Αρχειακός Τόπος Θεόδωρου Κολοκοτρώνη

Ἀρ. 114 ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΟΛΙΤΕΙΑ Η ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ Πρὸς ἅπαντας τοὺς κατὰ τὴν Ἐπικράτειαν Στρατιωτικούς Κατ’ ἐπανάληψιν ἐπροσκάλεσεν ἥδη ἡ Κυβέρνησις καὶ στρατιώτας καὶ ἀξιωματικοὺς νὰ ἐπανέλθωσιν εἰς τὴν ὁμόνοιαν καὶ εὐταξίαν, νὰ παύσωσι διαρπάζοντες αὐθαιρέτως τὰ τῶν πολιτῶν καὶ τοῦ δημοσίου, νὰ ἐπιστρέψωσιν εἰς ὄντινα ἀνῆκον τὰ ἁρπαγέντα. Διαφυλάττουσα δὲ τὸ δικαίωμα τῆς ἀγωγῆς καὶ εἰς τὸ δημόσιον καὶ μερικῶς εἰς ἕνα ἕκαστον, διεμαρτυρήθη κατὰ τῶν πρωτουργῶν και πρωταιτίων τῶν τοιούτων αὐθαιρέτων καὶ καταχρηστικῶν πράξεων. Διεκήρυξε συγχρόνως τὴν ἀπόλυσιν τῶν ἐπαρχιακῶν σωμάτων, καὶ διέταξε τὸν ἥσυχον περιορισμὸν εἰς τὰς καταλλήλους θέσεις των, καὶ ὑπὸ τοὺς ἀνήκοντας ἀρχηγοὺς τῶν πρότερον σταθερῶς μετελθόντων τὸ ἔργον τοῦ στρατιώτου. Τὰ ὑπαγορευμένα ταῦτα μέτρα ἀπὸ λίγους ἰσχυροτάτους, βάσιν ἔχοντας τὴν δικαιοσύνην, τὴν κατάστασιν τοῦ ταμείου, τῶν πολιτῶν τὴν ἀσφάλειαν καὶ τῶν στρατιωτικῶν αὐτῶν τὸ ἀληθές συμφέρον, διεσαφηνίσθησαν ἤδη ἀποχρώντως ἀπὸ τὰς ἀρ. 2088, 2079, 2115 καὶ 106 προκηρύξεις και ἐγκυκλίους. Ἀλλὰ μὲ λύπην της θεωρεῖ ἡ Κυβέρνησις, ὅτι δὲν ἔφεραν αὗται εἰσέτι ὅλον τὸ ἐπιθυμητὸν ἀποτέλεσμα, καὶ ὅτι τὰ φιλοτάραχα πνεύματα καὶ ἡ ἀκόρεστος τινῶν πλεονεξία σπρώχνουν μὲν αὐτοὺς εἰς τὰς πλέον ἀξιοποίνους καὶ ἐγκληματικὰς ἐπιχειρήσεις, γίνονται δὲ καθεκάστην μεγάλων ζημιῶν πρόξενα καὶ εἰς τὸν λαὸν καὶ εἰς τὸ ταμεῖον. Κατὰ συνέπειαν ἐν τοσούτῳ τῶν προδιακηρυχθέντων, καὶ σύμφωνα μὲ ὅσα ἡ κατάστασις τοῦ Κράτους εἰς τὴν παραμονὴν τῆς ἀφίξεως τῆς Βασιλικῆς Ἀρχῆς ἀπαιτεῖ, ἡ Κυβέρνησις σπεύδει νὰ διατάξῃ ἐν γένει, καὶ χωρίς τινος ἐξαιρέσεως, ὅλους τοὺς στρατιωτικούς, ὅσοι εὑρισκόμενοι εἰς ὁποιασδήποτε θέσεις καὶ σώματα, ἀνήκοντες δὲ εἰς τὰ ἐντὸς τῶν ὁρίων μέρη, καὶ ἔχοντες εἰς τὰς ἑλληνικὰς ἐπαρχίας τὰς οἰκίας των καὶ τὴν σταθεράν των διαμονήν, ν’ ἀπέλθωσιν ἕκαστος εἰς τὰς ἑστίας των καὶ μεταξὺ τῶν οἰκογενειῶν των, λαμβάνοντες παρὰ τῶν ἀνηκόντων ἀρχηγῶν ἔγγραφον ἀπόδειξιν περὶ τοῦ χρόνου, καθ’ ὃν ὑπ’ αὐτοὺς ὑπηρέτη σαν, χωρίς ἐκ τοῦ τοιούτου μέτρου νὰ ὑπολάβωσιν, ὅτι προσβάλλονται τὰ δίκαια καὶ αἱ εὔλογοι ἀπαιτήσεις των, ἐφησυχάζοντες εἰς τὰ ἴδια θέλουν περιμένειν ἄχρις ὅτου ἡ μετ’ ὀλίγον φθάνουσα Βασιλικὴ Ἀρχὴ λάβῃ τὰ ὁριστικὰ περὶ στρατιωτικοῦ διοργανισμοῦ καὶ στρατιωτικῶν δικαιωμάτων μέτρα. Οἱ δὲ ἀρχηγοὶ καὶ ἀξιωματικοὶ θέλουν παραμείνει εἰς τὰς ὁποίας εὑρίσκονται θέσεις μὲ μόνους τοὺς ἀρχαίους Ἕλληνας στρατιώτας, τοὺς μὴν ἔχοντας ἐντὸς τῶν ὁρίων ἑστίας, οἰκογενείας ἢ σταθερὰν διαμονήν. Ἡ κατάστασις τοῦ Κράτους καὶ ἡ θέσις τῆς Κυβερνήσεως ἀποκαθιστῶσιν ἀπολύτως ἀναγκαίαν τὴν πραγματοποίησιν αὐτοῦ τοῦ μέτρου. Ἄλλως δέ, καὶ οἱ ἀπαυδήσαντες ἀπὸ τὰς στρατιωτικὰς ἀπαιτήσεις καὶ καταχρήσεις λαοὶ τῶν ἐπαρχιῶν οὔτε χρεωστοῦσιν, οὔτε δύνανται πλέον νὰ καταφανίζωνται, φορολογούμενοι ἀπὸ ἀπροσδιόριστον ἀριθμὸν ὡπλισμένων δυνάμεων, καὶ τρέφοντες αὐτὰς ἐκ τοῦ στερήματος, ἐνῷ τὴν ἀπὸ τὰς σημαίας ἐνεργητικήν των διατήρησιν, πρὸ πολλοῦ ἔπαυσαν νὰ ὑπάρχουν λόγοι ἀποχρῶντες διὰ νὰ δικαιολογήσουν. Ταῦτα διακηρύττουσα καὶ διατάττουσα ἡ Κυβέρνησις ἐκπληροῖ χρέος της ἱερὸν πρὸς τὸ Ἔθνος καὶ τὸν σ(εβαστὸν) αὐτοῦ μονάρχην. Εἶναι χρέος τῶν στρατωτικῶν νὰ ὑπακούσουν, καὶ νὰ μὴν θελήσουν, ἐπιμένοντες εἰς στάσιν ἔργων ἐναντίον τῶν συμφερόντων καὶ τῆς ἡσυχίας τοῦ Ἔθνους, ἐναντίον εἰς τὰς διαταγὰς τῆς προσωρινῆς του Κυβερνήσεως, νὰ ἐπαυξήσωσι τὸ μέγα βάρος τῆς εὐθύνης, τὸ ὁποῖον ἡ ἀπείθεια, ἡ ἀταξία καὶ αἱ καταχρήσεις θέλουν σύρει κατ’ αὐτῶν. Ἐλπίζομεν καὶ εὐχόμεθα νὰ γνωρίσουν τέλος πάντων καὶ ὡς πολῖται καὶ ὡς στρατιῶται τ’ ἀληθῆ συμφέροντά των, καὶ νὰ τὰ ἐξασφαλίσουν ὅσον ἔνεστι, συμμοφρούμενοι μὲ τὰ εἰς τὴν παροῦσαν καὶ τὰς προλαβούσας διαταχθέντα. Ἐν Ναυπλίῳ τὴν 3 Νοεμβρίου 1832 Ἡ Διοικητικὴ Ἐπιτροπή Α. ΖΑΗΜΗΣ Ι. ΚΩΛΕΤΤΗΣ Α. ΜΕΤΑΞΑΣ Ὁ ἐπὶ τῶν Στρατ(ιωτικῶν) Γραμματεὺς Κ. Ζωγράφος (Τ.Σ.) ΓΡΑΜΜΑΤΕΙΑ ΤΩΝ ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΩΝ [ἐπὶ τοῦ νώτου:] Δ. Ἐπιτροπὴ [ἐπιγραφὴ διεύθυνσης:] Πρὸς τὸν Ἀρχιστράτηγον τῆς Πελοποννήσου κ. Θ. Κολοκοτρώνην Εἰς Ἄστρος Δ(ιοικητικὴ) Ἐπιτροπὴ