Αρχειακός Τόπος Θεόδωρου Κολοκοτρώνη

Πρὸς τὴν Σ(εβαστὴν) [[Ἐκτελ]] Διοίκησιν Ἅμα ἐπιφορτισθεὶς παρὰ τῆς Σ(εβαστῆς) Διοικήσεως τὸν διορισμὸν εἰς τὸ χρέος μου τοῦτο, δὲν ἔλειψα ἀμέσως κατ’ ἐπανάληψιν νὰ προτείνω πρὸς τὴν Διοίκησιν ὅ,τι ἐγνώριζα συμβάλον εἰς τὴν ἀνάγκην τῆς Πατρίδος. Θεωρῶ τοὺς Πελοποννησίους [...]μένους καὶ ἀπελπισμένους ἀπὸ τὰς προλαβοῦσας ἀποτυχίας καὶ τινὰς προόδους τοῦ ἐχθροῦ, ἀνέφερα [...] ὅτι ἦτον [[εἶναι]] ἐπάναγκες τὸ νὰ ἐκινήσουν ὅσα μὴ Πελοποννήσια στρατεύματα εὐρίσκονται εἰς Ναύπλιο τα οποῖα καὶ τοὺς καταντήσαντας ὀρεσιβίους Πελοπονησίους νὰ ἐμψυχώσωσι καὶ ἐκκινήσωσι ἀπὸ τὰς ἐπαρχίας και ὅρη καὶ εἰς ἄλλα πολλὰ νὰ συμβάλλωσι σωτήρια καὶ εἰς τὸν κατὰ τοῦ ἐχθροῦ πόλεμον νὰ [[συμβάλλωσι]] ἀντιπαραταχθῶσι μέτ’ αὐτῶν καὶ εἰς ἄλλα πολλὰ σωτήρια νὰ συμβάλωσι. Καὶ τοῦτο τὸ ἐπρότεινα μέ ὅλας τὰς καθημερινὰς ἀναφοράς μου... Ἡ Σ(εβαστὴ) Διοίκησις μέ τὰς διαταγὰς της μέ εἰδοποιοῦσε ὅτι [[καί]] ὄχι μόνον κατὰ τὴν ζήτησίν μου τὰ ἐκτὸς τῆς Πελοποννήσου ἐν Ναυπλίῳ μὴ πελοποννήσια ἅρματα καταγίνεται νὰ ἐκκινήσῃ, ἀλλὰ καὶ τὸν στρ(ατηγὸν) Καρατάσον ὄντα ἐν Πάτρᾳ διέταξε νὰ ἐξέλθῃ... καὶ [[τουτο]] τὰς ἀνεγίνωσκον μέ ἄκραν μου εὐχαρίστησιν προβλέπων τὴν ἐκ τοῦ ἐρχομοῦ των μεγάλην ὠφέλειαν, [[ἀλλά]] δεν εἶδα ὅμως στρατεύματα καὶ μέχρι τινὸς μὲν ἴσως πρῖν τίθεντο πρόφασις ἡ χρηματικὴ ἔλλειψις διὰ τὴν πληρωμὴν τῶν μισθῶν των. Ἀλλὰ ἤδη ὅτι ἱκαναὶ ἡμέραι παρῆλθον ἀφότου τὸ δάνειον ἔφθασεν διατὶ δὲν ἐκκινοῦν; Εἰς τὶ συμβάλλει ἡ εἰς Ναύπλιον διατριβὴ τοσούτων στρατευμάτων; Ὄχι βεβαιῶ εἰς ἄλλον, εἰμὴ εἰς τὸ νὰ δαπανᾶτε ἐπὶ ματαίῳ τὸ καθημερινὸν ψωμί, τὸ ὁποῖον ἂν ἐδαπανᾶτο εἰς τὸ στρατόπεδον, ἤθελε ὠφελήσει μεγάλως τὴν Πατρίδα. Σ(εβαστὴ) Διοίκησις! Εἶπα πολλάκις ὅτι+...+Τί ἄλλο ἠμποροῦσα νὰ συνεισφέρω ἐγὼ εἰς τὴν παρούσαν περίστασιν, εἰμὴ πραγματικῶς τὸ παράδειγμὰ μου. Νὰ ἐκθέτω καὶ τὸν [[υἱόν]] ἐμαυτὸν καὶ τὸν υἱόν μου εἰς κίνδυνον διὰ τὴν ἀγάπην τῆς Πατρίδος, νὰ συμβουλεύω, νὰ παρακινῶ διὰ λόγου καὶ διὰ γραμμάτων καὶ νὰ μεταχειρίζομαι τὴν πειθώ καὶ τὴν βίαν. Ἀλλὰ μέ ποῖα μέσα νὰ τὴν μεταχειρισθῶ μέ τοὺς ἰδίους Πελοποννησίους; Καὶ ἂν τὸ ἤθελαν γίνονται σύντροφοι ἐκείνων εἰς ουςἐστέλλοντο νὰ ἐκκινήσουν καὶ οὕτω ἀντὶ νὰ φέρω δέκα νὰ ὑστεροῦμαι καὶ ἄλλων δέκα. Βεβαίως ἦτον ἀναμεσόν μας δύναμη +ἀφιλόπ..ος+ μη πελοποννησιακὴ νὰ μεταχειρισθῇ τὴν αὐστηρότητα καὶ τὴν ἀσυμπάθειαν +....+ ἀλλὰ ἀπὸ ποῖον ἤθελε ζητήσω αὐτήν, εἰμὴ ἀπὸ τὴν Διοίκησιν; Καὶ ὅμως ἄχρι τοῦδε ἡ Σ(εβαστὴ) Διοίκησις δὲν μ’ +ἐ....δευσε+ μέ κατὰ τοῦτο. Ἐγώ δέ μὴ ἔχωντας τὴν τοιαύτηδύναμιν οὔτε νὰ ἐμποδίζω καὶ ὅσους [[Πελοποννησίους]] συνήρχοντο εἰςἓν μικρότατον τζάκισμα τοὺς ἔχανα ὅλους ἀπὸ τὰ μάτια μου. 1825 17 Ἰουλίου Ἁγίου Πέτρου