Αρχειακός Τόπος Θεόδωρου Κολοκοτρώνη

Παιδί μου Γενναῖε! Ἂν καὶ τὸ παρὸν χρέος μας εἶναι ἡ πολιορκία Πατρῶν καὶ ἡ καταπολέμησις τῶν ἐνταῦθα ἐχθρῶν καὶ ὁ ἀφανισμός των ὀλίγον κατ’ ὀλίγον, ὅπως μὲ τὴν βοήθειαν τοῦ Θεοῦ καὶ ἀρχήσαμεν, μ’ ὅλον τοῦτο γενικὸν χρέος μας εἶναι νὰ τοὺς πολεμήσωμεν παντοῦ καὶ μὲ τὴν βοήθειαν πάλιν τοῦ παντοδυνάμου Θεοῦ νὰ σώσωμεν καὶ ἐλευθερώσωμεν τὴν Πατρίδα. Οἱ Κολοκοτροναῖοι μάλιστα, τιμώμενοι μὲ τὴν κοινὴν ὑπόληψιν χρεωστοῦμεν καὶ νὰ δώσωμεν πρῶτοι τὸ παράδειγμα μὲ τὴν ἀφοβίαν μας εἰς τοὺς ὑπὲρ τῆς Πατρίδος κινδύνους. Εἶσαι υἱός μου, γνωρίζω τὰ αἰσθήματὰ σου καὶ δὲν ἔχω χρείαν νὰ σὲ προτρέψω. Διὰ τοῦτο σὲ διατάττω μόνον καὶ ὡς πατὴρ καὶ ὡς [Γενικ]ὸς Ἀρχηγός, νὰ παραλάβῃς ἐκ τοῦ ὑπό τὴν ὁδηγίαν σου σώματος τοὺς γενναίους καπετανέους Πέτρον Μαρκέζην, Βελισσάριον Καλόγερον καὶ Κώσταν Σουλιώτην μὲ τοὺς συντρόφους των καὶ ὅλους τοὺς ἄλλους συντρόφους τοὺς ἐδικούς σου Βαλτετζότας καὶ λοιποὺς σωματοφύλακας, ὁποῦ θέλουν μαζωχθῆ ὅλοι ἕως 250. Τὸν καπετάν Νενέκον μὲ τοὺς ὀλίγους ἀλλὰ καλοὺς συντρόφους του καὶ τὸν γενναῖον παπα Νεκτάριον, ὁποῦ θέλει σοῦ δώσει ὁ κὺρ Ἀνδρέας Ζαΐμης ἐκ τῶν Καλαβρυτινῶν τῶν ὑπὸ τὴν ὁδηγίαν του, ὁποῦ θέλει γενῆτε ὅλοι ὑπὲρ τοὺς 400 καὶ νὰ ἑτοιμαστῆτε ὅσον τὸ συντομώτερον νὰ περάσετε εἰς τὴν Δυτικὴν Ἑλλάδα, τώρα ὁποῦ εἶναι ἐδῶ καὶ ὁ στόλος μας διὰ νὰ σᾶς ῥίψῃ πέρα, ὡς συνεννοήθημεν μὲ τοὺς γενναίους ναυάρχους. Καὶ τοῦτο κατὰ τὴν ἐπιθυμίαν καὶ αἴτησιν ὁποῦ μᾶς ἔκαμαν οἱ ἀδελφοί μας Δυτικοελλαδῖται διὰ τοῦ πανιερωτάτου ἁγίου Ἄρτης, ἐπίτηδες σταλέντος καὶ ἐλθόντος, καὶ ἡ εὐχή τῆς σεβασμιότητός του θέλει σᾶς συνοδεύσει καὶ ἐνδυναμώσει παντοῦ, μετ’ αὐτὴν δὲ καὶ ἡ ἐδική μου. Πηγαινάμενοι δὲ πέρα θέλει συνεννοηθῆτε μὲ τοὺς ἐκεῖ κυρίους προκρίτους καὶ μὲ τοὺς γενναίους ἀδελφοὺς καπετανέους Γεωργάκην Νικολοῦ, Ἀνδρέαν Ἴσκον, Δημ. Μακρῆ καὶ λοιπούς, διὰ νὰ συνδράμετε καὶ βοηθήσετε εἰς τὸ νὰ ἐμψυχωθοῦν καὶ συνταχθοῦν καὶ οἱ ἐκεῖ, καὶ νὰ προχωρήσετε καὶ καταλάβετε ὁμοῦ τὰς ἀναγκαίας ὀχυράς θέσεις, ἀπ’ ὅπου ἀπειλοῦν νὰ εἰσβάλουν ἐκεῖ οἱ ἐχθροί διὰ νὰ τοὺς ἀναστατώσουν, νὰ ἐμποδίσετε τὴν εισβολήν των καὶ νὰ τοὺς δώσετε τοῦ διαβόλου μὲ τὴν βοήθειαν τοῦ Θεοῦ. Τοιουτοτρόπως δὲ καὶ ἡμεῖς θέλομεν δυνηθῆ εὐκολώτερον νὰ κάμωμεν τὸ ἴδιον εἰς τοὺς ἐδὼ μένοντας ὀλίγους καὶ ἀβοηθήτους. Τοὺς λοιποὺς Τριπολιτζότας, Φαναρίτας καὶ Πυργιώτας ὁποῦ ἔχεις ὑπὸ τὴν ὁδηγίαν σου θέλεις τοὺς ἀφήσει μὲ τοὺς ὀπλαρχηγοὺς τῶν ἐπαρχιῶν των καὶ θέλει φροντίσω ἐγώ περί αὐτῶν. Περί τῶν ἀναγκαίων σας ζωοτροφιῶν, πολεμοφοδίων καὶ λοιπῶν ἀναγκαίων, ἡ πανιερότης του μὲ βεβαιοῖ ὅτι ἔγινεν καὶ θέλει γίνει πρόνοια, ὥστε νὰ μὴν σᾶς λείπει τίποτε. Μένει τώρα νὰ ἰδῶμεν καὶ ἡ Πατρίς καὶ ἐγώ τὴν προθυμίαν, τὸν ζῆλον καὶ τὴν ἀνδρείαν ὅλων σας. Τοὺς ἀνδραγαθοῦντας ἐκ τῶν ὑπό τὴν ὁδηγίαν σου πρέπει νὰ σημειώνης καὶ νὰ μοῦ ἀναφέρῃς διὰ νὰ φροντίσω καὶ ἐγὼ νὰ τοὺς συστήσω ὅπου δεῖ ἐν καιρῷ τῷ δέοντι, διὰ νὰ ἀνταμειφθοῦν. Καὶ περὶ τῶν πράξεών σας καὶ διὰ κάθε εἴδησιν ποὺ λαμβάνετε, νὰ μοῦ ἀναφέρῃς συχνὰ μὲ κάθε εὐκαιρίαν. Κατόπιν θέλω σᾶς στείλει καὶ ἄλλους στρατιώτας ἂν χρειασθῆ. Σᾶς εὔχομαι κατευόδιον καὶ νίκας λαμπρὰς κατὰ τῶν ἐχθρῶν καὶ ἐνδόξους. Καὶ εἰς σέ ἰδίως εὔχομαι νὰ τιμήσῃς τὸ ὄνομα ὁποῦ φέρεις. Ἐν Σαραβαλίῳ Πατρῶν Τῆ 10 Μαρτίου 1822 Ὁ πατήρ σου καὶ [Γενικὸς] Ἀρχηγός Θεόδωρος Κολοκοτρώνης