Αρχειακός Τόπος Θεόδωρου Κολοκοτρώνη

Σχέδιο ἀναφορᾶς τοῦ Γενικοῦ Ἀρχηγοῦ Θεόδωρου Κολοκοτρώνη πρὸς τὴ Διοικητικὴ Ἐπιτροπή, μὲ τὴν ὁποία τὴν ἐνημερώνει γιὰ τὴ συνάντηση ποὺ εἶχε μὲ τοὺς Μανιάτες στὸν Ἁλμυρό, προκειμένου νὰ ἐνταχθοῦν στὸ πελοποννησιακὸ στρατόπεδο. Ἐνημερώνει, ἀκόμη, πὼς ἐξέδωσε προκήρυξη, στὴν ὁποία δήλωνε πὼς ὅσοι βρίσκονται στὴ Μάνη ἢ ἔχουν καταφύγει στὰ βουνὰ ἢ διώχνουν τὶς οἰκογένειές τους ἐκτὸς Ἑλλάδας θὰ ἔχουν σοβαρὲς κυρώσεις (θὰ δημεύεται ἡ περιουσία τους) καὶ ζητᾶ ἀπὸ τὴ Διοίκηση νὰ ἐγκρίνει τὸ περιεχόμενό της καὶ νὰ τοῦ ἀποστείλει «διακηρύξεις διὰ τοῦ τύπου», δηλαδὴ ἔντυπες προκηρύξεις, ὥστε νὰ τὶς μοιράσει στὶς ἐπαρχίες. Στὴ συνέχεια, ἀναφέρεται στὴν πρόταση τῆς Διοίκησης νὰ συγκροτηθοῦν δύο στρατόπεδα, ἕνα στὰ Δερβένια Λεονταρίου καὶ ἕνα ἄλλο στὰ Τσιπιανά, καὶ ἐκφράζει τὴ διαφωνία του γιὰ τὸ στρατόπεδο τῶν Τσιπιανῶν μὲ τὸ ἐπιχείρημα ὅτι «τούτου δὲν ἠμπορεῖ νὰ ἐνεργηθῇ εἰμὴ ὅταν περιορισθῇ ὁ ἐχθρὸς εἰς τὰ μεσσηνιακὰ φρούρια». Τέλος, ἀναφέρεται στὴ λιποταξία τοῦ Ποριώτη –ἀμφίβολο ἂν πρόκειται γιὰ κάποιον ἀπὸ τοὺς γνωστούς μας Νικόλαο καὶ Χριστόδουλο (βλ. καὶ σχετ. [714])–, ἀλλὰ ἐπισημαίνει πὼς πολλοὶ ὁπλαρχηγοὶ μένουν στὸ Ναύπλιο καὶ δὲν ἐκστρατεύουν. Ὁ ἀναφερόμενος Πελοπίδας εἶναι ὁ ἔμπιστος τοῦ Θεόδ. Κολοκοτρώνη Κωνσταντίνος Πελοπίδας. Τὸ παρὸν σχέδιο εἶναι γραμμένο στὸ ἴδιο φύλλο μὲ τὸ σχέδιο ἀναφορᾶς ποὺ τελικὰ ἀπέστειλε κατὰ τὴν 1η Ἰουνίου 1826, μετὰ τὴν ἐπιστροφή του ἀπὸ τὸν Ἁλμυρό, στὰ Δερβένια καὶ ὑποθέτουμε ὅτι θὰ στάλθηκε τὴν ἴδια ἡμερομηνία μὲ τὸ σχετ. [716], δηλαδὴ τὴν 1η Ἰουνίου, τὴν ὁποία καὶ θεωροῦμε ὡς ἡμερομηνία σύνταξης τοῦ παρόντος.

