Περίληψη
Ἐπιστολὴ τοῦ Ὀδυσσέα Ἀνδρούτσου καὶ ἄλλων ὁπλαρχηγῶν ποὺ συμμετεῖχαν στὴν ἐκστρατεία τῆς Εὔβοιας, πρὸς τὴ Διοίκηση,ὅπου σημειώνουν πληροφορίες γιὰ τὴν ἐξέλιξη τῶν πολεμικῶν ἐπιχειρήσεων στὴν περιοχή. Οἱ συντάκτες τῆς ἐπιστολῆς ζητοῦν μὲ ἔντονο τρόπο τὴν ἄμεση ἀποστολὴ τροφίμων καὶ πολεμοφοδίων μέσω τοῦ πλοίου ποὺ θὰ παρέδιδε τὴν ἐπιστολή, μὲ κυβερνήτη τὸν Ἰωάννη Καραβέλλη (Θρακιώτης ἀγωνιστής, βλ. Κων. Διαμάντης, «Θρᾶκες ἀγωνισταί», σ. 90 κ.ἑξ.). Ἡ Διοίκηση ἐπιχείρησε ἄμεσα τὴν τροφοδοσία τῶν δυνάμεων τοῦ Ὀδυσ. Ἀνδρούτσου (βλ. σχετικό). Τὸ ἀξιοπερίεργο τοπωνύμιο «Βαθυόνησος», ἀσφαλῶς λόγια γλωσσικὴ κατασκευὴ τῆς ἐποχῆς, πρέπει νὰ ἀντιστοιχεῖ στὸ Πεζονήσι (στὴ σημ. Ἐρέτρια), πλησίον της Βάθειας (σημ. Ἀμάρυνθος),ὅπου εἶχαν στρατοπεδεύσει ἄνδρες τοῦ Ὀδυσ. Ἀνδρούτσου (βλ. Ναθ. Ἰωάννου, Εὐβοϊκά, σ. 118).
Προηγούμενες Εκδόσεις: Υπομνήματα, σ. 115-116 ▪ ΙΑΘ, τ. 2, σ. 175.
Βλ. Σχετικά:
0217
Ὑπερτάτη Διοίκησις
Τὸ ἀπὸ 8 τοῦ τρέχοντος ἔγγραφον τοῦ ὑπὸ ἀρ. 3567 λαβόντες σπεύδομεν νὰ προσφέρομεν τὰ τῆς εὐγνωμοσύνης ἡμῶν ἀνθ’ ὧν ηὐδόκησεν ἡ ὑπ(ερτάτη) Διοίκησις νὰ γράψῃ ἀμέσως πρός ἡμᾶς· πιστοὶ καὶ ἀείποτε πρόθυμοι εἰς ἐκπλήρωσιν τῶν ἱερῶν ἐπικειμένων χρεῶν τοῦ πατριοτισμοῦ ἀγωνιζόμεθα εἰς τὴν ἀπελευθέρωσιν τῆς Εὐβοίας. Τὸ ἀπὸ Λαρίσσης ἐλθών ἰμδάτι εἰς τοὺς ἐχθρούς, μᾶς ἀνάγκασεν νὰ βαδίζωμεν ἀργά. Φοβούμεθα μήπως πάθωμεν ἀδιώρθωτον τι δυστύχημα, αἱ δὲ εὐχαὶ τῆς ὑπερτάτης Διοικήσεως μὰς ἠξίωσεν, ἀφ’ οὗ διεκόψιμεν τὸ σῶμα τῶν ἐχθρῶν καὶ ἐπολιορκήσαμεν εἰς δύω διαφορετικὰ μέρη, Αληβέρι καὶ Καμπιά, νὰ στενοχωρήσομεν καὶ τὰ δύο τόσον πολλά, ὥστε ἀφήσαντες ἀποσκευάς, αὐτούς των τοὺς νεκροὺς ἀτάφους, νὰ τρέξωσιν ἅπαντες νὰ κλεισθῶσιν εἰς τὰ τείχη τῆς Εὐρήπου, ὅπου ἤδη σκεπτόμεθα νὰ παρατάξωμεν ὅσας δυνάμεις τῆς ξηρᾶς καὶ τῆς θαλάσσης ἐνεπιστεύθη εἰς ἡμᾶς ἡ ὑπερτάτη Διοίκησις διὰ νὰ ἀποκλείσωμεν αὐτοὺς ἐντελῶς.
Κατὰ τὴν ἐπιταγὴν τῆς ὑπερτάτης Διοικήσεως στέλλεται ὅ τὸ παρὸν ἐπιφέρων Γεώργιος Α. Κοτρώζου μὲ ἕν πλοῖον διοικούμενον ὑπὸ τοῦ καπ. Ἰωάννου Καραβέλλη διὰ νὰ περιλάβῃ σφαῖρες, βαροῦτι καὶ σιτάρι, τὰ ὁποῖα και παρακαλοῦμεν νὰ δοθῶσιν ἄνευ ἀναβολῆς, διότι καὶ πεινοῦν τὰ στρατεύματα, μίαν ἤδη ὁλόκληρον ἑβδομάδα κρέας ἄνευ ἄρτου τρώγοντες, καὶ παντελῆ ἔλλειψιν πολεμικῶν ἐφοδίων δοκιμάζουσι. Διὰ τὰ ὁποῖα αὐτὰ καὶ εἰσέτι περιμένομεν ἐνταῦθα, ἐνῶ ἔπρεπεν ἄλλως νὰ προχωρήσωμεν. Αὐτὰ δὲ ταῦτα γνωρίζουσα ἡ ὑπερτάτη Διοίκησις καὶ περὶ πολλοῦ ἔχουσα τὴν εὐδοκήμησιν τοῦ ἀνὰ χεῖρας πολέμου, εἴμεθα εὐέλπηδες ὅτι θέλει ἀπολαύσει τὸ στρατόπεδον ποσότητα τῶν εἰρημένων ἀνάλογον μὲ τὰς χρείας του.
Ἐν Βαθυονήσῳ τῇ 16 Δεκεμβρίου 1823
Εἰς τοὺς ὀρησμούς σας
Ὀδυσσεὺς Ἀνδρούτζου
Ἰωάννης Μ. Μιλαήτης
Νικολὴς Γιαν. Δεμεστίνης
Κυριακὸς Δ. Μαμούνης
[ἀπὸ ἄλλο χέρι:]
ὅτι ἴσον ἀπαράλλακτον τοῦ πρωτοτύπου
Ν. Σπηλιάδης
[ἐπὶ τοῦ νώτου:]
1823
