Αρχειακός Τόπος Θεόδωρου Κολοκοτρώνη

Ἀρ. 116 ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΟΛΙΤΕΙΑ Η ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ Πρὸς ἅπαντας τοὺς στρατιωτικούς Τὸ σπουδαῖον τῆς προσοχῆς τῆς Κυβερνήσεως ἀντικείμενον ὑπῆρξεν ἀπ’ ἀρχῆς ἡ κατάστασις τῶν ἐπαρχιῶν, τοῦ στρατιωτικοῦ καὶ τοῦ Ταμείου· ἀλλὰ μὲ λύπην της ἐθεώρει μὴ τελεσφορούσας κατὰ τὴν ἐπιθυμίαν της ὅσας κατέβαλε προσπαθείας διὰ νὰ ἐξασφαλίσῃ τῶν λαῶν τὰ συμφέροντα, καὶ τῶν ἐθνικῶν προσόδων τὴν εἴσπραξιν. Οἱ διαρκοῦντες τῶν στάσεων καὶ τῶν παθῶν κλονισμοί, ἡ παντελὴς τῶν χρηματικῶν μέσων ἔλλειψις, ἡ ἐξ ἀμφοτέρων τῶν αἰτιῶν τούτων ἐπελθοῦσα παραλυσία τῶν δεσμῶν τῆς στρατιωτικῆς τάξεως καὶ πειθαρχίας, ἐματαίωναν κατὰ μέγα μέρος τὰ πρὸς ἀνακούφισιν τοῦ πολίτου, καὶ θεραπείαν τῶν στρατιωτικῶν ἐλλείψεων λαμβανόμενα μέτρα. Σταθερὰ μολοντοῦτο μέχρι τέλους εἰς τὴν ἐκπλήρωσιν τῶν ἐπιπόνων χρεῶν της, καὶ ἐνισχυομένη ἐν μέσῳ τῶν πλέον δυσχερῶν περιστάσεων ἀπὸ τὴν ἐλπίδα τῆς ταχείας τῶν πραγμάτων βελτιώσεως, εὐχαρίστως ὑπὸ τοὺς πρώτους αὐτῆς οἰωνοὺς εὑρέθη εἰς θέσιν διὰ νὰ συστήσῃ εἰς ὅλων τὴν προσοχήν, τὴν ἀνάγκην τῆς εἰρήνης καὶ ἡσυχίας, τὰ μέτρα τῆς δημοσίου καὶ μερικῆς ὑπερασπίσεως τοῦ δικαίου καὶ τοῦ ἀληθῶς συμφέροντος. Πρὸς τὸν σκοπὸν τοῦτον ἀπετείνοντο καὶ ἄλλαι ἐκ τῶν προλαβουσῶν της διατάξεων, καὶ αἱ ἐσχάτως διὰ τῶν ὑπ’ ἀρ. 2088 καὶ 2089 ἐγκυκλίων τῆς ἐπὶ τῶν Στρατιωτικῶν Γραμματείας δημοσιευθεῖσαι. Ἡ εὐτυχὴς στιγμὴ τῆς ἐν τῷ μέσῳ ἡμῶν ἀφίξεως τῆς Βασιλικῆς Ἀρχῆς προσεγγίζει, καὶ καθ’ ὅσον ἡ ὑποδοχὴ αὐτῆς δὲν ἤθελε εἶσθαι ἀξία τῆς ὑψηλῆς τοῦ Ἔθνους τύχης καὶ τῆς ἀξιοπρεπείας τοῦ Βασιλικοῦ Θρόνου, διαρκούσης στάσεως πραγμάτων πάντῃ ἀσυμβιβάστου μὲ τὰ μερικὰ καὶ δημόσια συμφέροντα, ἡ Κυβέρνησις δὲν δύναται νὰ μὴν ἐπισύρῃ καὶ αὖθις τὴν προσοχήν, νὰ μὴν ἀπαιτήσῃ τὴν ὑπακοὴν τῆς στρατιωτικῆς δυνάμεως εἰς τὰ διαταχθέντα παρὰ τῶν ἀνωτέρω