Περίληψη
Ἐπιστολὴ τοῦ Θεόδωρου Κολοκοτρώνη πρὸς τὸν Δημήτρη Πλαπούτα καὶ τὸν γιό του Ἰωάννη (Γενναῖο) Κολοκοτρώνη, μὲ τὴν ὁποία τοὺς ζητᾶ, ἀφοῦ παραλάβουν καὶ τὸν Ἀποστόλη [Κολοκοτρώνη], νὰ ἐκστρατεύσουν ἀμέσως μὲ χίλιους στρατιῶτες «στὸ γελέκι» (: ἑτοιμοπόλεμους), γιὰ νὰ ἐνισχύσουν τὸ Καστράκι (φρούριο, στὸ σημ. Παράλιο Ἄστρος), καθὼς ὑπάρχουν πληροφορίες γιὰ ἐπίθεση τοῦ Ἰμπραὴμ πασᾶ. Ὁ Γενικὸς Ἀρχηγὸς προτείνει τὴ διαδρομὴ ποὺ πρέπει νὰ ἀκολουθήσουν ἀπὸ τὴ θέση τῆς Κανδήλας, ὅπου βρίσκονται τώρα, ἕως τὸ σημεῖο τοῦ τελικοῦ προορισμοῦ τους, ἀλλὰ τοὺς ἀφήνει τὴ δυνατότητα νὰ προσαρμόσουν τὴν πορεία τους ἀνάλογα μὲ τὴν κατάσταση ποὺ θὰ συναντήσουν στὴ διαδρομή. Ὁ Θεόδ. Κολοκοτρώνης διατηρεῖ ἀμφιβολίες ὡς πρὸς τὸ ἂν ὁ ἐχθρὸς ἀπειλεῖ πράγματι τὸ Καστράκι, ἀλλὰ θεωρεῖ ὅτι ἡ ταχύτατη κινητοποίηση εἶναι ἀναγκαία. Γιὰ τὸν λόγο αὐτό, τοὺς διατάσσει νὰ τοποθετήσουν «βάρδιαις» (: φρουρὲς) στὸ Τουρνίκι γιὰ νὰ λάβουν ἐν κινήσει τὸ γράμμα ποὺ θὰ ἐπιβεβαιώνει τὴν ἀκρίβεια τῆς φήμης.
Προηγούμενες Εκδόσεις: Ὑπομνήματα, σ. 367-368.
Βλ. Σχετικά:
0752, 0753
Ἀδελφὲ Δημητράκη καὶ υἱὲ μου Γενναῖε!
Τὰ ἀπὸ 5 ὥρ(ας) τῆς νυκτὸς γράμματά σου, ἀδελφὲ Δημ., ἔλαβον καὶ ἴδον μὲ ἔκπληξὴ μου τὰ ἐν αὐτῷ, διὰ τὰ ὁποῖα μολονότι δὲν βάνω τόσον πίστιν, καθότι ἔπρεπε νὰ μᾶς γράψῃ κανείς ἀπὸ Μύλους ἢ ἀπὸ ἀλλοῦ ἤ καὶ ἡ ἰδία ἡ Διοίκησις, ἀπὸ τήν ὁποίαν ἔχομεν γράμμα ἀπὸ τὰς 4 τοῦ παρόντος καὶ ὁ σουρκζῆς εὐγῆκε μὲ αὐτὸ πρὸς τὸ δειλινό· πρέπει μ’ ὅλα ταῦτα νὰ λάβωμεν τ’ ἀναγκαῖα μέτρα καὶ νὰ κάμωμεν τὸ χρέος μας. Διὰ τοῦτο τοῦ λόγου σας οἱ ίδιοι λαμβάνοντες τήν παροῦσαν μου νὰ πάρετε χιλίους στρατιῶτας στὸ γελέκι καὶ τὸν Ἀποστόλην πρὸς τὸν ὁποῖον γράφω, μὲ ὅσους περισσοτέρους Τριπολιτζότας, καὶ νὰ διευθυνθῆτε εἰς Τζιαπανά, εἰς τήν Μεγάλην Λάκκαν, ἐκεῖ περνῶντας πέρνετε καὶ τὸν Νταγρὲ μὲ ὅσους ἔχει