Περίληψη
Ἐπιστολὴ τοῦ Θεόδωρου Κολοκοτρώνη πρὸς τὸν Νικήτα Σταματελόπουλο, μὲ τὴν ὁποία τὸν ἐνημερώνει γιὰ τὶς κινήσεις του καὶ τὸν καλεῖ νὰ μεταβεῖ ἀπὸ τὸ Μεσολόγγι στὴν Πελοπόννησο ὡς ἐπικεφαλῆς τῆς πολιορκίας τῆς Πάτρας. Ὅπως, ὅμως, προκύπτει ἀπὸ ἄλλα ἔγγραφα τοῦ ἀρχείου, ὁ Νικηταρᾶς παρέμεινε στὸ Μεσολόγγι ἕως τὰ τέλη Ἰουλίου (βλ. καὶ τὰ σχόλιά μας στὸ σχετ. [235]), ἐφαρμόζοντας τὴ διαταγὴ τοῦ Ὑπουργείου Πολέμου (βλ. σχετ. [240]). Στὸ ὑστερόγραφο ὁ Κολοκοτρώνης τὸν συγχαίρει γιὰ «τὸν νέον Ἕλληνα», δηλαδὴ τὴ γέννηση τοῦ γιοῦ του Ἰωάννη, καὶ τὸν συμβουλεύει νὰ «ἀπεράσῃ καὶ ἕως εἰς τὰ παιδιά» του (φράση δυσνόητη ἢ ἄστοχα διατυπωμένη), μόλις ὀργανώσει τὸ στρατόπεδο τῆς Πάτρας. Οἱ τρεῖς ἀδελφοὶ ποὺ τὸν «ἀσπάζονται» εἶναι, βέβαια, οἱ ἀδελφοὶ Δεληγιάννη.
Προηγούμενες Εκδόσεις: Υπομνήματα, σ. 131-132 ▪ ΙΑΘ, τ. 2, σ. 246-247.
Βλ. Σχετικά:
0235, 0240
Παιδί μου Νικῆτα σὲ εὔχομαι
Καὶ προχθὲς ἀπὸ Ναύπλοιον σοῦ ἔγραφον, καὶ ἐλπίζω νὰ τὸ ἔλαβες· καὶ αὖθις σοῦ λέγω ὅτι γινομένης τῆς γενικῆς ἀμνηστείας καὶ τῆς γενικῆς ἁρμονίας καὶ ἀγάπης ἐδιορίσθην παρὰ τῆς σ(εβαστῆς) Διοικήσεως ἀρχηγὸς τοῦ κατὰ τὸ Νεόκαστρον συνκεντριζομένου στρατοπέδου ἐπὶ κεφαλῆς περίπου τῶν δέκα πέντε χιλιάδων, καὶ σήμερον ἦλθον ἐδὸ εἰς Ἄργος, καὶ αὔριον πολλὰ πρωΐ μισεύω διὰ Τριπολιτζᾶν καὶ ἐκεῖθεν κατ’ εὐθείαν διὰ κάτω, διὰ νὰ ἐγλεντίσωμεν ὀλίγον μὲ τοὺς ἀνάνδρους στραβαράπιδες, ὥστε δυνάμει τοῦ Τιμίου Σταυροῦ ἐλπίζω νὰ τοὺς κάμωμεν νὰ δώσῳσι τὰ κῶλα εἰς Νεόκαστρον. Ὅθεν ἅμα τοῦ λαβεῖν τὸ παρὸν μου νὰ ἀπεράσης εἰς Γαστούνην καὶ νὰ σταθῇς ἐκεῖ καὶ νὰ μοὶ γράψης ὅπου εὐρίσκομαι διὰ νὰ γράψω πρὸς τὴν Σ(εβαστήν) Διοίκησιν νὰ σοῦ ἔλθη ἡ διαταγὴ διὰ νὰ σταθῇς ἀρχηγὸς εἰς τὸ κατὰ τὰς Πάτρας στρατόπεδον καθώς [[ἐδώ]] ἡ σ(εβαστή) Διοίκησις τὸ ἀπεφάσισε καὶ καθώς σοῦ γράφω ἐλπίζω ν’ ἀκολουθήσης τὸ συντομώτερον.
Τοὺς ἀδελφοὺς ἅπαντας Καπιταναίους ἀσπάζομαι ἀδελφικῶς. Νὰ τοὺς εἰπῇς νὰ σταθῶσι μὲ γενναιότητα, μὲ τὸν πατριωτικὸν ἐνθουσιασμόν, μὲ στῆθος καὶ μὲ ψυχὴν νὰ καταστρέψωσι τοὺς χαμερπεῖς Περσιάνους, καὶ μὴ διστάζωσιν ὡσάν ὁποῦ ὁ γενναῖος ναύαρχος Μιαούλης κατ’ ἐπιταγὴν τῆς Διοικήσεως, εἶμαι βέβαιος πρὶν σήμερον νὰ ἐπρόφθασε τὰ διορισθέντα πλοῖα αὐτόσε. Δόσε νὰ καταλάβουν ὅλοι οἱ ὁπλαρχηγοὶ καὶ λοιποὶ ὅτι βασιλεύει καὶ προοδεύει ἡ γενικὴ ἁρμονία καὶ ἀμνηστεία εἰς ὅλην τὴν Ἑλλάδα, καὶ τώρα πρέπει νὰ δείξωσιν ἅπαντες πραγματικῶς τὰς κατὰ τοῦ ἐχθροῦ νίκας καὶ θριάμβους. Δὲν σοῦ γράφω περισσότερα ἀλλὰ κατὰ τὴν ὁδηγίαν μου ν’ ἀκολουθήσῃς· καὶ ὑγίαινε.
1825, τῇ 20 Μαΐου,
Ἄργος
ὁ θεῖός σου
Θ. Κολοκοτρώνης
Ἅμα ὁποῦ φθάσεις εἰς Γαστούνην καὶ ἐνεργηθῇ ἡ διαταγὴ ὡς σοῦ γράφω καὶ στήσεις καλὰ τὸ στρατόπεδον εἰς Πάτρας ν’ ἀπεράσης καὶ ἕως εἰς τὰ παιδιά σου. Συγχαίρω καὶ διὰ τὸν νέον Ἕλληνα νὰ ζήσῃ καὶ τὸν ἐπεύχομαι μὲ τὸν καιρὸν νὰ κάμῃ κ’ ἐκεῖνος τὸ χρέος του εἰς αἷμα ἐχθρικόν.
[πλαγίως:]
Οἱ ἀδελφοὶ κύριοι Κανέλλος Δημητράκης καὶ Νικολάκης σὲ ἀσπάζονται ἀδελφικῶς.
[ἐπιγραφὴ διεύθυνσης:]
Τῷ γενναιωτάτῳ στρατηγῷ κυρίῳ Νικῆτᾳ Σταματελόπουλλῳ
εἰς Μεσολόγγιον
[ἐπὶ τοῦ νώτου:]
Θ. Κολοκοτρόνης
1825
