Περίληψη
Ἐπιστολὴ τοῦ Ἀντώνιου Μαυρομιχάλη πρὸς τὸν Διονύσιο Μούρτζινο, πρώην Ὑπουργὸ Πολέμου, στὴν ὁποία ἀρχικὰ ἐκφράζει εὐχὲς γιὰ τὴν ἐπικείμενη ἑορτὴ τοῦ Πάσχα. Ἡ ἐπιστολὴ εἶναι γραμμένη σὲ ἔντονο ὕφος γιὰ ὑπόθεση ποὺ δὲν μᾶς εἶναι ξεκάθαρη, ἀφορᾶ πάντως τὶς ἀντιπαραθέσεις μεταξὺ τῶν ἰσχυρῶν οἰκογενειῶν τῆς Μάνης. Ὁ ἀναφερόμενος «Γιαννέας» εἶναι, πιθανόν, ὁ καπετὰν Παναγιώτης Γιαννέας-Καπετανάκης, ἀντίπαλος τῶν Μαυρομιχαλαίων, ποὺ ἀπὸ τὸν Ἀπρίλιο τοῦ 1827 ἀσκοῦσε ἀστυνομικὰ καθήκοντα στὴν περιοχὴ τοῦ Ἁλμυροῦ μὲ ἀπόφαση τοῦ ΘεόδωρουΚολοκοτρώνη (βλ. Στ. Καπετανάκης, Οἱ Μανιάτες στὴν Ἐπανάσταση τοῦ 1821, σ. 760-761, ὅπου δημοσιεύεται καὶ ἡ ἀπόφαση τοῦ Κολοκοτρώνη). Στὴν παρούσα ἀναφέρεται καὶ ἡ διένεξη μεταξὺ τῶν οἰκογενειῶν Μαυρομιχάλη καὶ Γρηγοράκη γιὰ τὸ φρούριο τῆς Μονεμβασιᾶς, στὸ ὁποῖο εἶχε διοριστεῖ φρούραρχος ὁ Ἰωάννης Κατσῆς-Μαυρομιχάλης ἀπὸ τὶς 28 Μαρτίου 1827 (Καπετανάκης, ὅ.π., σ. 753). Ὁ ρόλος τοῦ Διον. Μούρτζινου μοιάζει νὰ εἶναι μεσολαβητικὸς μεταξὺ τῶν ἀντιπαρατιθέμενων οἰκογενειῶν, ἐνῶ ἀπὸ τὴν πλευρὰ τοῦ ἐπιστολογράφου φαίνεται ὅτι ὑπάρχει αἴσθηση ἐμπιστοσύνης μεταξὺ τῶν δύο οἰκογενειῶν: «εἶσαι παιδὶ τοῦ καπετὰνΠιέρρου καὶ ἑμεῖς παιδία τοῦ γερου-Πουτζηνοῦ», ὅπου «καπετὰν Πιέρρος» ἐννοεῖται ὁ Πετρόμπεης Μαυρομιχάλης καὶ «γερο-Που(ρ)τζινὸς» ὁ Παναγιώτης Μούρτζινος, πατέρας τοῦ ἀποδέκτη τῆς ἐπιστολῆς Διον. Μούρτζινου. Ὁ ἀναφερόμενος Ἀναστάσης πιθανὸν εἶναι ὁ Ἀναστάσιος Μαυρομιχάλης, ἐνῶ ὁ Γιώργης εἶναι ὁ Γεώργιος Μαυρομιχάλης, ὁ ὁποῖος εἶχε διοριστεῖ μέλος τῆς Ἀντικυβερνητικῆς Ἐπιτροπῆς. Ἡ ἐπιστολή, γραμμένη στὴ μανιάτικη διάλεκτο, εἶναι σπουδαῖο γλωσσικὸ μνημεῖο, ἡ ἀξιοποίηση τοῦ ὁποίου ἐπαφίεται στοὺς εἰδικοὺς γλωσσολόγους. Πάντως, εἶναι ἡ πρωτότυπη ποὺ ἀπεστάλη στὴν Καρδαμύλη, ὅπου βρισκόταν ὁ Διον. Μούρτζινος, καὶ δὲν γνωρίζουμε μὲ ποιὸν τρόπο ἔφτασε στὰ χέρια τοῦ Θεόδ. Κολοκοτρώνη.
Προηγούμενες Εκδόσεις: Αδημοσίευτο
