Περίληψη
Ἀναφορὰ τοῦ Ἰωάννη (Γενναίου) Κολοκοτρώνη πρὸς τὴν Γ΄ Ἐθνικὴ Συνέλευση, μὲ τὴν ὁποία περιγράφει ἀναλυτικὰ τὶς κινήσεις μετὰ τὴν ἔκδοση διαταγῆς γιὰ ἐκστρατεία 4.500 Πελοποννησίων ὑπὸ τὶς ὁδηγίες του στὴν Ἀθήνα (βλ. σχετ. [831]). Ὁ Γενναῖος περιγράφει τὶς δυσκολίες ποὺ ἀντιμετώπισε γιὰ τὴ στρατολόγηση ἀνδρῶν, καθὼς ἅπαντες ἦταν «διασκορπισμένοι ἔνθεν κἀκεῖθεν καὶ εἰς τὰ σπήλαια», λόγω τῆς δράσης τῶν αἰγυπτιακῶν δυνάμεων. Ἀνάλογου περιεχομένου ἐπιστολὴ ἔγραψε καὶ τὴν προηγούμενη ἡμέρα πρὸς τὸν Γεώργιο Καραϊσκάκη, ἐνημερώνοντάς τον πὼς πρόκειται νὰ ξεκινήσει ἄμεσα (βλ. σχετ.). Ἡ παρούσα ἀποτελεῖ ἀντίγραφο ποὺ προέκυψε ἀπὸ τὸ πρωτότυπο ποὺ σωζόταν στὰ ἀρχεῖα τῆς Βουλῆς, προφανῶς κατὰ τὴν προετοιμασία, ἀπὸ τὸν ἴδιο, τῆς ἔκδοσης τῶν Ὑπομνημάτων. Ἡ ἀναφορά, ἂν καὶ φαίνεται στὸ πρωτόκολλο τῆς Ἐθνοσυνέλευσης ὅτι παρελήφθη (ΑΕΠ, τ. 3, σ. 628), δὲν δημοσιεύτηκε μαζὶ μὲ τὰ ὑπόλοιπα ἔγγραφα. Στὴν ἔκδοση τῶν Ὑπομνημάτων παραλείφθηκε τὸ ἰδιόγραφο σημείωμα τοῦ Γενναῖου.
Προηγούμενες Εκδόσεις: Ὑπομνήματα, σ. 425-426.
Βλ. Σχετικά:
0831, 0839
Πρὸς τὴν Σ(εβαστὴν) Ἐθνικὴν Γ΄ Συνέλευσιν!
Κατὰ τὴν διαταγὴν τοῦ Γεν(ικοῦ) Ἀρχηγοῦ τῆς Πελοποννήσου, διαταγὴν τοῦ Ἔθνους μου, δὲν ἔλειψα παρευθὺς νὰ συνενοηθῶ μετὰ τῶν λοιπῶν ὁπλαρχηγῶν τῆς Πελοποννήσου τοὺς διορισθησομένους διὰ τὴν ἐκστρατείαν τῶν Ἀθηνῶν, καὶ μὲ τὴν δυνατωτέραν ταχύτητα στρατολογήσας πρὸ ἡμερῶν τὰ δύο τμήματα τῆς ἐπαρχίας Καρυταίνης, διεύθυνα τοὺς στρατιώτας κατὰ τὴν Κόρινθον, μὲ διορισμὸν νὰ παραμείνουν ἐκεῖσε ἕως νὰ φθάσω κ’ ἐγώ, ὅστις μείνας κατὰ τὴν Καρύταιναν, παρεκίνουν τοὺς συνοπλαρχηγούς μου διὰ νὰ ἐκκινήσουν ὀγλήγορα, καὶ παραλαβὼν τοὺς Φαναρίτας καὶ τοὺς τοῦ τμήματος Ἄκοβας κάι Παραμερ͜ιᾶς ἐξεκίνησα προχθές καὶ σήμερον ἔφθασα ἐνταῦθα. Ὁ ἀριθμὸς τῶν μετ’ ἐμὲ ἤδη στρατιωτῶν ὁμοῦ καὶ τῶν 400 ὑπομισθίων μου, ἀναβαίνει τῶν 1800 περιμένοντες κατόπιν μου καὶ οἱ Λεονταρῖται, ὀλίγοι Ἀρκάδιοι, οἱ στρατηγοὶ Σισίνης καὶ Παππασταθόπουλος, ὁ χιλίαρχος Γ. Λεχουρίτης, καὶ ἄλλοι Καλαβρυτινοί, ὥστε ὁ ἀριθμὸς τῶν περιμενόντων ὡς μὲ γράφουν ὑπερβαίνει τῶν 2500 χιλ(ιάδας) οἵτινες ἐκκινήσαντες εὑρίσκονται καθ’ ὁδόν. Οἱ δὲ Μυστριῶται καὶ Ἁγιοπετρῖται ὡς μὲ γράφουν, εὐγαίνουν κατὰ τὸ Ἄργος ὀγλήγορα. Ἤθελεν εἴμεθα βέβαια ξεκινημένοι πρὸ ἡμερῶν ἅπαντες, ἀλλ’ ἐκ τῆς καταδρομῆς τοῦ ἐχθροῦ διασκορπισμένοι ἔνθεν κᾀκεῖθεν καὶ εἰς τὰ σπήλαια οἱ κάτοικοι τῶν ἐπαρχιῶν, ἀπαντήσαμεν οὐκ ὀλίγην ἀργοπορίαν εἰς τὸ νὰ ἰδεάσωμεν τοὺς στρατιώτας, οἵτινες ἀκούσαντες τὸν κίνδυνον τῶν κλεινῶν Ἀθηνῶν, μὲ μεγάλην τους εὐχαρίστησιν ἤθελαν ἀμέσως ἀκολουθήσουν, ἂν ἡ ἀπειλή τοῦ Ἰμπραΐμη δὲν ἐμπόδιζε τὴν προθυμίαν τους. Αἰσθανόμενος δὲ κ’ ἐγώ καὶ πρὸ πολλοῦ, τὴν ἀνάγκην τοῦ Ἔθνους δεινοτέραν παρ’ ἄλλοτε, τρέχω μὲ σπουδαῖα βήματα ν’ ἀγωνισθῶ εἰς τὸ ἱερὸν στάδιον τοῦ πολέμου τῶν κλεινῶν Ἀθηνῶν ὑπὸ τὴν ὁδηγίαν τοῦ γενναίου ἀρχηγοῦ Καραϊσκάκη μὲ ἐκείνην τὴν προθυμίαν καὶ ζῆλον, τὸν ὁποῖον ἐπρόσφερα ἀπ’ ἀρχῆς εἰς τὸ Ἔθνος μου, καὶ χαίρω διότι ἔχω συναγωνιστὰς μου τοὺς γενναίους ὁπλαρχηγοὺς καὶ στρατιώτας τῆς Δυτικῆς καὶ Ἀνατολικῆς Ἑλλάδος, ἐκείνους τοὺς ἀνδρείους Σουλιώτας καὶ τοὺς Πελοποννησίους. Ἐξαιτοῦμαι λοιπὸν πρῶτον τὰς εὐχὰς τῆς Σ(εβαστῆς) Συνελεύσεως διὰ νὰ κατορθώσομεν ἔργα ἄξια τῶν κοινῶν ἐλπίδων καὶ τῶν δικαιωμάτων τοῦ Ἔθνους, καὶ ν’ ἀπαλλάξομεν τὸ κινδυνεῦον φρούριον τῶν Ἀθηνῶν ἀπὸ τοὺς βαρβαρικοὺς ὄνυχας. Καὶ δεύτερον παρακαλῶ τὴν Σ(εβαστὴν) Συνέλευσιν νὰ μᾶς προμηθεύσῃ τὰ ἀναγκαῖα πρὸς τροφὴν καὶ χρῆσιν τοῦ στρατοπέδου, διὰ νὰ μὴν λαμβάνωμεν ἐκ τῆς ἐλλείψεως δυσκολίαν. Εἰς δύο ἡμέρας προσμένω ἐνταῦθα καὶ τοὺς λοιποὺς ὁπλαρχηγοὺς τῆς Πελοποννήσου, ἅμα δὲ φθάσουν θέλει ἐκκινήσωμεν διὰ τὸν ἱερὸν [[σας]] σκοπόν μας. Ἐν τοσούτῳ δὲ μένω εὐσεβάστως.
Τῇ 7 Μαρτίου 1827 ἐκ τοῦ Ἁγίου Γεωργίου
ὁ πρόθυμος καὶ εὐπειθείς [[καὶ]] πατριώτης
Ἰωάννης Θ. Κολοκοτρώνης
[ἀπὸ τὸ χέρι τοῦ Γενναίου Κολοκοτρώνη:]
Το παρον αντιγραφον δεν το ηχα αλα εβρεθη τα ἀρχια της Εθνικης Σινελευσεος και ηπαρχη τα ἀρχια της Βουλις οπου και αντηγραπτη
Ἰ Θ. Κολοκοτρώνης
