Αρχειακός Τόπος Θεόδωρου Κολοκοτρώνη

ἀριθ. 320 Ἐξοχώτατε ἀρχηγέ! Τὸ ἀπὸ 28 τοῦ ἤδη ἐκπνεύσαντος ἔγγραφὸν σας προλαβόντως ἐλάβομεν, εἰς τὸ ὁποῖον δὲν σᾶς ἀπεκρίθημεν ἀσχολούμενοι εἰς τὴν ἐκστρατείαν τῆς ἐπαρχίας μας, τὴν ὁποίαν μὲ μυρίους κόπους ἐβάλαμεν εἰς κίνησιν διὰ τὴν ἔλλειψιν τῶν ἀναγκαίων, διότι, ὥστε νὰ ἐφοδιάσωμεν τοὺς στρατιώτας ἀπὸ τὰς ἀναγκαίας τροφάς των, ἐδοκιμάσαμεν μυρίας στενοχωρίας· καὶ ἐν ᾧ ἐδοκιμάσαμεν τόσα καὶ τόσα καὶ ἐκκίνησεν ὁ ἀρχηγὸς κύριος Παναγιωτάκης Γιατράκος μὲ ἑξακοσίους στρατιῶτας τὴν ἀναλογίαν αὐτοῦ τοῦ μέρους, καὶ ἡμεῖς πάλιν κατεγινόμεθα νὰ ἐκκινήσουν καὶ οἱ λοιποὶ κατόπιν νὰ πληρωθῇ ὁ ἀριθμὸς τῶν χιλίων ἑξακοσίων, ὁποῦ εἶναι ἡ ἀναλογία τῆς ἐπαρχίας μας, παρ’ ἐλπίδα ἐμάθομεν ὅτι οἱ κύριοι Πέτρος Μπαρμπιτζιώτης καὶ Παναγιώτης Παπαθανασόπουλος εὐγῆκαν ἐμπρὸς καὶ τὸν ἐμπόδισαν, λέγοντες ὅτι ἔχουν διαταγὰς ἀπὸ τὴν ἐξοχότητά σας νὰ μή ἀφήσουν νὰ ἀπεράσῃ, καὶ εἰ μὲν δὲν ἐπιστρέψει ὀπίσω, ὅτι εἶναι διατεταγμένοι νὰ τὸν κτυπήσουν, καὶ νὰ κροτηθῇ νέος ἐμφύλιος πόλεμος, καὶ ἄλλα παρόμοια. Βλέπων καὶ ὁ ἀρχηγὸς τὰ τοιαῦτα καὶ τὸ ἀμετάθετον αὐτῶν καὶ ὅτι τὸ πρᾶγμα καταντᾶ εἰς ἐμφύλιον πόλεμον, ἐν ᾧ αὐτὸς ἔκαμε τὸ χρέος του καὶ ἐκστράτευσεν, ἐπέστρεψεν ὀπίσω χωρὶς νὰ τοὺς δώσῃ παραμικρὰν ἀξίαν ἐμφυλίου πολέμου, καθὼς ἦτον ἡ ἐπιθυμία τῶν καλῶν τούτων πατριωτῶν, οἱ ὁποῖοι οὐδὲ τὸν ἀφανισμὸν ὅλου τοῦ Ἔθνους εἰς τὸν νοῦν τους βάζουν, ἀλλὰ σπεύδουν παντοίοις τρόποις, δίδοντες διαφόρους αἰτίας διὰ νὰ πάρουν εἰς τὸν λαιμόν τους μίαν ὥραν ἀρχήτερα τὸν δυστυχῆ λαὸν τῆς ἐπαρχίας ταύτης. Τὰ τοιαῦτα ἐν ᾧ ἐπαπειλοῦν ἓν σημαντικὸν ἐμφύλιον πόλεμον, ἐπαπειλοῦν πρὸς τούτοις καὶ τὸν ἀφανισμὸν ὅλου τοῦ Ἔθνους, καὶ μήτε ἡ ἐξοχότης σας δὲν ἐλπίζομεν ποτὲ νὰ λέγετε τὰ κινήματα αὐτὰ ὅτι εἶναι καλά, καὶ νὰ ἐκδίδετε τοιαύτας διαταγάς, διὰ τῶν ὁποίων νὰ ἐξάπτετε οἱ ἴδιοι τὸ κακόν, καὶ νὰ ἐγκολπόνεσθε τοὺς τοιούτους ταραχοποιούς, καὶ ἐκεῖνον μὲ τὸν ὁποῖον συνηγωνίσθητε ἑπτὰ σχεδὸν χρόνους, καὶ τὸν ἐγνωρίσατε ὡς ἀρχηγόν μας καθὼς καὶ ὅλο τὸ Ἔθνος, νὰ τὸν ἐξουθενῆτε τοιουτοτρόπως. Ἡμεῖς μ’ ὅλον ὅτι εἴχομεν πολλὰ διδόμενα νὰ μᾶς καταπείσουν ὅτι αὐτὰ εἶναι ἀληθῆ, μ’ ὅλα ταῦτα δὲν ἐδώσαμεν πίστιν εἰς ὅσα οἱ καλοὶ οὗτοι πατριῶται προφασιζόμενοι λέγουν, ὅτι τοὺς ἔχετε τὴν ἄδειαν νὰ μετέρχωνται. Κατὰ χρέος λοιπὸν ἡμεῖς σᾶς ἰδεάζομεν καὶ ἡ ἐξοχότης σας ὡς γεν(ικὸς) ἀρχηγός, φροντίσατε διὰ τὴν ἐπιδιόρθωσιν τούτων καὶ εἰρηνεύσατε αὐτά, περιορίζοντες καὶ τοὺς τοιούτους εἰς τὰ χρέη των, οἱ ὁποῖοι ἀσκέπτως πως ἐμποδίζουν τὴν ἐκστρατείαν μιᾶς ἐπαρχίας, χωρίς κᾄν νὰ στοχάζωνται ὅτι ἡ Πατρίς ἔχει ἀνάγκην στρατευμάτων, καὶ τὸ μέγιστον νὰ εὐγαίνουν οἱ ἀσυνείδητοι μὲ ἅρματα ἐναντίον ἐκείνου, τὸν ὁποῖον ἑπτὰ χρόνους ἐγνωρίσαμεν ὡς ἀρχηγόν μας καὶ μὲ μυρίας χωσιὰς καὶ ὑπουλότητας νὰ πάσχουν νὰ τὸν κτυπήσουν. Αὐτὰ εἶναι εἰς τὰ χέρια σας νὰ τὰ διορθώσετε, διὰ νὰ προηπαντήσετε τὰ ἐπακόλουθα δεινά, διότι ἂν καὶ ἡ ἐξοχότης σας ὁποῦ εἶσθε γεν(ικὸς) ἀρχηγός, ἀδιαφορήσετε εἰς αὐτὴν τὴν περίστασιν, εἰς ὅσα μετὰ ταῦτα ἀκολουθήσουν ἂς ὄψονται οἱ αἴτιοι, καὶ ἐν καιρῷ ἂς δώσουν λόγον. Διότι ὡς βλέπομεν τὰ πράγματα εἰς ὀλίγον καιρὸν ἐξ ἅπαντος θὰ ἀνοίξει ἐμφύλιος πόλεμος, καὶ ὁ Θεὸς νὰ γίνῃ ἵλεως εἰς τὸν δυστυχῆ λαόν. Ὡς ἄνωθεν περὶ τῶν σφακτῶν καὶ γεννημάτων προλαβόντως δὲν σᾶς ἀπεκρίθημεν οὐχὶ διότι εἴχομεν σκοπὸν νὰ ἀμεριμνήσωμεν, ἀλλὰ μὲ τὸ νὰ κατεγινώμεθα εἰς τὴν ἐκκίνησιν τῆς ἐκστρατείας τὴν ὁποίαν ἠλπίζαμεν νὰ ἐκκινήσῃς, καὶ ἑπομένως νὰ λάβωμεν καὶ τὴν φροντίδα τούτων καὶ εἰ δυνατὸν νὰ τὴν φέρωμεν εἰς ἔκβασιν· καὶ ἐν τοσούτῳ μένομεν. Τῇ 10 Σεπτεμβρίου 1827 Ἐν Μιστρᾷ Ἡ δημογ. ἐπιτρ. Λακεδαίμονος σακελάριος παπαφώτης πολυζώης κουτουμάνος ἱερεύς δημιτράκης ματυλᾶς Δημήτριος Γιακητάκης (Τ.Σ.) ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΔΗΜΟΓ. ΛΑΚΕΔΑΙΜΟΝΟΣ [πλαγίως, ἀπὸ ἄλλο χέρι καὶ μελάνι:] ἀρ. 474 Τὸ δημογεροντήον τῆς Λακεδεμονίας 10 7βρίου, περιλαβήν 13 ἰδίου Γαρδίκιν ἀπόκρισιν εἰς τὰς {...}