Περίληψη
Ὑποσχετικὸ γράμμα τοῦ Σταμάτη Μποτιώτη πρὸς τὸν Γενικὸ Ἀρχηγὸ Θεόδωρο Κολοκοτρώνη,ἀπὸ τὸ στρατόπεδο τῆς Κυρίτζοβας (σημ. Κορφές, ἐπαρχίας Καλαβρύτων), μὲ τὸ ὁποῖο ἀναγνωρίζει τὸ «μεγάλον σφάλμα του» καὶ δηλώνει «σήμερον ἐν συντριβῇ καρδίας» τὴ μεταμέλειά του. Τὸ παρὸν ὑποσχετικὸ λειτουργεῖ ὡς ἕνα εἶδος ἀμνήστευσης τοῦ προσκυνημένου ὁπλαρχηγοῦ, τοποθετώντας τον ἐκ νέου στὴν «ὁλομέλεια τοῦ ἔθνους» (βλ. καὶ σχετ. [975]). Οἱ διατυπώσεις τοῦ παρόντος ἔχουν πολλὲς ὁμοιότητες μὲ ἔγγραφα ποὺ ὑπέγραψαν καὶ κάτοικοι χωριῶν τὴν ἴδια περίοδο. Πρόκειται γιὰ παρεμφερῆ κείμενα ποὺ εἶχαν παραχθεῖ ἀπὸ τὸν κύκλο τοῦ Θεόδ. Κολοκοτρώνη καὶ ὑπογράφονταν ἀπὸ ὅσους συστρατεύονταν μὲ τὶς ἐπαναστατικὲς δυνάμεις (βλ. καὶ τὰ σχετ. [950], [951]). Τὸ γεγονὸς πὼς κάποιοι καπεταναῖοι ἀποφάσισαν «νὰ ἐπανέλθωσιν εἰς τὴν πατρίδα» σχολιάζεται καὶ ἀπὸ τὶς ἀφηγηματικὲς πηγές, ὅπου μνημονεύονται καὶ πρόσωπα ποὺ ἀπαντοῦν στὸ ἀρχεῖο Κολοκοτρώνη: Σταμάτης Μποντιώτης (ὁ παρών), Χαρμπίλας καὶ Γκολφίνος Λουμπουστιάνος (βλ. Νικ. Σπηλιάδης, Ἀπομνημονεύματα, τ. 3, σ. 397).
Προηγούμενες Εκδόσεις: Αδημοσίευτο
Βλ. Σχετικά:
0950, 0951, 0975
Ὁ ὑπογεγραμμένος ἀπατηθεὶς ἀνοήτως ἀπὸ τὰς δολιότητας τοῦ Ἱ[μπραήμη ἔ]φερα ἀναξίως τοῦ ἑλληνικοῦ χαρακτῆρος ὑποταγὴν πρὸς αὐτόν, ἤδη γνωρίσας τὸ ὁποῖον ἔπραξα ἀνοσιούργημα μεταμελούμενος διὰ τὸ μεγάλον τοῦτο σφάλμα μου, ἐξομολογοῦμαι σήμερον ἐν συντριβῇ καρδίας ἐνώπιον τοῦ Ἔθνους μου, τὴν ἁμαρτίαν μου, καὶ ἐξαιτούμενος θερμῶς παρὰ πάντων τῶν ὁμογενῶν μου συγγνώμην, διακηρύττω ἐνώπιον Θεοῦ καὶ ἀνθρώπων διὰ τοῦ παρόντος ἐγράφου μου, τὸ ὁποῖον δίδω σήμερον πρὸς τόν Γεν(ικὸν) Ἀρχηγόν τῆς Πελοποννήσου ὑπογεγραμμένον, ὅτι εἶμαι ὅλως διὅλου ἀπομεμακρυσμένος ἀπὸ τὴν ὁποίαν ἔδωσα αἰσχρὰν καὶ δουλικὴν ὑπόσχεσιν εἰς τόν Ἰμπραήμην, ὅτι εἶμαι μέλος τῆς ὁλομελείας τού Ἔθνους μου, καὶ ἐπ’ οὐδεμίᾳ αἰτία, καὶ ὁποιαδήποτε περιστάσει δέν θέλει ἁποχωρησθῶ ἀπὸ αὐτό, ἐνόσω ὑπάρχει, ἕτοιμος νὰ χύσω καὶ τὴν ὑστεραίαν σταλαγματιὰν τοῦ αἵματός μου διὰ τὴν ἀνεξαρτησίαν του. Ἂν δέν φανῶ παραβάτης τῆς ὑποσχέσεώς μου αὐτῆς, λογιζόμενος προδότης τῆς Πατρίδος μου, καὶ ὡς ὑποπεπτοκώς εἰς τὸ αὐτὸ σφᾶλμα, καὶ δὶς ἁμαρτήσας εἰς τὸ αὐτὸ ἁμάρτημα, νὰ ὑποφέρω ἀσυμπαθῶς τὴν δικαίαν ἀγανάκτησιν τοῦ Ἔθνους μου, καὶ νὰ εἶμαι ὑπεύθυνος εἰς ὁποιαδήποτε παιδείαν θελήσει αὐτό. Τὸ παρόν μου ἰσχύει ἐν παντὶ τόπω καιρῶ καὶ κριτηρίω δικαιοσύνης.
τῇ 28 Ἰουλίου 1827 ἐκ τοῦ κατὰ τὴν Κυρίτζοβαν Γεν(ικοῦ) στρατοπέδου.
σταμάτης μποτιότης ὑπόσχωμεν τὰ ἄνωθεν διὰ χειρῶς
ἑμοῦ δημητρίου ἱερέως Πατρέου.
ἶσον καὶ ἀπαράλλακτον τῶ πρωτοτύπῳ, σταλέντι τῇ 11 Αὐγούστου 1827
ἀπὸ Λυβάρτζη πρὸς τὴν Βουλὴν διὰ μέσου τοῦ Ἀρχιστρατήγου
ὁ αος γραμματεύς τῆς Γενικῆς Ἀρχηγίας τῆς Πελοποννήσου
παναγος Κοκκαλιάρης
