Περίληψη
Ἐπιστολὴ τοῦ Ἀνδρέα Μεταξᾶ πρὸς τὸν Θεόδωρο Κολοκοτρώνη, μὲ τὴν ὁποία τὸν ἐνημερώνει πὼς δὲν ἔχει νεότερα ἀπὸ ὅσα τοῦ εἶχαν μεταφέρει «διὰ ζώσης» ὁ Γενναῖος Κολοκοτρώνης καὶ ὁ Ἀνδρέας Λόντος. Μολονότι δὲν εἶναι σαφὲς τὸ περιεχόμενο τῶν συνομιλίων, πρόκειται γιὰ τὶς συνεννοήσεις τους σὲ σχέση μὲ τὸ αἴτημα προστασίας καὶ τὴν ἀντιμετώπιση ὅσων ἀντενεργοῦσαν (βλ. σχετικὲς ἐπιστολὲς τῶν ἴδιων ἡμερῶν, μὲ συντάκτες τὸν Γεν. Κολοκοτρώνη καὶ τὸν Κανέλλο Δεληγιάννη ἡ πρώτη, καὶ τὸν Ἀνδρ. Λόντο ἡ δεύτερη, μὲ παραλήπτη τὸν Ἀλέξανδρο Μαυροκορδάτο, οἱ ὁποῖες ἀναφέρονται σὲ αὐτὸ τὸ ζήτημα: Ἐμμ. Πρωτοψάλτης, Ἀρχεῖο Μαυροκορδάτου, τ. 5, τχ. V, σ. 241-242 καὶ 249). Ἀπὸ τὴν παρούσα φαίνεται καὶ ὁ διαμεσολαβητικὸς ρόλος τοῦ Ἀνδρ. Μεταξᾶ μεταξὺ τῶν Ἀλέξ. Μαυροκορδάτου καὶ Θεόδ. Κολοκοτρώνη: «Ὁ ἐκλαμπρότατος κύριος Μαυροκορδάτος [...] εἴθε ν’ ἀκολουθήσῃ οὕτως διὰ πάντα». Ὁ Θεόδ. Κολοκοτρώνης σχολίαζε καὶ σὲ γράμμα τοῦ, τῆς 28ης Ἰουλίου, πρὸς τὸν Ἀλέξ. Μαυροκορδάτο: «Τὴν πατριωτικήν σας εἰλικρίνειαν μ’ ἐπληροφόρησεν καὶ ὁ ἐξοχ. κύριος Ἀνδρέας Μεταξᾶς διὰ τῶν ἰδιαιτέρων του γραμμάτων» (Ἐμμ. Πρωτοψάλτης, ὅ.π., σ. 243). Τὸ ἀναφερόμενο ἔγγραφο τῆς Διοίκησης καὶ ἡ ἐπιστολὴ τοῦ Γεώργ. Σαχτούρη, μὲ τὰ ὁποῖα ἔφταναν οἱ πληροφορίες γιὰ τὸ Μεσολόγγι, σώζονται στὸ ἀρχεῖο (βλ. τὰ σχετ.). Τέλος, γίνεται ἀναφορὰ στὸν μικρότερο γιὸ τοῦ Θεόδ. Κολοκοτρώνη, τὸν Κωνσταντίνο (Κολλίνο) Κολοκοτρώνη, καὶ στὴ μέριμνα τοῦ ἐπιστολογράφου γιὰ τὴν ἐκπαίδευσή του· τὴν ἴδια περίοδο εἶχε καταταγεῖ στὸν ὑπὸ συγκρότηση τακτικὸ στρατὸ ὑπὸ τὸν Κάρολο Φαβιέρο καὶ ἕνα χρόνο ἀργότερα μετέβη στὸ Παρίσι, γιὰ νὰ σπουδάσει νομικά (βλ. Ντ. Κονόμος, «Κωνσταντῖνος-Κολλίνος Κολοκοτρώνης», σ. 169). Ἀναφορὰ τοῦ Μεταξᾶ στὸν Κολλίνο γίνεται καὶ στὸ ἔγγρ. [519].
Προηγούμενες Εκδόσεις: ΙΑΘ, τ. 3, σ. 76-77.
Βλ. Σχετικά:
0453, 0465
Ἐκλαμπρότατε στρατηγὲ καὶ φίλτατε ἀδελφέ!
