Αρχειακός Τόπος Θεόδωρου Κολοκοτρώνη

Ἐκλαμπρότατε! Τοῦς δύῳ κτίπους τῶν ἐχθρῶν ὁποῦ ἐκάμαμεν σοῦ τοὺς ἐγράψαμεν. Χθὲς τὸ προὶ ἐκινήθη πάλιν ὁ ἐχθρὸς διὰ Ἀνδρήτζεναν καὶ Λιοδῶραις, καὶ ἀπερνῶντας ἀπὸ τὸ μέρος τοῦ ποταμίου ἐκατέβησαν οἱ Ἕλληνες καὶ ἐπρόλαβαν τοῦ Ἀντώνη τὸν μήλον. Καὶ ἐρχάμενοι οἱ Τοῦρκοι τοὺς ἐκτίπησαν καὶ ἐπισόστρεψαν καὶ ἐβάρεσαν ἀρκετοὺς Τοῦρκους φεύγωντας ἐντροπιασμένοι καὶ κατεσχυμένοι εἰς τὰ ὀπίσῳ καὶ ἐτοποθετίθησαν εἰς τοῦ Ζονάτου καὶ ἄχρι τῆς ὥρας ἐκεῖ εὑρίσκονται. Ἡμεῖς εἴμεθα σχεδὸν τριάντα ἡμέρας εἰς τὴν θέσιν τούτην καὶ ὑστερούμεθα ἀπὸ ζοοτρωφίας καὶ πολεμεφόδια. Σοῦ εἶναι γνωστὸν ὅτι οἱ ἐν ἅρμασι τοῦ μέρους τούτου βλέποντας τοὺς ἐχθροὺς χθὲς ἀναχώρισαν καὶ ἐπήρε ὁ καθ’ εἷς τὰ γυναικοπαιδά του καὶ ἀνέβησαν εἰς τὰ ὑψηλά, ἡμεῖς μόνοι τῆς ἐπαρχίας μας εὑρισκόμεθα εἰς τὴν θέσιν τοῦτην. Τὴν προχθὲς τὸ ἐσπέρας ἔφθασεν εἰς τὰ ἐδὼ καὶ ὁ στρ(ατηγὸς) Κολιόπουλος καὶ χθὲς ἦτον εἰς τὸν πόλεμον τοῦτον· ψὲς τὸ ἐσπέρας ἀναχώρησεν διὰ Λιοδῶραις εἰς σύναξιν στρατευμάτων. Ἐκλαμπρότατε ἐπειδὴ καὶ εἶσθαι εἰς τὸ μέρος αὐτὸ μὲ σῶμα ἀρκετὸν ὡς μανθάνωμεν ἄν δεινατὸν νὰ κροτίσητε πόλεμον μὲ τοὺς εὑρισκομένους εἰς Τριπολιτζᾶν, ἷσως καὶ ὁ ἐδὼ ἐχθρὸς ἀναχωρήσῃ καὶ ἀναβῇ ἐπάνω, καὶ ἀφ’ οὗ ἀναχωρήσῃ τότε κινειούμεθα μὲ ἀρκετὸν σῶμα ἀπὲ ἐδὼ καὶ ἐρχόμεθα καὶ πιάνωμεν τὰ Τρίκορφα, ὁμοίως καὶ ἡ ἐκλαμπρότις σας ἀπὸ αὐτόσε σημόνετε εἰς τὰ κοντινὰ μέρη καὶ τότε τοὺς βαστῶμεν εἰς Τριπολιτζάν, ἐπειδὴ καὶ φοβούμεθα μήπως καὶ κάμη κίνημα καὶ ἔλθη ἐπάνω μας, καὶ ὄντας ὀλίγοι ἠμπορεὶ νὰ μᾶς λακήση καὶ μᾶς διασκορπίση, τότε δίσκολα τὸν σινάζεις τὸν Ἕλληνα. Ἐκλαμπρότατε ἐγὼ ἀπέρασα εἰς Κοντοβούνια διὰ <νὰ> συνάξῳ τοὺς στρατιώτας καὶ συνάζωντάς τους μοῦ ἐπροφασίσθησαν ὅτι δέν ἠμποροῦν νὰ ἀνεβοῦν ἐπάνῳ, ἐπειδὴ καὶ εἰς τὰ κάστρα καὶ Νησίον εὑρίσκονται Τοῦρκοι. Λοιπὸν τοὺς ἐπῆρα καὶ ἐπῆγα εἰς Βουρκᾶνου ὁποῦ ἑκεῖ ἦτον καὶ ὁ Γέρο Μῆτρος, ἐγράψαμεν καὶ εἰς τὸ πέρα μέρος Νηκῆτα Φλέσια, Μεσηνιακοκολποῖτων καὶ ὄλλων τῶν ὁπλαρχηγῶν τοῦ μέρους ἑκεῖνου ὁποῦ νὰ συνάξουν τὰ στρατευματὰ των διὰ νὰ ἑνοθῶμεν καὶ νὰ κτυπήσωμεν τοὺς εὑρισκομένους Τοῦρκους εἰς Νησίον καὶ εἰς 2 ἡμέρας ἔχομεν ἀπόφασιν ὁποῦ νὰ τοὺς πέσωμεν ἑπάνῳ· καὶ εἰς τὰς δύῳ ὥρας τῆς νυκτὸς ἔλαβον ἓν γράμμα ἀπὸ τοὺς ἐδὼ λυποὺς ἐπαρχιώτας μου, οἱ ὁποίοι μοῦ ἔγραφον τὸν πόλεμον ὁποῦ ἔκαμον ὁποῦ ἐσκότωσαν τοὺς ἐπτὰ [[καί]] Τούρκους καὶ τὸν ζωντανὸν ὁποῦ ἔπιασαν καὶ μὲ ἐβίαζον ὁποῦ νὰ πάρω τὰ ὅσα ἅρματα ήχον συναγμένα καὶ νὰ κάμῳ τὴν νύκταν ἡμέραν καὶ νὰ φθάσῳ εἰς τὴν ἀνταμωσίν τους. Καὶ εὐθὺς ἐπῆρα πεντακοσίους καὶ τὴν ἄλλην ἔφθασα εἰς τὰ ἐδώ. Ἀδελφέ, προβλέψετε εἰς σίναξην στρατευμάτων καὶ ζοωτρωφίας. Ποῦ εἶναι οἱ Μηστριῶται, ποῦ εἶναι οἱ Καρητινοί, ποῦ εἶναι τὰ στρατεύματα τῆς Πελοποννήσου δὲν μᾶς λέτε, ἰμὴ μόνον εἰς τὸ μέρος τοῦτο εὑρισκόμεθα οἱ Ἀρκάδιοι καὶ βαστοῦμεν τὴν θέσην τοῦτην, καὶ χωρίς ζοωτρωφίας καὶ πολεμοφώδια. Τὰ τῆς ἐπαρχίας μας γεννήματα οἱ ἐπαρχιώται μας ἄλλοι ἀπόλαυσαν 5 πινάκια καὶ ἄλλοι διόλου, ἐπειδὴ καὶ ἐπέστρεψαν εἰς τὰς 8 καὶ 10 τοῦ τρέχοντος καὶ τὰ εῖχον φαγομένα τὰ γουρούνια καὶ λοιπᾶ ζῶα, καὶ περὶ τοῦτου ὁ καθ’ εἷς ὑστερεῖται καὶ δέν τὸ δίδῃ, ἰμὴ πασχύσαται εἰς ὅτι δείνασθαι διὰ νὰ ἠμπορέσωμεν νὰ σφαλήσωμεν τὸν ἐχθρὸν ὡς ἀνωτέρῳ σᾶς γράφωμεν, καὶ τότε ἷσως καὶ οἰκονομιθῶμεν τὰ ἀναγκαῖα τῶν στρατευμάτων, ἐπειδὴ καὶ ἐδὼ εὑρισκόμεθα μόνον ἡμοῖς οἱ Ἀρκάδιοι. Καὶ τοῦτην τὴν ὥραν ἔφθασεν καὶ ὁ μπάρμπα Μῆτρος ἕως 150 Γαρατζαῖους καὶ λυποὺς τοῦ μέρους τοῦτου. Παρὰ ἀδελφοί, δείξατε στήθος πρὸς αὐτοὺς διὰ νὰ πισοστρίψῃ ὁ ἐχθρὸς καὶ νὰ ἀναβὴ ἐπάνω καὶ τότε εὐθύς ἡμοῖς ἀναχορῶμεν καὶ ἐρχώμεθα εἰς Τρίκορφα καὶ πιάνωμεν τὴν θέσην κείνην καὶ παρακαλῶμεν ὁποῦ νὰ μᾶς ἠδεάσεται τὶ εἴδησεις ἔχεται ἀπὸ Ναύπλιον καὶ τὰ πρακτέα σας, καὶ εἰς ποίον μέρος εὑρίσκονται οἱ Ἀνδρέοιδες εἰς εἰδησίν μας. Ὁ ἴδιος ὁ πασιᾶς εὑρίσκεται ἐδὼ μὲ 6 χιλ(ιάδας) ὁς ἐμάθωμεν ἀπὸ ἁτιλλήδες καὶ παιζοὺς ὁποῦ ζοντανὸς ἀπὸ αὐτοὺς ἐπιάσαμεν. Ἐν τοσοῦτῳ καὶ περιμένοντας ἀπόκρησίν σας μένωμεν, τη 28 Ἰουλίου 1825, ἀπὸ Καριαῖς. Οἱ ἀδελφοί σου αδᾶμης παντζέρης γιαννης κριτζαλις Ἀθανάσιος γρηγοριάδης μίτρος αναστασόπλος μιτρος πετροβας [ἐπιγραφὴ διεύθυνσης:] Τῷ ἐκλαμπροτάτῳ κυρίῳ Θεοδώρῳ Κολοκωτρώνῃ. Εὐλαβῶς εἰς Βέρβαινα [ἐπὶ τοῦ νώτου, σημείωση μετὰ τὸ σφράγισμα τῆς ἐπιστολῆς:] Πρὸς τοῦτοις παρακαλείσαι μὲ κἄπιον διὰ τὰ ἐδὼ νὰ μᾶς στείλεις 2 κουαδέρνα χαρτὶ διότι ὑστερούμεθα.