Περίληψη
Ἐπιστολὴ τῆς Ἐπιτροπῆς Τριπολιτσᾶς πρὸς τὸν Θεόδωρο Κολοκοτρώνη, μὲ τὴν ὁποία παραπονοῦνται γιὰ τὴ συμπεριφορὰ τῶν στρατιωτῶν τοῦ Κωνσταντίνου Μαυρομιχάλη καὶ τοῦ Δημήτριου Τσώκρη, ποὺ μόλις εἶχαν φτάσει στὴν πόλη (βλ. σχετ.) καὶ προέβαιναν σὲ ἁρπαγές, παρὰ τὶς προσπάθειες τοῦ Κων. Μαυρομιχάλη νὰ τοὺς ἐλέγξει. Ἡ ἐπιστολὴ κλείνει μὲ χαρακτηριστικὴ ἔκφραση ἀγανάκτησης γιὰ τὴ συμπεριφορά τους: «Τὴν ὥραν δὲν βλέπομεν πότε νὰ ἀναχωρήσουν διὰ νὰ ἡσυχάσῃ καὶ ὁ κόσμος καὶ τὸ κεφάλι μας». Τὴν ἴδια ἡμέρα, ὁ Δημ. Τσώκρης εἶχε λάβει ἐπιστολὴ ἀπὸ τὸν Κων. Μαυρομιχάλη, μὲ τὴν ὁποία ὁ δεύτερος τὸν προτρέπει νὰ μεριμνήσει γιὰ τὴν ἐπιστροφὴ κλεμμένων ἀρμάτων, πρὶν ἀναχωρήσει ἀπὸ τὴν Τριπολιτσὰ γιὰ τὸ στρατόπεδο τοῦ Θεόδ. Κολοκοτρώνη, γιὰ νὰ μὴν προκληθεῖ «καμμιὰ δυσαρέσκεια» (βλ. Ἀργολικὸν ἱστορικὸν ἀρχεῖον, σ. 95).
Προηγούμενες Εκδόσεις: ΙΑΘ, τ. 2, σ. 325.
Βλ. Σχετικά: 0310
Ἡ ἐν Τριπολιτζᾷ Ἐπιτροπὴ
Περίοδος Γ΄
Ἀριθ. 162
Πρὸς τὸν ἐκλαμπρότατον ἀρχηγὸν τοῦ στρατοπέδου
κύριον Θ. Κολοκοτρώνην
Ἐτρομάξαμεν νὰ ἰδῶμεν τὸν ἐκλαμπρότατον κύριον Κωνσταντῖνον Μαυρομιχάλην καὶ τὸν καπετᾶν Τζώκρην, καὶ τώρα καταντήσαμεν νὰ μετανοοῦμεν διὰ τὶ ἐβιάσαμεν τὸν ἐρχομόν τους, διότι ἀντ’ ὠφελείας κινδυνεύουν νὰ μᾶς προξενήσουν βλάβην. Δύο ἡμέρας ἔχουν ἐδὼ καὶ κοντεύουν νὰ χαλάσουν τὸν κόσμον οἱ στρατιῶται των. Ἀληθινὰ ἐπροσπάθησεν ἀρκετὰ ὁ ἐκλαμπρότατος κύριος Κωνσταντῖνος νὰ χαλινώσῃ ὁπωσοῦν τὴν κακοήθειάν των, πλὴν δέν ἴσχυσεν· ἀφίνομεν κατὰ μέρος τὰς μυρίας ἀταξίας ὁποῦ ἔκαμαν. Ἥρπασαν καὶ τὰ ζῶα. Καὶ διὰ τοῦτο σήμερον ἐμείναμεν ἐλλειπεῖς ἀπό τό καθῆκον τοῦ Φροντιστηρίου. Τὴν ὥραν δέν βλέπομεν πότε νὰ ἀναχωρήσουν διὰ νὰ ἡσυχάσῃ καὶ ὁ κόσμος καὶ τό κεφάλι μας.
Ἐν Τριπολιτζᾷ, 1825, Ἰουνίου 3
Ἡ Ἐπιτροπὴ
λυκοῦργος Ἰ. Κρεστενίτης
ν. πουκουρόπλος
ἠ. Καράπαυλος
ὁ γραμματεύς
Γεώργιος Σκαλίδης
[ἐπὶ τοῦ νώτου:]
Ἡ ἐν Τριπολ(ιτζᾷ) ἐπιτροπή
Σημειωμ(ένον) Ἰουνίου 3
Ἀπαντημ(ένον) 4
