Αρχειακός Τόπος Θεόδωρου Κολοκοτρώνη

Ἀδελφοὶ κ. Θ. Κολοκοτρώνη [...] Ἀπὸ τὸν κύριον Γεώργιον Δαρειώτην, τὸν ὁποῖον ἔστελνα εἰς τὴν Διοίκησιν, ἐπληροφορήθητε λεπτομερῶς τὰ ἐδὼ τρέξαντα ἀτυχήματα, καὶ πόθεν προῆλθον. Ἤδη δὲ πάλιν ἀπὸ τὸ πρός τὴν Διοίκησιν ἐσώκλειστον καταλαμβάνετ'[΄πε καὶ βλέπετε τὰ ὅσα ἐνεργῶ καὶ κάμνω διὰ τὴν δυστυχῆ Πατρίδα, καὶ τὰ ὅσα ζητῶ νὰ ἐκτελέσῃ ἡ Σ(εβαστὴ) Διοίκησις ὡς ἀποβλέποντα διὰ τὴν ἀσφαλειαν της· διὸ μὴν λείψετε καὶ τοῦ λόγου σας ἀπὸ τοῦ νὰ γράψετε τὰ χρειώδη περὶ τούτων διὰ νὰ μὴν συμβῇ ἀργοπορία, ἐπειδή καὶ ἡ περίστασις εἶναι δεινή καὶ δέν τὴν ἐπιδέχεται [47]. Δέν ἀμφιβάλλω ὅτι ἐνεργῆτε ἀόκνως καὶ ἀδιακόπως διὰ νὰ ἐκστρατεύσητε ἅπαντας τούς εἰς Χριστὸν βαπτισμένους καὶ ὁπλοφόρους ἐναντίον τοῦ ἐχθροῦ, ἀλλ’ αἰσθανόμενος πάντοτε τὸν κίνδυνον δὲν ὑποφέρω νὰ μὴν γράφω. Διὸ σᾶς λέγω ἀδελφικῶς καὶ πατριωτικῶς νὰ ἐνεργήσετε δραστηρίως διὰ νὰ συναχθοῦν ὅσον τάχος ὅσοι πιστοί, ἄν εἰσέτι μένει τις ἀκίνητος, καὶ συναχθέντες νὰ τοποθετηθῆτε εἰς ἓν μόνον μέρος, ὅθεν κρίνεται ἀναγκαιώτερον, μὲ ταμπούρια δυνατά· διότι ὁ ἐχθρός ἐκαυχήθη μεγάλως εἰς τὰ ὅσα μέχρι τοῦδε ἔπραξε, καὶ ὅθεν κινηθεῖ καὶ εὕρει ὀλίγας δυνάμεις ὡρμεῖ μὲ τόλμην καὶ τάς διαλύει. Ὅταν ὅμως τοὐναντίον εἶναι σῶμα ἀρκετὸν καὶ καλῶς ταμπουρομένον δέν θὰ ἠμπορέσει νὰ κάμῃ τίποτες, ἀλλὰ καὶ θὰ δοκιμάσῃ σημαντικὴν φθοράν. Ἀνάθεμα τὴν δειλίαν ὁποῦ ἔμπνευσεν εἰς τάς ψυχάς τῶν Ἑλλήνων, εἰδὲ τοιοῦτον ἐχθρὸν μόνοι πολλὰ ὀλίγοι Ἕλληνες ἐδύναντο νὰ τὸν πολεμήσουν καὶ νὰ τὸν ἀφανίσουν. Δέν ἐκτείνωμαι περισσότερον ὡς ἀρκετοὶ νὰ γνωρίσετε τὰ πᾶντα καὶ νὰ τὰ διευθύνεται κατὰ τὸ πρέπον, καὶ σᾶς ἀσπάζομαι ἀδελφικῶς. 30 Μαΐου 1825, Πετροβοῦνι Καπιτανιάνων Πετρόμπεης Μαυρομιχάλης Ὁ ἐχθρός ἄχρι τῆς ὥρας εὑρίσκεται εἰς τὴν Καλαμάτα καὶ δέν ἰξεύρωμεν τὶ σκοπεύει καὶ ποῦ θα ὡρμήσει. [ἐπὶ τοῦ νώτου:] Μαΐου 30 Πετρόμπεης Μαυρομιχά[λης] 47.Στὸ σημεῖο αὐτὸἔχει τεθεῖἕνα μεγάλο Χ στὸ κείμενο.