δύο ἐγκυκλίων. Πέποιθεν ἡ Κυβέρνησις ὅτι τὴν ἀγαθὴν αὐτῶν ἔκβασιν θέλει ἐπιταχύνει ἡ γενικὴ τῆς ὁμονοίας καὶ ἡσυχίας ἀνάγκη, θέλει εὐκολύνει ἡ βεβαιότης τῆς ἀναποφεύκτου βαρυτάτης εὐθύνης, ἥτις ἐπίκειται ἐπὶ τῆς κεφαλῆς των, ὅσοι κωφοὶ εἰς τὰς διαταγὰς τῆς Κυβερνήσεως καὶ εἰς τὰ δυστυχήματα τῶν λαῶν ἀνάλγητοι, ἐπιμένουσιν εἰς τὴν ἀπείθειαν, τὰς καταχρήσεις καὶ τὰς διαρπαγάς. Ἔχουσα ἱερὸν χρέος νὰ προετοιμάσῃ τὰ μέσα, ὅσα μέτ’ ὀλίγον ἡ πλήρης τῆς δικαιοσύνης ἐνέργεια θέλει ἀπαιτήσει διὰ νὰ καθυποβάλλῃ τοὺς αὐτουργοὺς ἢ αἰτίους τῶν ἀξιοποίνων τολμημάτων εἰς τὰς δικαίας ποινὰς καὶ ἀποζημιώσεις, δὲν θέλει ποσῶς τὸ παραμελήσει καὶ ὡς πρὸς τὸ Ταμεῖον καὶ ὡς πρὸς τοὺς πολίτας. Ἀλλὰ τίποτε δὲν ἤθελεν εἶσθαι συμφωνότερον μὲ τὰς εὐχὰς καὶ ἐπιθυμίας της, ὅσον τὸ νὰ μὴν εὑρεθῇ συνεχῶς εἰς τοιαύτης φύσεως δυσάρεστον ἀνάγκην. Διὰ ν’ ἀφαιρέσῃ πᾶν ὅ,τι ἐνδέχεται νὰ δυσκολεύσῃ τὴν ἐκπλήρωσιν τῶν τοιούτων εὐχῶν της, ἡ Κυβέρνησις σπεύδει νὰ προσκαλέσῃ τοὺς στρατιωτικούς, ὅσοι φέροντες διαταγὰς διὰ νὰ λάβωσι τὴν δοθεῖσαν εἰς αὐτοὺς χρηματικὴν ἀναλογίαν, ἐπῆραν ἢ ἐσύναξαν ἐκ τῶν προσόδων παρὰ τὰς διαταγὰς καὶ ὑπὲρ τὴν ἀναλογίαν των, ν’ ἀποδώσωσιν ὅπου ἀνήκει τὰ περισσέυοντα. Τοὺς δὲ εὑρεθέντας εἰς θέσιν, ἥτις δὲν ἐπέτρεψεν ὡς ὥρας εἰς τὴν Κυβέρνησιν νὰ συμπαραλάβῃ εἰς τὸ γενικὸν τῆς κατ’ ἀναλογίαν χρηματικῆς ἐξοικονομήσεως μέτρον, δὲν θέλει βραδύνει νὰ ἐφοδιάσῃ μὲ τὰς ἐπὶ τούτῳ ἀνηκούσας διαταγὰς ἐπὶ τῶν ἀσυνάκτων προσόδων, ἅμα συμμορφωθῶσι μὲ τὴν καθεστῶσαν τάξιν τῶν πραγμάτων, καὶ θελήσωσι νὰ συντρέξωσιν εἰς τὴν παρὰ τοῦ ταμείου εἴσπραξίν των, ὅσα ἐκ τῶν προσόδων ὑπὲρ τὴν ἀναλογίαν των ἤθελαν εὑρεθῆ αὐτοὶ κατακρατοῦντες, ἢ ἄλλως παρὰ διαταγὴν ἐμποδίζοντες νὰ συναχθῶσι. Θέλει δὲ μετὰ ταῦτα ληφθῇ καὶ μέτρον εἰς ἀποπληρωμὴν τῆς ἀναλογίας τῶν ἐπὶ τούτῳ λαβόντων διαταγάς, αἵτινες διὰ τὰς περιστάσεις ἐν μέρει ἢ καθ’ ὅλα δὲν ἐξετελέσθησαν. Τοιούτῳ τρόπῳ ἡ Κυβέρνησις προθύμη ἀφ’ ἑνὸς μέρους νὰ δικαιώσῃ, ὅσον δύναται καὶ καθ’ ὅσον ἐπιτρέπουσιν αἱ περιστασεις, τὸν σεβόμενον τὴν τιμὴν καὶ τὰ χρέη του στρατιώτην, δὲν δύναται ἀφ’ ἑτέρου νὰ μὴν ἐλεεινολογήσῃ τὴν ὀλεθρίαν πλάνην τῶν, ὅσοι εἰς οὐδὲν λογιζόμενοι διατάξεις, τιμὴν καὶ συμφέροντα τόσον τοῦ Ἔθνους, καθὼς καὶ τὰ ἴδια αὐτῶν, ἤθελαν ἐπιμείνει εἰς τὸ ν’ ἀποκατασταίνουν ἕρμαιον τῆς ἀπληστίας των καὶ τῆς ἀχαλινώτου διαρπαγῆς των πᾶν τὸ προστυχόν, ἀντὶ ὑπερασπιστῶν γινόμενοι μάστιγες τῶν πασχόντων συναδελφῶν των. Ἀντιβαίνοντες οἱ τοιοῦτοι τὰ διαταχθέντα διὰ τῆς παρούσης, καὶ τῶν δύο ρηθεισῶν ἐγκυκλίων, ἀπ’ εὐθείας ἀντιπράττοντες εἰς ὅσα οἱ νόμοι, τὰ ἐθνικὰ συμφέροντα καὶ ἡ πατρικὴ τοῦ σεβαστοῦ ἡμῶν ἄνακτος θέλησις ὑπαγορεύουσι, φυλαττομένου εἰς ὄντινα ἀνήκει τοῦ δικαιώματος τῆς κατ’ αὐτῶν ἀγωγῆς, θέλουν ἰδία ἕκαστος καὶ περιληπτικῶς λογίζεσθαι, ἐνώπιον τῆς ἐνεστώσης Κυβερνήσεως καὶ τῆς Ἀντιβασιλείας, ὑπεύθυνοι δι’ ὅσας ἔπραξαν καταχρήσεις καὶ ληστρικὰς διαρπαγάς, μετερχόμενοι τὴν βίαν καὶ τὰς φορολογίας. Ἡ δὲ μετὰ τὴν παροῦσαν παράτασις τῆς ἐγκληματικῆς των διαγωγῆς, τῶν μὲν σωμάτων ἐπιφέρει δικαιωματικῶς τὴν πλήρη διάλυσιν, τῶν δὲ ἀτόμων τὴν ἀπὸ τοὺς στρατιωτικοὺς ἐλέγχους διαγραφήν. Ἀξιωματικοὶ καὶ στρατιῶται! ἡ πειθαρχία, ἡ εὐταξία καὶ ἡ ὁμόνοια εἶναι τὰ μόνα συστατικὰ τῆς τιμῆς καὶ τῶν συμφερόντων τοῦ ἀληθοῦς στρατιώτου· φεισθῆτε τῶν ἀγώνων καὶ τῶν δικαιωμάτων σας· μὴν καταδεχθῆτε νὰ παρουσιασθῆτε εἰς τὸ τέρμα τοῦ σ[ταδ]ίου σας μὲ χαρακτηριστικὰ ἄλλα παρὰ τὰ ὁποῖα διακρίνουν τὸν ἀγαθὸν πολίτην, καὶ ἐνταυτῷ ἀξιότιμον στρατιώτην. Ἐν Ναυπλίῳ τὴν 1 Ὀ[κτ]ωβρίου 1832 Ἡ Διοικητικὴ Ἐπιτροπή Α. Ζαήμης Ι. Κωλέττης Α. Μεταξᾶς Ὁ ἐπὶ τῶν Στρατιωτικῶν γραμματεὺς Κ. Ζωγράφος Ἴσον ἀπαράλλακτον τῷ πρωτοτύπῳ Ὁ ἐπὶ τῶν Στρατιωτικῶν γραμματεὺς Κ. Ζωγράφος (Τ.Σ.) ΓΡΑΜΜΑΤΕΙΑ ΤΩΝ ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΩΝ