Αρχειακός Τόπος Θεόδωρου Κολοκοτρώνη

Ἐπιστολὴ τοῦ Δημήτριου Ὑψηλάντη πρὸς τὸν Θεόδωρο Κολοκοτρώνη, στὸ Καστρί, μὲ τὴν ὁποία τὸν ἐνημερώνει ἀναλυτικὰ γιὰ τὴ διάλυση τοῦ στρατοπέδου τῶν Βερβένων. Ἐπικεφαλῆς τοῦ στρατοπέδου εἶχε διοριστεῖ ὁ Δημήτριος Ὑψηλάντης (βλ. σχετ.). Στὴν ἀναφορά του σημειώνει πὼς οἱ μισοὶ στρατιῶτες του «διὰ τὴν φωνήν, ὁποῦ ἐβγῆκεν, ὅτι οἱ Τοῦρκοι ἔρχονται» λιποτάκτησαν, μὲ ἀποτέλεσμα οἱ ὑπόλοιποι νὰ ζητοῦν νὰ φύγουν πρὸς τὸν Ἅγιο Πέτρο. Παρὰ τὴν ἀρχική του προσπάθεια νὰ παραμείνουν στὰ Βέρβενα, ὕστερα ἀπὸ πιέσεις καὶ ἐπειδὴ εἶχαν ἀπομείνει μόνο λίγοι στρατιῶτες, συναίνεσε στὴ μετακίνηση. Μάλιστα ὁ Δημ. Ὑψηλάντης προτείνει νὰ μὴν ξανασυσταθεῖ στρατόπεδο στὰ Βέρβενα, ἀφοῦ «ὁ στρατιώτης φοβεῖται ἐκεῖ ὣς καὶ τὸν ἴσκιον» του. Τέλος, κάνει ἕναν ὑπολογισμὸ τῶν διαθέσιμων στρατιωτῶν καὶ ζητᾶ ὁδηγίες γιὰ τὶς ἑπόμενες κινήσεις του. Οἱ ἀναφερόμενοι καπετάνιοι εἶναι ὁ Ἀθανάσιος Σέκερης καὶ ὁ Πέτρος Μπαρμπιτσιώτης ἢ Ἀναγνωστόπουλος (βλ. Φωτ. Χρυσανθόπουλος, Βίοι Πελοποννησίων ἀνδρῶν, σ. 82-83 καὶ 199-201), ἐνῶ ὁ ἀναφερόμενος «καπετὰν Βαλσαμῆς» θὰ πρέπει νὰ εἶναι ὁ ἀγωνιστὴς ἀπὸ τὸ Κορακοβούνι Κυνουρίας Κωνσταντίνος Βαρσαμῆς (ΕΒΕ, Ἀρχεῖο Ἀγωνιστῶν, φάκ. «Βαρσαμῆς Κωνσταντῖνος»• Χρ. Στασινόπουλος, Λεξικό, τ. 1, σ. 224).

Προηγούμενες Εκδόσεις: Ὑπομνήματα, σ. 200-201 ▪ ΙΑΘ, τ. 3, σ. 19-20.

Βλ. Σχετικά: 0413

Ἐκλαμπρότατε! Κινήσαντες ἐψὲς τὰς τρεῖς τῆς νυκτὸς ἐφθάσαμεν ἐδῷ πολλὰ ἀργά, καὶ δι’ αὐτὸ δὲν σᾶς ἔγραψα ἀμέσως. Σήμερον ὅμως τὸ πρωΐ σᾶς ἔγραψα εἰς Μαλεβὴν πῶς ἀναχωρήσαμεν ἀπὸ Βέρβαινα, καὶ εἰς τοῦτο πάλιν ἐπαναλαμβάνω τὰ τρέξαντα. Ἀφοῦ διὰ τὴν φωνήν, ὁποῦ ἐβγῆκεν, ὅτι οἱ Τοῦρκοι ἔρχονται, ἐσκόρπισαν οἱ μισοὶ στρατιῶται, ἦλθαν οἱ καπετανέοι εἰς τὸ κονάκι μου καὶ ἄρχισαν νὰ μ’ ἀναγκάζουν νὰ φύγωμεν καὶ οἱ λοιποί. Εἰς ἀπόκρισίν των τοὺς εἶπα, ὅτι ἐχρεωστοῦσα κατὰ τὰ ὁποῖα εἶχα γράμματά σας, νὰ σᾶς προσμένω καὶ ἕως τὰς τρεῖς τῆς νυκτός, καὶ τὴν ἄλλην, ἂν δὲν ἔλθετε, ἀναχωροῦμεν, ἀλλ’ αὐτοὶ οἱ περισσότεροί των ἀνεχώρησαν χωρὶς τὴν ἄδειὰν μου. Ἐδιώρισα λοιπὸν τὸν καπετὰν Βαλσαμῆν νὰ βάλῃ βγάρδιαις· ἀλλὰ ποῦ στρατιῶται· ἀπεφάσισα καὶ ὅμως νὰ μείνω. Ἦλθαν καὶ πάλιν οἱ Ῥουμελιῶται καπετανέοι, ὁ Βαρβητσιώτης καὶ ὁ Βαλσαμῆς καὶ μοῦ λέγουν ὅτι ἔμειναν σχεδὸν μόνοι των. Τέλος βλέπων τὸν ὀλίγον ἀριθμὸν τῶν ἐναπολειφθέντων, ὅσοι ἦσαν ἱππεῖς, καὶ καταναγκαζόμενος ἀπὸ ταῖς φωναῖς των, ἐκινήσαμεν καὶ ἦλθαμεν ἐδῴ, μάλιστα ἐπειδή μ’ ἔλεγον, ὅτι μὲ τὸν ἐρχομόν μου ἐδῷ εἰμποροῦσα νὰ κρατήσω ὅσους εἶχαν τραβίξῃ ἐμπρός, ἀλλέως ἦθελαν σκορπισθῆ καὶ αὐτοί. Σήμερον ἐξετάσας ἔμαθα, ὅτι οἱ Ῥουμελιῶται εἶναι ἕως 150· ἦλθαν νεωστὶ Μονεμβασῖται 180, ὥστε μὲ τοὺς προτῃτερινοὺς γίνονται 210, ὁ Βαρβετσιώτης ἔχει {...}, ὁ Βαλσαμῆς 25, ὁ Σέκερης μὲ τοὺς Τριπολιτσιῶτας 50, ὅλοι {...} Ἐγὼ εἶμαι γνώμης, ὅτι ἐπειδὴ τὸ στρατόπεδον εἰς Βέρβενα πρῶτον διελύθη, ἔπειτα ἐνικήθη, καὶ τρίτον ἤδη διαλύεται, καὶ ὁ στρατιώτης φοβεῖται ἐκεῖ ὡς καὶ τὸν ἴσκιον, νὰ ἐκλεχθῇ ἄλλη θέσις, ὁποίαν ἠθέλετε ἐγκρίνει. Μένει λοιπὸν εἰς τὴν ἀπόφασίν σας νὰ κάμετε τὸ συμφερώτερον, ἐγὼ δὲ θέλω ἀκολουθήσει τὰς ὁποίας μὲ δώσητε ὁδηγίας. Ἰδεάσετέ με τὶ πρέπει νὰ κάμωμεν, διὰ ν’ ἀκολουθήσωμεν, εἰ δυνατόν, μὲ τοιούτους στρατιώτας, ὁποῦ ἔχομεν. Μένω Τῇ 17 Ἰουλίου 1825 ἐξ Ἁγίου Πέτρου ὁ ὡς ἀδελφὸς καὶ πατριώτης Δ. Ὑψηλάντης Ἤθελα νὰ σᾶς γράψω καὶ τὸν ἀριθμὸν τῶν στρατιωτῶν τοῦ Βαρβητσιώτη, ἀλλ’ ἐπειδή δύω ὥρας τὸν προσμένω τώρα καὶ δὲν φαίνεται μένει ἀνοικτός, δὲν ὑποθέτω ὅμως νὰ ἔχῃ παραπάνω ἀπὸ πενῆντα· ὅθεν ὅλοι εἶναι ἴσως 430. ὁ ἴδιος [ἐπιγραφὴ διεύθυνσης:] Πρὸς τὸν ἐκλαμπρότατον ἀρχηγὸν κύριον Θεόδωρον Κολοκοτρώνην. Εἰς Καστρί [ἐπὶ τοῦ νώτου:] Ὑψηλάντης
Λήψη Αναφοράς