Προηγούμενες Εκδόσεις: Αδημοσίευτο

Βλ. Σχετικά: 0714, 0716

Πρὸς τήν Σ(εβαστὴν) Δ(ιοικητικὴν) Ἐπ(ιτροπὴν) [[Εὐρεθείς]] Τυχὼν εἰς Ἁρμυρὸ καὶ θεωρῶν τὸν περισσότερον λαὸν τῶν μεσσηνιακῶν καὶ ἄλλων ἐπαρχιῶν τῆς Πελοπ[οννήσου] ἀπερνῶντα εἰς Σπάρτην ν’ ἀσφαλίζη τάς φαμιλίας του, ἀφοῦ ὡμίλησα πρὸς τοὺς Σπαρτιάτας καπετανέους, ὅσους ἄνδρας Πελοπον[νησίους] ἱκανοὺς νὰ φέρουν ὅπλα νὰ τοὺς ἐκινήσουν ἐκεῖθε καὶ νὰ τοὺς διευθύνωσιν εἰς τὸ Πελοποννησιακὸν στρατόπεδον, ἐξέδοσα καὶ διακήρυξίν μου δι’ αὐτὸ τοῦτο, καὶ ἀπὸ τὸ περικλειόμενον ἀντίγραφον αὐτῆς θεωρεῖ ἡ Διοίκησις. Τὸ ἐνδιαλαμβανόμενον αὐτῆς ὅτι ὅσοι δέν ἔλθουν εἰς τὸ στρατόπεδον ἀπό τε τοὺς καταφυγόντας [[εὑρισκομένους]] εἰς Σπάρτη καὶ ἀπὸ τοὺς εἰς τὰ ὅρη διατρίβοντας, καθὼς καὶ ἐκεῖνοι οἵτινες ὁμοῦ μέ ταῖς φαμελίαις των ἰμπαρκάρωνται διὰ ξένην ἐπικράτειαντὰ κτήματα κινητὰ καὶ ἀκίνητα, θέλει λογίζονται δημόσια εἶναι ἐκ τῶν ἀναγκαιοτάτων καθὼς ἐπικυρωθῆ καὶ διακηρυχθῆ καὶ ἀπὸ τήν Διοίκησιν καὶ νὰ μοῦ σταλθῶσιν ὅσον τάχος διακηρύξεις διὰ τοῦ τύπου νὰ τὰς κοινοποιήσω καθ’ ὅλα τὰ μέρη πρὸς εἰδοποίησιν τῶν μή ἐκκινούντων καὶ ἐμψύχωσιν τῶν στρατιωτῶν. [[ἐκ τῆς ὑπ’ ἀρ. {...} τῆς Διοικήσεως ἦδα τὸ ὁποῖον μοῦ δίδει σχέδιον διὰ νὰ συγκροτηθῶσιν δύω στρατόπεδα, ἕν κατὰ τὰ Δερβένια καὶ ἄλλο κατὰ τὰ Τζιπιανὰ ἀλλὰ τούτου ἡ Διοίκησις δέν ἠμπορεῖ νὰ ἐνεργηθῆ εἰμὴ ὅταν περιορισθῆ ὁ ἐχθρὸς εἰς τὰ μεσσηνιακὰ φρούρια καὶ διὰ νὰ περιορισθῆ χρειάζεται νὰ ἔρθουν ἐνταῦθα ὅλα τὰ στρατεύματα νὰ τὸν βλάψουν μέ πρῶτον πόλεμον.]] Εἰς τήν ὑπ’ ἀρ. {...}ἶδα ὅτι ἡ Διοίκησις ἔλαβε μέτρα διὰ νὰ παιδεύσῃ πραγματικῶς τήν λειποταξίαν τοῦ Ποριώτη, καὶ εὔχομαι νὰ τὸ ἀκούσω. Κρίνω ὅμως ἀναγκαῖον νὰ καθυποβάλλω ὑπόψιν τῆς Διοικήσεως ὅτι πολλοὶ τῶν Π. ὁπλαρχηγῶν κάθηνται εἰς Ναύπλιον, χαίρονται εἰς τάς ἠδονάς καὶ τήν ἀνάπαυσιν καὶ πολλοὶ ἔρχονται ἀπὸ τὰ χωρία ἐδῶσε. Ὅθεν διὰ νὰ ἐμποδισθῇ τοῦτο, νὰ βιασθῶσιν διὰ νὰ ἐξέλθωσιν καὶ οἱ αὐτόσε ἐπὶ ματαίω διατρίβοντες, διὰ μέν τὸ πρῶτον +....+ διὰ ἐκείνους ὁπού ἔρ[χονται] νὰ ἤθελεν ἐκδώσῃ σταθερὰς καὶ ἐντόνους διακηρύξεις ἡ Δ[ιοίκησις] ὅτι εἰς κανένα δέν συγχωρεῖται ἡ εἰς Ναύπλιον εἴσοδος ἄνευ ἀδείας. Διὰ δέ τοὺς δευτέρους νὰ ἐκδοθῆ διακήρυξις ὅτι ὅσοι ἐντὸς δύω ἡμερῶν δέν ἐξέλθωσιν διὰ τὸ Γ(ενικὸν) στρατόπεδον. [πλαγίως:] θέλουν εἶσθε ἔκπτωτοι τῶν αξιωμάτων τους. Αὐτὰ πρέπει νὰ βαλθῶσιν ἄφευκτα εἰς πράξιν, διότι ὁ λαὸς ἐδειλίασεν καὶ μόνος δέν ἀποτολμᾶ οὐδέ φρονεῖ ταῦ[τα], καὶ ἄλλο δέν θὰ τὸν ἐμψυχώσει τόσον ὅσον μία νίκη κατὰ τοῦ ἐχθροῦ. –Ὅλους τοὺς ὁπλαρχηγοὺς εἰς ἄ[παντα τὰ] στρατόπεδα. – [[Ἡ ελευσις καὶ]] Ὁ ἐρχομὸς τοῦ ἱππικού, καθώς καὶ τῶν Σουληωτῶν ηπειρωτικῶν σωμάτων τὰ ὁποῖα νὰ ἤθελε παρακινήσει καὶ ἡ Δ(ιοίκησις) νὰ ἔλθουν νὰ ἑνωθοῦν μέ τὰ Πελοποννησιακὰ διὰ νὰ κάμωμεν δουλειάν. [σημείωση, στὴ μέση, δεξιὰ τοῦ ἐγγράφου:] τοῦ Πελοπίδα δια τους γράμμ(ατικοὺς)
Λήψη Αναφοράς