Περίληψη
Ἐπιστολὴ τοῦ Νικόλαου Σισίνη πρὸς τὸν Ἀποστόλη Κολοκοτρώνη, στὴν ὁποία ἀναφέρεται στὴ λιποταξία μεγάλου μέρους τῶν στρατιωτῶν του («σχεδὸν τὸ ἕνα τρίτον») λόγω τῆς μὴ καταβολῆς τῶν «σιτηρεσίων». Μὲ τὴ λέξη αὐτὴ ὑποθέτουμε ὅτι ὁ ἐπιστολογράφος ἐννοεῖ τοὺς μισθούς, ἐπειδὴ στὴ συνέχεια γιὰ τὴν καθημερινὴ διαταγὴ τῶν στρατιωτῶν χρησιμοποιεῖ τὴ λέξη «ταΐνι». Ἀκόμη, ἐκφράζει ἔντονα παράπονα ἐναντίον τοῦ ἐπιθεωρητῆ (: φροντιστῆ), γιὰ τὸν τρόπο ποὺ ζήτησε νὰ γίνει ἡ καταγραφὴ τοῦ ἀριθμοῦ τῶν στρατιωτῶν, καθώς, ὅπως φαίνεται, ὁ ἐπιθεωρητὴς εἶχε κατηγορήσει τὸν Νικ. Σισίνη γιὰ δήλωση μεγαλύτερου ἀριθμοῦ στρατιωτῶν ἀπὸ ὅσους εἶχε στὸ σῶμα του. Ὁ στρατηγὸς Ἀποστ. Κολοκοτρώνης εἶχε ἀποσταλεῖ στὴν περιοχὴ ἀπὸ τὶς ἀρχὲς Μαρτίου (βλ. σχετ.). Τὸ ἔγγραφο ἔχει ἐκτεταμένη φθορὰ (ἀποκοπῆ τμήματος) στὴ δεξιὰ μεριά του, ἡ ὁποία συνέβη μετὰ τὴν πρώτη δημοσίευσή του ἀπὸ τὸν Ἰω. Θεοφανίδη καὶ ὡς ἐκ τούτου τὰ χάσματα συμπληρώνονται μὲ βάση τὴν πρώτη ἔκδοση.
Προηγούμενες Εκδόσεις: ΙΑΘ, τ. 2, σ. 239-240.
Βλ. Σχετικά:
0225
Τῇ 20 Ἀπριλλίου 1825 ἐν Ψάρι
Ἐπειδὴ καὶ ἕως τὴν σήμερον καθοίμεθα, χωρὶς νὰ μᾶς δόσητε τὰ σητηρέσιὰ μας ἐν ὧ τὰ ἔλαβαν ἄλλοι ὅλα σῶα, καὶ ἐπει[δὴ] οἱ στρατιῶται μας μὴν ἔχοντες σητηρέσια ἀνεχώρησαν[, σχεδὸν] τὸ ἕνα τρίτον, ἀναχωροῦμεν καὶ ἡμεῖς νὰ ὑπάγῃ κα[θεὶς εἰς] τόν οἶκον του καὶ ἔστω πρὸς εἴδησίν σας. Ὁ καπιτὰν [Βασίλης] μένει μέ εἴκοσι στρατιώτας ὑπὸ τὴν ὁδηγίαν του κα[ί, ἂν ὀρί]ζετε δίδετέ του τεσκερὲ νὰ λαμβάνῃ τὸ καθημ[ερινὸν] ταΐνι του καί, ἢδυνατόν, τὰ σητηρέσιά του. Ὁ κύ[ριος ἐπιθεω]ριτής παραπονεῖται, ὡς μὲ γράφετε, ὅτι δὲν ἤλ[θαμεν νὰ μᾶς] καταμετρίση, καὶ ἡμεῖς δὲν εἴμεθα οὔτε βαστάζοι[, οὔτε ὄνοι] νὰ εἴπω καλήτερα, διὰ νὰ παρατρέχωμεν ἐδὼ κ[αὶ ἐκεῖ,] ἐν ὧ ἕξη ἡμέρας εἴχαμεν ὁποῦ ἀπηυδήσαμεν καὶ ἡ[μεῖς] καὶ τὰ ἄλογἀ μας, παρατρέχοντες εἰς Φιλοκάλι, Τραγάνο[, Ριόλο] καὶ Ἀλῆ Τζελεπῆ διὰ νὰ λάβωμεν καὶ ἡμεῖς τὰ σητηρέσι[ά] μας καὶ δέν ἐλάβαμεν τίποτε· ὅταν ὅμως ἤθελε, ἂς ἤθελε ἔλθει, ἐδὢ ὅπου εὑρισκόμεθα νὰ μᾶς καταμετρίσῃ, καὶ ἂς μὴν στοχασθῆ ὁ κύριος ἐπιθεωριτὴς ὅτι ἡμεῖς ἐπέρ(ν)αμεν 70 ταΐνια καὶ εἴχαμεν δέκα στρατιώτας, ὡς ὁ ἴδιος ἔλεγεν, ἐπειδὴ δὲν θὰ θησαυρίσωμεν ἀπ’ αὐτά. Καὶ μένω μὲ ὅλον τὸ σέβας.
ὁ Δοῦλος σας
Νικόλαος Σισίνης
[ἐπιγραφὴ διεύθυνσης:]
Πρὸς τὸν γεναιότατον στρατηγὸν Κύριον Ἀποστόλην Κολοκοτρόνην
Εἰς Φιλοκάλι
[ἐπὶ τοῦ νώτου:]
Γράμμα τοῦ Νικολάου Σισύνην
