Αρχειακός Τόπος Θεόδωρου Κολοκοτρώνη

Ἐπιστολὴ τοῦ Ἀναγνώστη Δεληγιάννη πρὸς τὸν Θεόδωρο Κολοκοτρώνη, μὲ τὴν ὁποία τὸν ἐνημερώνει γιὰ τὶς τρέχουσες ὑποθέσεις. Σημειώνει ὅτι ἡ ἐπιστροφή του ἀπὸ τὴν Ἄρια (τὸ προάστιο τοῦ Ναυπλίου) συνέπεσε μὲ τὸν θάνατο τοῦ Κωνσταντίνου Ζαφειρόπουλου, τὸν ὁποῖο ἀποκαλεῖ «ἀδικοφονευμένο», κάτι ποὺ δὲν ἐπαληθεύεται ἀπὸ ἄλλες πηγές. Σὲ κοινὴ συνεδρίαση τῶν δύο ἐπιτροπῶν (τῆς Διοικητικῆς Ἐπιτροπῆς καὶ τῆς Ἐπιτροπῆς τῆς Συνελεύσεως) ὑπῆρξε καὶ πάλι ἔντονη ἀντιπαράθεση μὲ τὸν Ἀνδρέα Ζαΐμη, τελικὰ ὅμως ἔγινε δεκτὴ ἡ ἐπιθυμία του νὰ ἐκστρατεύσει καὶ συντάχθηκαν οἱ σχετικὲς διαταγές (βλ. καὶ σχετ.). Ὁ Ἀναγν. Δεληγιάννης ἐπέμεινε ὅτι ἡ ἐκστρατεία αὐτὴ θὰ ἦταν ἐπιβλαβὴς γιὰ τὴν Πελοπόννησο, ἀρνήθηκε νὰ ὑπογράψει καὶ ἀποχώρησε. Κάνει ἔκκληση στὸν Θεόδ. Κολοκοτρώνη νὰ χειριστεῖ τὰ πράγματα μὲ γενναιότητα, γιὰ τὸ καλὸ τῆς πατρίδας. Σημειώνει ὅτι προσπάθησε νὰ στείλει τὴν παρούσα ἐπιστολὴ μὲ τὸν Κωνσταντίνο Πελοπίδα ἢ τὸν Φώτη (: Φωτάκο), προκειμένου νὰ τὸν ἐνημερώσουν καὶ προφορικά, ἀλλὰ δὲν ἦταν διαθέσιμοι καὶ ἔτσι ἐπέλεξε κάποιον ἄλλον, γραμματικό του, τὸν ὁποῖο δὲν κατονομάζει. Ὁ ἀναφερόμενος «Πουτούρης» εἶναι ὁ Ὑδραῖος Βασίλειος Μπουντούρης, μέλος τῆς Ἐπιτροπῆς τῆς Συνελεύσεως. Ὁ Κωνσταντίνος Ζαφειρόπουλος εἶναι ὁ Ζυγοβιστινὸς ὑπασπιστὴς τοῦ Θεόδ. Κολοκοτρώνη, ποὺ πέθανε στὰ τέλη Ἰουλίου (βλ. Χρ. Στασινόπουλος, Λεξικό, τ. 1, σ. 614-615). Ὁ γνωστότερος, συνονόματος ἀγωνιστὴς ἀπὸ τὸ Ἄστρος Κωνσταντίνος Ζαφειρόπουλος εἶχε ἀποβιώσει στὸ Ναύπλιο τὸν Μάιο τοῦ 1826 (βλ. Βαγγ. Σαράφης, «Ζαφειρόπουλος Κωνσταντῖνος»).

Προηγούμενες Εκδόσεις: Ὑπομνήματα, σ. 362-363.

