Αρχειακός Τόπος Θεόδωρου Κολοκοτρώνη

Ἐκλαμπρότατε Γ(ενικὲ) Ἀρχηγέ! Ταύτῃ τῇ ὥρᾳ ἔλαβον τὰς διαταγάς σας, καὶ ἀμέσως ἀπέστιλα γράμμα μου πρὸς τὸν στρατηγὸν Χρήσανθον Σισήνην, βιάζωντὰς τον, ὅπως τὸ συντομώτερον φθάση ὡς ἡ διαταγή σου. Ἡμεῖς λοιπὸν σᾶς εἰδοποιήσαμεν τὸν ἐνταῦθα ἐρχομόν μας, καὶ μετὰ δύω ὥρας θέλει συνκεντροθῶμεν ἀπὸ Κέρτεζη καὶ ἕως Κούτελη, ἀνάγκη πᾶσα νὰ ἔχωμεν καὶ ἐτοῦτα τὰ μέρη πιασμένα ἀπὸ πολλὰς αἱτίας τῶν τουρκοφρονούντων, δὲν παύουν δι’ ὅλου αἱ αὐτοῦ ἀντενέργειες, δὲν ἠμπορεῖ ὁ ἐνταῦθα λαὸς νὰ λάβη τὴν μεγαλοψυχίαν, πίστιν δι’ ὅλου εἰς λόγους καὶ ἔγγραφα δὲν θέλουν διὰ νὰ δώσουν, ἀλλ’ ἕκαστος ἰδιά του φρονήματα θρέφει. Μὲ τοὺς πλέον ἰκανοὺς τρόπους, ἐπάσχισα καὶ πασχίζω νὰ ξεσκεπάσω τὴν καθαρὰν γνώμην τους, καὶ ὡς τὴν ἐνομίζαμεν δὲν τὴν ἤβραμεν. Ἐκλαμπρότατε! ὡς παρατηρῶ τὰ πράγματα, καὶ ὡς στοχάζομαι καὶ ἀπ’ ἄλλους συμβολεύομεν, πρέπει νὰ ἔλθῃ καὶ ἡ ἐκλαμπρότης σου εἰς τοῦτα τὰ μέρη καὶ εἶσαι βέβαιος, ὄχι μόνον μὲ τὰς ἀγκάλας ἀνυκτὰς θέλει σὲ δεχθῶσιν, ἀλὰ καὶ ἐμψύχωσιν μεγάλην θέλει δώσουν, καὶ κοινῶς ὅλλα τὰ ἅρματα θέλει ἀκολουθήσουν. Στοχάσου ὅτι πολλοὶ καὶ οἱ ἐν τῷ Νεζερῷ συνέλευσιν εἰς τὸν Ἅγιον Βλάση κάμνουσι, τὰ ἐργατά τους ἄχρι ὥρας δὲν τὰ ἐβεβαιώθημεν καὶ ὅτι ἀκούσωμεν ὁποῦ καταγινώμεθα, ἀμέσως θέλει σᾶς εἰδοποιήσωμεν. Τὸ κακὸν αὔξησεν, καὶ προπάντων ταχεινὴν χριάζεται. Ἐγὼ ἐδὼ τὰ ὅσα δοκιμάζω εἶναι ἀπερίγραπτα, τὸ ἓν μέρος οἱ στρατιῶται τροφὴν μοῦ ζητοῦσιν, καὶ ἐκ τοῦ ἄλλου τζεπχανέν, ὁποῦ χωρίς αὐτὰ τίποτες δὲν κατορθόνωμεν, οἷττον τὸ πλέον καλιώτερον νὰ ἐδιόρηζες ὑποφροντιστὰς ἐνταῦθα, καὶ ὅθεν διακρύνης νὰ οἰκονωμήται ἡ τροφή τὸν στρατιωτῶν, ἐμέναν πλέον περὶ αὐτῆς τῆς τροφῆς, ἐσυάστισεν τὸ κεφάλι μου, φροντιστηλίκη νὰ κυτάζω, ἢ τὴν ὁδοιπωρίαν μας κατὰ τὴν φωνὴν τῆς διαταγῆς της. Οἱ στρατιῶται ὅλοι, μὲ προθυμίαν ἀκολουθοῦν εἰς τὴν ἐκστρατείαν ταύτην, καὶ ἐλπίζω βεβαιώτατα, νὰ συναχθῶμεν τὸ μέρος τοῦτο πέντε χιλιάδες, ὅλλοι ὅμως τροφὴν καὶ τζεπχανὲν ζητοῦσιν, προσταξὸν μας πῶς διὰ νᾄν τοὺς οἰκονωμίσω. Ἔμαθα μὲν ὅτι καὶ ὁ καπ. Γ. Νταριώτης νὰ εὔθασεν μὲ τὸ Σῶμα Κατζάνας καὶ Τριπολιτζὰς εἰς τὴν Φίλια ὡς ἐχθές οἰκούσαμεν. Σᾶς περικλείω καὶ τὰ ἔσοθεν τούρκικα γράμματα ὁποῦ ἤβραμεν, δὲν ἰξεύρωμεν τὶ διαλαμβάνουν. Περιμένομεν τὰς δευτέρας διαταγάς της μὲ τὸν ἐπίτηδες ἄνθρωπόν μου τὶ νὰ ἀκολουθήσωμεν εἰς Κούτελην. Ἀκολούθως οἱ τῆς ἐπαρχίας ἐνταῦθα στρατιώται, περιμένουν τὴν ἐνεργείαν τοῦ χθεσινοῦ γράμματος ὁποῦ μὲ τὸν Κορδῆν σᾶς ἐστάλθη περὶ τῆς δημοπ[ρασίας] καὶ ἂνδὲν ἐνεργηθῆ ἡ ἀπάντησις αὕτη βιάζουνται νὰ ἀναχωρήσουν νὰ ἀπέλ[θουν] πρὸς τὴν ἐξ οἰκονώμησιν τῆς τροφῆς των. Δώσε πίστιν εἰς τοὺς λόγους μου, καὶ [μή] [ν]ομίζης διαφωρετικά, ἐπειδή ἐγὼ κατὰ χρέος μου σᾶς εἰδοποιῶ καὶ ἂν μὲ γν[ωρί]ζεις ὅτι μόνος μου ἐγὼ χωρίς τοὺς στρατιώτας ἠμπορῶ νὰ ἐκτελέσω τὸ χρέος μου πρὸς τὴν Πατρίδα, πρόσταξόν με καὶ θέλει μὲ εὑρης πρόθυμον καὶ μὲ ἰξεύρεις, καὶ μ’ ὅλλον τὸ σέβας μένω πρόθυμος των διαταγῶν της. τῇ 2 Ἰουλλίου 1827 κιόσκι Κέρτεζης βασίλειος πετιμεζᾶς [ἐπὶ τοῦ νώτου, ἀπὸ ἄλλο χέρι:] ἀρ. 230 Β. Πετιμεζᾶς 2 Ἰουλίου κιόσκι Κέρτεζης