Αρχειακός Τόπος Θεόδωρου Κολοκοτρώνη

Ἐξοχώτατε στρατηγέ! Ἔλαβον τὴν ἀπὸ 30 τοῦ παρελθόντος ἀδελφικήν σας. Ἴδον εἰς αὐτὴν νὰ παραπονῆσθε, ὅτι αἱ περιστάσεις δὲν σᾶς ἔδιδον καιρὸν νὰ μὲ γράφητε συνεχῶς· εἰς τοῦτο εἶμαι πληροφορημένος, καὶ ἐκ τοῦ ἄλλου μέρους, εἰς ἐμὲ ἀρκεῖ ἡ σταθερὰ εὔνοια καὶ ὑπόληψις τοῦ Γεροκολοκοτρώνη, καὶ εἶμαι εὐχαριστημένος νὰ μή μὲ γράφῃ παρὰ μόνον ὅταν εὐκαιρῇ ἢ ὅταν θέλῃ νὰ μὲ προστάξῃ· αἱ περιστάσεις τῆς Πατρίδος δὲν ἀπαιτοῦν ἁπλᾶς φιλικὰς ἀλληλογραφίας, ἀπαιτοῦν δραστηριότητα καὶ ἐνέργειαν τοῦ κοινοῦ συμφέροντος, διὰ τὸ ὁποῖον πρέπει ὅλοι νὰ συσωματωθῶμεν, ἀφήνοντες πᾶσαν χαμερπῆ ἰδιοτέλειαν, ἡ ὁποία ἔφερεν εἰς τὸν ἔσχατον κίνδυνον τὰ πράγματα τῆς Πατρίδος. Φίλτατέ μοι στρατηγέ! ὅσον ἐκ μέρους μου οὔτε ἀπηύδησα, οὔτε ποτὲ θέλω ἀπαυδήσει ἀπὸ τὸ νὰ ἐνεργῶ τὸ κοινὸν συμφέρον καὶ νὰ ἀντίσταμαι εἰς τὰς ἀντενεργείας τῶν ἰδιοτελῶν, οὔτε θέλω ποτὲ καταδεχθῆ δι’ αἰσχράν ἰδιοτέλειαν νὰ ἐγγίσω τὸ παραμικρὸν τοῦ κοινοῦ συμφέρον. Εἰς τοῦτο μάλιστα ἔχω παράδειγμα τὴν ἐξοχότητά σας, ὁ ὁποῖος ἀπ’ ἀρχῆς δὲν ἐλείψατε νὰ φωνάζητε καὶ νὰ ἐνεργῆτε κατὰ τῆς σμικροπρεπείας τῶν ἰδιοτελούντων καὶ κατὰ τῶν αἰσχρῶν παθῶν, παριστάνοντες, ὅτι τὰ τοιαῦτα θέλουν ἐπιφέρει τὸν ὄλεθρον τῆς Πατρίδος, καθὼς καὶ τῷ ὄντι τώρα εὑρίσκεται εἰς τὸν ἔσχατον κίνδυνον· ἀλλὰ μ’ ὅλον ὅτι εἰς τὸ πενταετὲς τοῦτο διάστημα οἱ περὶ ταῦτα ἀγῶνές μας καὶ κόποι δὲν ἔφερον τὸν ἀνάλογον καρπόν, ἡμεῖς δὲν πρέπει νὰ κουρασθῶμεν, ἀλλὰ μάλιστα νὰ τρέχωμεν μὲ περισσοτέραν προθυμίαν τὸν εὐθὺν δρόμον τῆς ἀληθείας, καὶ ἴσως ὁ πανάγαθος Θεὸς λυπηθεῖ τοὺς κόπους μας, καὶ εὐδοκήσει νὰ ἐνεργηθῇ διὰ τῶν εὐτελῶν δούλων του ἡ σωτηρία τῆς Πατρίδος. Σᾶς παρακαλῶ νὰ τρέφητε πάντοτε διὰ τὸ ὑποκείμενόν μου τὴν ὁποίαν εἰς τὴν αὐτὴν ἀδελφικήν σας μὲ γράφετε εὔνοιαν, μένοντες βέβαιοι, ὅτι κ’ ἐγώ δὲν θέλω λείψει ἀπὸ τοῦ νὰ σᾶς σέβωμαι ἀναλόγως τῆς ἀρετῆς καὶ τοῦ χαρακτῆρος σας. Ἐν τοσούτοις δὲ μένω. Ἐν Ναυπλίῳ τῇ 2 Αὐγούστου, 1825. ὁ ἀδελφός, καὶ εἰς τους ὁρισμούς, Ἀδάμ Δοῦκας ps. Ἀγκαλὰ καὶ ἡ γνωριμία μας ὀλιγόωρος ἦτον ἑπόμονονον<: ἑπόμενον> ὁ Γέρως νὰ ἀγαπᾶ τὸν Ἀδὰμ καὶ ὁ Ἀδὰμ νὰ σέβεται τὸν ἀξιοσέβαστον Γέροντα, διότι ἔχομεν ἕνα σκοπόν, τὴν σωτηρίαν τῆς Πατρίδος. Δὲν παύω ἀενάως φροντίζων τὴν ἔξοδον τῶν ἐνταῦθα ἐπὶ ματαίῳ διατριβόντων στρατιωτῶν. Χθὲς ἐκκίνησεν ὁ Γρίβας μὲ καλὸν σῶμα διαταχθεὶς ὑπὸ τὴν ὁδηγίαν σου, ὄχι εἰς πολλὰς ἡμέρας ἀναχωρεῖ διὰ τὰ αὐτοῦ καὶ ὁ συμπατριώτης μου καὶ καλὸς ἄνθρωπος Χ(ατζῆ) Μιχάλης ἔχων μαζί του καὶ ἓν μικρὸν σῶμα καβαλαρίας· αὐτὸν τὸν γνωρίζω ἄξιον τῆς ἀγάπης σου καὶ σᾶς τὸν συστήνω κατὰ χρέος. Ἁπανταχοῦ κακοὶ ἄνθρωποι εἶναι τὸ περισσότερον μέρος. Ἡ Ἑλλὰς βέβαια δὲν ἠμπορεῖ νὰ ἐξαιρεθῇ καθότι κυριεύει καὶ ἡ εὐλογημένη ἀμάθεια. Ἄς σκάσουν μ’ ὅλον τοῦτο, ὁ Θεὸς ἀπεφάσισε τὴν ἐλευθερίαν της καὶ ἐφρόντισε νὰ διορίσῃ καὶ τοὺς ὑπερασπιστάς της ὧν ὁ ἐνθερμώτερος εἶναι ὁ ἀκούραστος Γεροκολοκοτρώνης. ὁ ἴδιος, Ἀδὰμ Δοῦκας