Περίληψη
Προσκυνοχάρτι τοῦ χωριοῦ Κουνινᾶ Ἀχαΐας, μὲ τὸ ὁποῖο δηλώνεται ὅτι μετὰ ἀπὸ τὸ προσκύνημα φυλάσσεται ἡ ζωή, ἡ τιμὴ καὶ ἡ περιουσία τῶν κατοίκων. Οἱ τελευταῖοι ἐμφανίζονται νὰ ἀπευθύνονται στοὺς Ὀθωμανοὺς ποὺ βρίσκονται στὴν Πάτρα, γιὰ νὰ δηλώσουν ὑποταγή. Ἀπὸ τὴν πρώτη ἔκδοση τοῦ παρόντος εἶχε παραλειφθεῖ τὸ ὄνομα τοῦ χωριοῦ καθὼς καὶ τὸ κείμενο σὲ ὀθωμανικὴ γραφή. Ἡ μεταγραφή του σὲ λατινικὸ ἀλφάβητο καὶ ἡ μετάφρασή του στὰ ἑλληνικὰ ὀφείλεται στὸν Λεωνίδα Μοίρα, τὸν ὁποῖο εὐχαριστοῦμε θερμά.
Προηγούμενες Εκδόσεις: Ὑπομνήματα, σ. 480.
1. İşbu Rumi’ul-imla buyuruldumuzda mezbur’ul-ism’ Vostice Kazası’nda vaki’ Kunina nam karye mütemekkinleri ceraim-i sabıkalarından
2. istifa ederek tarafımıza gelüb talib +...+ ve eman olduklarına mebni meva-yı kadimeleri tesekkün etmek ve mugayir-i
3. şurut-iraiyyetharekettenmücanebetolmak üzereişbubuyurldumuzitaolunmuştur. Gerektirki
4. ber-mucib-ibuyurulduamel ü hareketvehilafındanhazer ü mübaadetolunmakdeyü buyuruldu.
Fi 8 Ca [12]42
[μετάφραση:]
Ἐκχωρήθηκε τὸ παρακάτω μπουγιουρντὶ στὴ γλώσσα τῶν Ρωμιῶν. Οἱ κάτοικοι τοῦ χωριοῦ Κουνινά, τὸ ὁποῖο βρίσκεται στὸν Καζᾶ τῆς Βοστίτσας, παρουσιάστηκαν ἐνώπιόν μας <καὶ δήλωσαν ὅτι > μετάνιωσαν γιὰ τὰ παλαιότερα ἐγκλήματά τους, ζητώντας τὸ ἔλεος <τῶν ὀθωμανικῶν ἀρχῶν>. <Μὲ ἀφορμὴ τὰ παραπάνω>, ἐκδόθηκε τὸ παρὸν μπουγιουρντί, τὸ ὁποῖο ἐπιτρέπει <στοὺς κατοίκους τοῦ χωριοῦ Κουνινὰ> νὰ ἐπιστρέψουν στὴν πατρογονική τους ἑστία, ὑπὸ τὸν ὅρο νὰ μὴν κινηθοῦν ἐνάντια σὲ ὅσα ὁρίζει τὸ καθεστὼς τοῦ ὑπηκόου. <Οἱ ἀρχὲς> ὀφείλουν νὰ συμπεριφέρονται σύμφωνα μὲ ὅσα ὁρίζει τὸ παρὸν διάταγμα καὶ νὰ ἀπέχουν ἀπὸ πράξεις ποὺ προκαλοῦν διχόνοια/ἔχθρα.
Ἐπιδί τις καὶ τὸ χωρίον Κουνινὰ ἐπαρησιάστη εἰς τὸ ὕψος μας καὶ ἐζήτησεν νὰ προσκυνήση, διὰ τοῦτο τοὺς ἐδόθη τὸ παρὸν μπουγιουρδή διὰ φίλαξην τῆς ζωής τους, τῆς τιμίς τους, καὶ πράγματα, νὰ κάθονται εἰς τὰ χωρία τους ἄφοβοι [9], νὰ δουλεύουν τὴν δουλιὰ τους χορὶς νὰ φοβούνται τίποται καὶ ὅταν ἤθελε σᾶς πειράξει τινὰ νὰ ἔχομαι τὴν ἡδισίν τους χορὶς ἄργιταν.
τῇ 15 Ἰουνίου 1827, Πάτρα.
