Περίληψη
Ἐπιστολὴ τοῦ Γενναίου Κολοκοτρώνη πρὸς τὸν Θεόδωρο Κολοκοτρώνη, μὲ τὴν ὁποία τὸν ἐνημερώνει ὅτι πῆγε στὸ Λουτράκι καὶ συνάντησε τοὺς Σουλιῶτες καπετάνιους ποὺ βρίσκονταν ἐκεῖ. Ἡ μετάβασή του στὸ Λουτράκι καὶ στὴ συνέχεια στὸ Καλαμάκι ἔγινε καθὼς ἦταν καθ’ ὁδὸν γιὰ τὸ στρατόπεδο τῆς Ἀθήνας (στὶς 12 τοῦ μηνὸς βρισκόταν στὸ Σοφικό, βλ. τὸ σχετ. [846], ἐνῶ στὴν Ἀθήνα ἔφτασε τὴν ἑπομένη, στὶς 16 Μαρτίου, βλ. Ὑπομνήματα, σ. 430). Οἱ Σουλιῶτες ἀρνήθηκαν νὰ συμμετάσχουν στὴν ἐκστρατεία τῆς Ἀθήνας λόγω ἔλλειψης χρημάτων. Ὁ Κίτσος Τζαβέλας δέχεται νὰ ὁδηγήσει τοὺς Σουλιῶτες στὴν Ἀττική, ἐὰν ἐξασφαλιστεῖ κάποια «ἐξοικονόμηση» ἀπὸ τὴ Διοίκηση. Σημειώνεται, ἀκόμη, πὼς στὶς συνομιλίες ἦταν παρὼν καὶ ὁ Κώστας Μπότσαρης, ἀλλὰ «ἡ ἀγάπη των ὅλη εἶναι εἰς τὸν κ. Κίτζον». Ὁ ἀναφερόμενος «ἀδελφός μου καὶ υἱός σου Σπῦρος», ὁ ὁποῖος ἀναφέρεται καὶ ὡς βαφτισιμιὸς τοῦ Richard Church, δὲν ταυτίστηκε. Στὸ ὑστερόγραφο ὁ Γενναῖος προσθέτει καὶ ἕνα σχόλιο γιὰ τὴν ἐνδεχόμενη ἐκστρατεία τῶν Σουλιωτῶν στὴν Ἀθήνα καὶ γιὰ τὴν ἀνάγκη συμφωνίας τοῦ Κίτσ. Τζαβέλα μὲ τὸν Νότη Μπότσαρη.
Προηγούμενες Εκδόσεις: Ὑπομνήματα, σ. 428-429.
Βλ. Σχετικά:
0846
Σεβαστὲ μου πάτερ!
Σήμερον ἐπήγα πρὸς ἀντάμωσιν τῶν Σουλιότων καπεταναίων εἰς Λουτράκι, μετὰ τῶν ὁποίων ἀφοῦ ὠμίλησα ἀρκετά, δὲν ἠμπόρεσα νὰ τοὺς καταπείσω διὰ νὰ συνεκστρατεύσωμεν. Τὸ ἐμπόδιὸν των εἶναι ἡ ἔλλειψίς των ἡ χρηματική, καὶ κατὰ τοῦτο ὡς ἐμέτρησα ἔχουν δίκαιον. Διὰ τοῦτο πρέπει νὰ τοὺς γίνῃ καμμία ἐξοικονόμησις ἀπὸ αὐτοῦ, ἡ ὁποία νὰ δοθῆ τοῦ κ. Κίτζου διὰ νὰ τὴν φέρῃ νὰ τοῖς τὴν μοιράσῃ, ἐπειδὴ ὅλοι σχεδὸν οἱ καπεταναῖοι ἔχουν μεγάλην εὐχαρίστησιν διὰ νὰ ὁδηγηθοῦν εἰς αὐτὴν τὴν ἐκστρατείαν ἀπὸ τὸν κ. Κῖτζον. Ἦλθεν καὶ ὁ Κώστα Μπότζαρης, πλὴν ἡ ἀγάπη των ὅλη εἶναι εἰς τὸν κ. Κῖτζον. Πρέπει λοιπὸν νὰ τὸν ἐφοδιάσετε καλὰ καὶ νὰ τὸν ξεκινήσετε διὰ τὰ ἐδῶ κατ’ εὐθείαν, καὶ ἅμα ἔλθοι συμπεριλαμβάνει ὅλον τὸ σῶμα τὸ ὁποῖον, ὡς ἴδας ἰδίοις ὁφθαλμοῖς, εἶναι τὸ ἐπιλεκτότερον τῆς Ἑλλάδος στρατιωτικόν, καὶ ἔρχεται εἰς τὴν Ἀττικήν. Μὲ αὐτὸ τὸ κίνημά του θέλει τιμήσῃ καὶ τὴν Πατρίδα καὶ τὴν ὑπόληψίν του θ’ αὐξήσει, ἐν’ ᾧ ὅλα τὰ δικαιώματα ἀπολαμβάνονται διὰ τὰς πρὸς τὴν Πατρίδα ἐκδουλεύσεις ἑκάστου, καὶ μάλιστα τώρα, καθὸν καιρὸν ἀνακαινίζονται αἱ ἐκδουλεύσεις κάθε ἀξίου πατριώτου εἰς τὸ στάδιον τῶν Ἀθηνῶν. Τοῦτο εἶναι καλὸν διὰ τὴν ὑπόληψίν του, καὶ πρέπει νὰ τὸ ἀκολουθήσῃ ὁ κ. Κῖτζος τὸν ὁποῖον καὶ ἀσπάζομαι. Ἐγὼ δ’ αὔριον πρὸς τὸ μεσημέρι ἄφευκτα ξεκινῶ διὰ τὴν Ἀττικήν.
Αὐτοῦ ἔρχεται ὁ ἀδελφός μου καὶ υἱός σου Σπῦρος ἐπίτηδες διὰ νὰ ἰδῇ τὸν νονὸν του Γκενερὰλ Τζόρτζην καὶ διὰ νὰ μάθῃ περὶ τοῦ ἀδελφοῦ του. Ὅθεν παράστησέ τον εἰς τὴν ἐξοχότητα διὰ νὰ τὸν γνωρίσῃ μέσῳ τῆς ἀφεντιᾶς σου καὶ νὰ λάβῃ τὴν ἀγάπην σου. Μένω δὲ μὲ τὸ προσῆκον σέβας.
Τῇ 15 Μαρτίου 1827
Καλαμάκι
ὁ υἱός σου
Ἰωάννης Κολοκοτρώνης
Ὁ κ. Κῖτζος ἀφοῦ ἀποφασίσῃ διὰ νὰ ἐκστρατεύσῃ καὶ νὰ συμπαραλάβῃ αὐτὸ τὸ σῶμα, πρέπει νὰ πολιτευθῇ τὸν κ. Νότην, διὰ νὰ ᾖναι τρόπον τινὰ μὲ τὴν γνώμην του ἡ ἐκστρατεία αὕτη καὶ ἡ παραλαβὴ τοῦ σώματος τούτου, καὶ τοῦτο τὸ κάμνει διὰ νὰ μὴ τὸν δυσαρεστήσῃ καὶ φέρει διαίρεσιν.
[ἐπὶ τοῦ νώτου:]
Ἰωάννης Θ. Κολοκοτρώνης
Καλαμάκι 15 Μαρτίου 1827