Βλ. Σχετικά: 0744

Ἐκλαμπρότατε ἀδελφέ! Χθὲς ἐπιστρέφων ἀπὸ τὴν Ἄριαν ἐνταῦθα, παρ’ ἐλπίδαν εὖρον τὸν θάνατον τοῦ δυστυχοῦς καὶ ἀδικοφονευμένου Κωνσταντίνου Ζαφειροπολλου. Καὶ ἐν ᾦ ἐγὼ ὑπῆγον εἰς τὸ λείψανον αὐτοῦ τοῦ δυστυχοῦς, οἱ συνδιοικηταί μου κάμνοντες συνέλευσιν μετά τινων μελῶν τῆς ἄλλης ἐπιτροπῆς, ἐφρύαξαν ὁ τε Ζαήμης, (Μ)πουτούρης, καὶ ἄλλοι ἐναντίον ἡμῶν τῶν δύω, καὶ μάλιστα ἐμοῦ, λέγοντες ὅτι ἐγὼ [δὲν] σᾶς ἄφησα νὰ συγκατανεύσητε νὰ στρατεύσῃ ἡ Ζαήμης ἀπειλοῦντες με πολυειδῶς, ἄλλος ὅτι πρέπει νὰ μὲ περιορήσωσι, καὶ ἄλλος νὰ μὲ ἀποκυρήξωσιν, ἄλλος δὲ ὅτι ἐγὼ εἶμαι προταίτιος ὁποῦ δὲν σὲ ἀφήνω νὰ ὑπακούῃς εἰς τὰ ὅσα ὁ Ζαήμης θέλει, τέλος ἄλλοι ἀπὸ φόβον καὶ ἄλλοι κατὰ χάριν ἀπὸ τὰ μέλη, συνήναισαν νὰ ἐκστρατεύσῃ ὁ Ζαήμης. Σήμερον παρευρέθην καὶ ἐγὼ εἰς τὴν συνέλευσιν, ὁμίλησα πάλιν ἐντόνως ἀλλ’ εἰς μάτην, αὐτοὶ ὅμως ἔκαμον τὰς διαταγὰς τῆς ἐκστρατείας του, μὲ εἶπον νὰ ὑπογράψω καὶ ἐγώ, ἀλλὰ δὲν τὸ ἐδέχθην, προβάνων ὅτι αὐτὴν τὴν ἐκστρατείαν τοῦ Ζαήμη μὲ τὸ νὰ τὴν φρονῶ ἐπιβλαβήν, ὡς εἶναι τῷ ὄντι, καὶ μὲ τὸ νὰ ἀποβλέπει νὰ προξενήσῃ μεγάλας ταραχὰς εἰς τὴν Πελοπόννησον καὶ νὰ ῥίψῃ τὴν ὑπόληψιν τοῦ Γ(ενικοῦ) ἀρχηγοῦ, ἐγὼ δὲν ὑπογράφω, προκρίνω νὰ πάθω μηρία παρὰ νὰ βλαφθῇ ἡ Πελοπόννησος καὶ ταραχθῇ, καὶ νὰ πέσῃ ἡ ὑπόληψις τοῦ Κολοκοτρώνη· καὶ ὅ,τι ἀγαπᾶτε κάμετε. Βλέποντες τοῦτο μὲ ἔβαλον ἰδιαιτέρως μερικὰ μέλη καὶ μὲ ὁμίλησαν νὰ συγκατανεύσω. Τούς ἀπηλογήθην καὶ αὐτῶν παρομοίως καὶ ἀκόμη περισσότερα. Καὶ οὕτως ἀνεχώρησα, μὴν ὑποφέρων τοιαῦτα παράνομα καὶ παράλογα ἐπιχειρήματα. Δὲν θέλει παύσω καὶ τοῦ λοιποῦ νὰ ἀκολουθῶ τὸ ἔργον μου διὰ χάριν τῆς Πατρίδος καὶ τῆς ἀδελφότητος. Ἔφερον τὸν Πελοπίδη ἀμέσως, καὶ τὸν Φώτην διὰ νὰ τὸν εὐγάλω νὰ σᾶς γράψη καὶ νὰ σᾶς εἰπῇ διὰ στόματος, ἀλλ’ ὁ Φώτης μ’ εἶπεν ὅτι ἐμποδίζεται σήμερον νὰ ἔλθῃ καὶ αὔριον μετὰ τὸ γεῦμα· ὁ δὲ Πελοπίδης ὅτι δὲν εἶχεν ἄνθρωπον σηγοῦρον. Διὸ ἐπ’ αὐτῷ τούτῳ ἔρχεται ὁ παρὸν γραμματικός, ὅστις θέλει σᾶς εἰπῇ ἐκτεταμένως περὶ πάντων, εἰς τοῦ ὁποίου τὰ λεγόμενα νὰ δώσητε πίστιν καθ’ ὅλην τὴν ἔκτασιν. Αὐτῶν τὰ ἐπιχειρήματα δὲν πρέπει νὰ σὲ ξιπάσουν, ταράξουν ἤ δειλιάσουν, ἀλλὰ καθὼς εἶσαι ἐκεῖνος ὁ Κολοκοτρώνης καὶ μὲ τὴν συνήθη σου γεναιοψυχίαν καὶ σύναισιν νὰ μεταχειρισθῇς τὰ πράγματα. Ἀντικρούων καὶ ἀναιρῶν τῶν ἐναντίων τὰς ἀντενεργείας νὰ κατορθώσῃς ὅλα ὅσα ἀφορῶσι πρός ὄφελος τῆς Πατρίδος καὶ [τῆς ὑ]πολήψεώς μας, χωρὶς ὑπόνοιαν κᾀμμίαν ἤ δειλίαν παραμικράν. Μένω ἐν τοσούτοις, περιμένων συνεχῶς νὰ μὲ εἰδοποιῆτε περὶ πάντων. Αὔριον ἤ μεθαύριον ἐξέρχεται ὁ Ζαήμης μετὰ τῶν Σουλιοτῶν καὶ Ἁγίου Ἄρτης. Τῇ 31 Ἰουλίου 1826 Ναύπλιον ὁ ἀδελφός σας Ἀναγνώστης Δηλιγιάννης [ἐπὶ τοῦ νώτου:] Ἀναγνώστης Δεληγιάνης 31 Ἰουλίου Ναύπλιον [ἐπιγραφὴ διεύθυνσης:] Πρὸς τὸν ἐκλαμπρότατον Γ(ενικὸν) Ἀρχιγόν Θ. Κολοκοτρώνην ὅπου ἄν ᾖναι
Λήψη Αναφοράς