καὶ μὲ τοὺς Ναυπλιῶτας, καὶ διὰ τοῦ δρόμου τοῦ Τουρνικιοῦ διευθύνεσθε εἰς Ἀχλαδόκαμπον, καὶ παραλαμβάνετε καὶ ὅσους Ἀχλαδοκαμπίτας καὶ ἄλλους ὁποῦ εἶναι συναγμένοι εἰς Παρθένι, καὶ ὅλοι ὁμοῦ τραβᾶτε κατὰ τήν Ζάβιτζα, βουνὸν ἄνωθεν τοῦ Ἄστρους. Ἐκεῖ δὲ φθάνοντες καὶ θεωροῦντες τὰ κινήματα τοῦ ἐχθροῦ καὶ τὰ ἐκεῖ διατρέχοντα, εἰ μὲν τῷ ὄντι πολιορκεῖται τὸ Καστράκι αὐτό, νὰ τοὺς δώσετε ὁποίαν δυνηθεῖτε βοήθειαν καὶ νὰ πιάσετε τήν στράταν ὁποῦ κατεβαίνει τὸν Ἁγιάννην ἤ ἀκολουθεῖτε ὅπως γνωρίσετε καὶ ὅπως ὁ Θεὸς σᾶς φωτίσοι. Νὰ κινηθῆτε ὅμως ἀμέσως. Ταύτην τήν ὥραν στέλνω καὶ μετζῖλι τοὺς εἰς Μύλους νὰ μάθῃ καὶ ἂν εἶναι τῷ ὄντι ἤ ψευδὴς αὐτὴ ἡ φήμη, νὰ φέρῃ ὅ,τι γράμμα λάβοι εἰς τὸ Τουρνίκι νὰ τὸ ἰδῆτε καὶ ὁδηγηθῆτε καὶ ὅ,τι μανθάνετε καθ’ ὁδὸν νὰ μοῦ γράφετε. Τὸν ζαερέν σας θέλετε λαμβάνει παρὰ τοῦ κύρ Δημ. Μερκούρη εἰς Μύλους, τοῦ ὁποίου ἂν κάμῃ χρεία στέλλετε καὶ βλέπει καὶ τὸν παρόν μου.
Τῇ 5 Αὐγούστου ὥρα 9η τῆς νυκτός
1826 Καστανιὰ
ὁ ἀδελφὸς καὶ πατήρ σου
Θ. Κολοκοτρωνης
Φθάνοντες εἰς Τουρνίκι νὰ βάλετε βάρδιαις νὰ φυλάττουν, ὁποῦ ἀπερνῶντας τὸ μενζίλι νὰ σᾶς φέρη ὅπου εἶσθε τὸ γράμμα, ὁποῦ καὶ ἂν εἶναι ψευδὴς αὐτὴ ἡ εἴδησις νὰ ἐπιστρέψετε ἢ ἂν εἶναι ἀληθὴς νὰ τρέξετε νὰ φυλάττουν λέγω, μην σας προσπεράσει τὸ μενζίλ. Λάβε τήν ἐσώκλειστον καὶ στεῖλαι την τῶν Φαναριτῶν καὶ γράψαι τους ὁμοίως φοβεριστικὼς καὶ τοῦ λόγου σου. Καὶ τοῦ Πανοριὰ γράψαι νὰ ἔλθη αὐτοῦ καὶ ὅποιον ἀφήσετε αὐτοῦ να μοῦ τὸν φανερώσετε νὰ συναγροικούμεθα καὶ νὰ τοῦ εἰπῆτε νὰ διορίσῃ τὰς ἀναγκαίας βάρδιας.
Θ Κ
[πλαγίως:]
Νὰ μὲ φανερώσουν καὶ πόσοι πηγαίνουν ὅλοι.
[ἐπιγραφὴ διεύθυνσης:]
Πρὸς τὸν ἐξοχότατον στρατηγὸν Δημ. Πλαπούταν καὶ πρὸς τὸν υἱόν μου Ἰωάννην Κολοκοτρώνην
Εἰς Κανδίλα
[ἐπὶ τοῦ νώτου:]
5 Αὐγούστου 826
Διαταγ. τοῦ γεν. ἀρχιγοῦ
[ἀντιστρόφως, ἀπὸ ἄλλο χέρι:]
ἀρ. 65 Σ. Θ.