Ἀναφερόμενος εἰς ὅσα προλαβόντως σᾶς ἔγραψα καὶ σᾶς ἐμήνυσα διὰ ζώσης μὲ τὸν Γενναῖον, καὶ ἀκολούθως μετὰ τοῦ ἐξοχοτάτου στρατηγοῦ Λόντου δὲν ἔχω κατὰ τὸ παρὸν τὶ περισσότερον νὰ προσθέσω εἰμὴ ὅτι ὑγιαίνω, καὶ ὅτι τὸ αὐτὸ ἐπιθυμῶ καὶ διὰ λόγου σας, καὶ περιπλέον ὅτι καταγίνομαι εἰς τὸ ὑπέρ Πατρίδος συμφέρον. Τὰ χαροποιὰ νέα τοῦ Μεσολογγίου τὰ πληροφορεῖσθε ἀπὸ τὸ γράμμα τῆς Διοικήσεως καὶ ἀπὸ τὸ ἀντίγραφον τοῦ ἀντιναυάρχου Στακτούρη, καὶ διὰ τοῦτο κρίνω περιττὸν νὰ τὰ ἐπαναλάβω. Ὁ ἐκλαμπρότατος κύριος Μαυροκορδάτος σᾶς γράφει ἐκτεταμμένως, καὶ μὲ εἰλικρινῆ πατριωτικὰ αἰσθήματα, αὐταὶ εἶναι καὶ αἱ πράξεις του πραγματικῶς κατὰ τὸ παρόν, καὶ εἴθε ν’ ἀκολουθήσῃ οὕτως διὰ πάντα. Ἡμεῖς ὅμως ἐνθυμούμενοι τ’ ἀπερασμένα πρέπει νὰ μεταχειριζώμεθα μὲ φρόνησιν τὰ παρόντα, διὰ νὰ ἠμπορέσωμεν νὰ προειδῶμεν καὶ καλλιώτερα τὰ μέλλοντα· βάλλε ὅμως εἰς πρᾶξιν ὅλα ὅσα σᾶς γράφει, διότι εἶναι τῳόντι ἀναγκαῖα καὶ συντείνοντα εἰς τήν παροῦσαν περίστασιν. Τὸ γράμμα ὁποῦ ἐγράψατε εἰς τὸν υἱόν σας Κωνσταντῖνον ἐκάματε καλὰ ὡς φρόνιμος καὶ ἀγαπητὸς πατήρ, πλήν σᾶς βεβαιῶ ἀδελφέ, ὅτι δὲν εἶναι διόλου ἀληθινὰ ὅσα σᾶς εἶπον· ὡς αὔριον θέλω σᾶς πληροφορήσει ἐκτεταμμένως περὶ τούτου, καὶ ὁ ἴδιος Κωνσταντῖνος θέλει σᾶς ἀποκριθῆ εἰς τὸ γράμμα σας, τὸ ὁποῖον σᾶς βεβαιώνω, ὅτι ἐπροξένησεν ἄκραν λύπην εἰς τήν ψυχήν του, εὐαίσθητος ὢν καθώς τὸν ἠξεύρετε. Ἐγώ μόλης ἦλθε δὲν ἐστοχάσθην παρὰ πῶς νὰ τὸν προβλέψω διδάσκαλον καλόν, διὰ νὰ μὴ χάνῃ ἀδίκως τὸν καιρὸν του, καὶ αὐτὸς τὸ ἐδέχθη μὲ εὐχαρίστησίν του μεγάλην, ὤστε ὁποῦ εἰς τοῦτο εἶσθε ἥσυχος, διότι ἐγώ θέλει κάμω ὡς νὰ εἶσθε ὁ ἴδιος. Αὔριον θέλω σᾶς γράψει εἰς πλάτος, ἐπειδὴ πρὸς τὸ παρὸν δὲν ἔχω καιρόν, μάλιστα ὁποῦ αὔριον εἶναι ἄνθρωποι πιστοὶ ἰδικοὶ σας δι’ αὐτοῦ. Ὅλους τοὺς καλοὺς ἀδελ[φοὺς] συντρόφους ἀσπάζομαι ἀδελφικῶς, ἐξόχως δὲ τὸν στρατηγὸν Κανέλλον καὶ Γενναῖον, ἐν τοσούτω σὲ ἀσπάζομαι ἐξ ὅλης ψυχῆς καὶ καρδίας, καὶ μένω.
ἐκ Ναυπλίου, τῇ 1 Αὐγούστου,
1825
ὁ ἀδελφὸς καὶ εἰλικρινής σας
φίλος
Ἀνδρέας Κό(ντε) Μεταξᾶς
