους εδηκους μου και υον μου βεβεονο το ανοθεν (Τ.Σ.) ΚΑΠΔΑΝ/ΤΖΟΝΓΟΡΙΟ Καβαληέρ Δημήτριος Γληγωράκης βεβεόνω τ’ άνοθεν Μπὰς καπετάν Τζηγκουρηὸς Γληγοράκης βεβεονο με τ’ αδελφηα μου το ανοθε