Περίληψη
Ἐπιστολὴ τοῦ Νικόλαου Φραγκόπουλου ἢ Φραγκάκη (ὁπλαρχηγοῦ ἀπὸ τὰ Νεζερά, βλ. Ἀθ. Τζώρτζης, Ἱστορικὸ Λεξικὸ ἐπαρχίας Καλαβρύτων, τ. 6, σ. 583) πρὸς ἄδηλο παραλήπτη, ἀλλὰ ἀσφαλῶς πρὸς τὸν Θεόδωρο Κολοκοτρώνη, μὲ τὴν ὁποία ἀναφέρεται στὴ νέα κατάσταση ποὺ ἔχει δημιουργηθεῖ στὴν περιοχή του, μετὰ τὴν αὔξηση τοῦ ἀριθμοῦ τῶν προσκυνημένων. Χαρακτηρίζει τοὺς προσκυνημένους ὡς «τέλεια Τούρκους» καὶ ὑποστηρίζει ὅτι δὲν πρέπει νὰ τοὺς ἐμπιστεύονται οἱ Ἕλληνες, γι’ αὐτὸ ὁ ἴδιος δηλώνει πὼς «τὰ αὐτιά μου τὰ κάνω κουφά». Ζητὰ νὰ τοῦ ἀποσταλοῦν πολεμοφόδια γιὰ νὰ τὰ ἔχει γιὰ τὴν κρίσιμη ὥρα. Ἀποσαφηνίζει πὼς ὁ ἴδιος δὲν εἶναι «προσκυνημένος» καὶ ὅτι αὐτὰ ποὺ λέγονται εἶναι διαβολές. Ἀναφέρεται ἀκόμη στὸν Γεώργιο Παυλόπουλο (ὁπλαρχηγὸ ἀπὸ τοὺς Πετσάκους, βλ. Ἀθ. Τζώρτζης, Ἱστορικὸ Λεξικὸ ἐπαρχίας Καλαβρύτων, τ. 5, σ. 134-135), ὁ ὁποῖος ἐπίσης κατηγορεῖται, ψευδῶς κατὰ τὸν ἐπιστολογράφο, ὅτι εἶχε προσκυνήσει καὶ ζητᾶ νὰ ἀποκατασταθεῖ. Δὲν γνωρίζουμε ἂν ἡ ἀναφορὰ στὸν Γεώργ. Παυλόπουλο σχετίζεται μὲ τὴν πληροφορία ποὺ μετέφερε ὁ Βασίλειος Πετιμεζᾶς γιὰ προσκύνημα τῶν κατοίκων τοῦ χωριοῦ Πετσάκοι (βλ. σχετ. [930]). Λίγους μῆνες ἀργότερα, ὁ Νικ. Φραγκόπουλος ἐντοπίζεται νὰ ὑπογράφει, ὡς καπετάνιος τοῦ τμήματος Νεζερῶν, ἀναφορὰ στὴν ὁποία ζητᾶ νὰ ἀπομακρυνθοῦν τὰ ἑλληνικὰ στρατεύματα ἀπὸ τὴν ἐπαρχία, καθὼς δὲν μποροῦν ἄλλο νὰ τὰ συντηροῦν οἱ κάτοικοι τῆς περιοχῆς (βλ. Ἀθ. Τζώρτζης, Ἱστορικὸ Λεξικὸ ἐπαρχίας Καλαβρύτων, τ. 5, σ. 429-430). Ὁ ἀναφερόμενος «Σαγιᾶς» εἶναι ὁ Ἀθανάσιος Σαγιᾶς ἀπὸ τὴ Ζουμπάτα (σημ. Πηγή), ἀντίπαλος τοῦ Νενέκου, τὸν ὁποῖο εἶχε λάβει ἐντολὴ νὰ δολοφονήσει (βλ. Θεόδ. Κολοκοτρώνης, Διήγησις, σ. 216).
Προηγούμενες Εκδόσεις: Αδημοσίευτο
Βλ. Σχετικά:
0930
Ἐκλαμπρότατε δουλικώς σε προσκυνώ
ἐγό εχθές αφού ἐλαβα τὴν διαταγὴν σου δεν έλιψα να κινιθό διὰ τὸν Άγιον Βλάσιν καὶ ἐπέρασα εὸς τὴν Τρεχλήστρα ἀπουπάνου. Πηγενάμενος λιπὸν ἐκὴ ἐλαβα πληροφορήαν ότι να εχάλασαν τοὺς εδικούς μας και ούτος σταθήκαμεν εκὴ ἐος να λάβομεν τελήαν πληροφορήαν. Το βράδι λιπὸν ήλθαν μερηκή ἀπὸ τοὺς προσκηνιμένους [[ήλθαν]] καὶ μου ἤπαν εἰς τὰ ώσα σας ἐπαρίκιλα μὲ τὸν Νεζερίτην καὶ αλὰ περισότερα, ὀμίος μοῦ ήπαν ὀτι έχουν σκοπὸν δια νὰ ελθούν και εδό ὀπου νὰ μας πολιορκήσουν καὶ ἡμάς ὥστε ὀπού κατὰ τὰ<ς> πληροφορίας ὀπου μας έδηδαν εκόνδεψαν να μου φίγουν ὤλλη η σιντρόφι μου καὶ να μίνο μοχαχὸς καὶ το περισότερον ἤναι η ετία μου ὀπού έχω καὶ έληψην ἀπο τζεπαχανέ, ἤμε βέβαιος εἰς τα όσα λέγουν η προσκινιμένη προς εμὲ νὰ τα λέγουν καὶ τής εκλαμπρότη σου ὀπού μας φέρνουν τὴν μεγάλιν ἀπελπισίαν ἐπηδή καὶ εἴναι ὤλη ταίληα Τούρκι καὶ δέν πρέπι πλέον εἰς το εξής ὀπου να βάλομεν εἰς το παραμικρὸν πίστιν πρὸς αυτούς, όθεν ἐγώ πλέον τα αυτιὰ μου τα κάνο κουφὰ καὶ δέν τους ακού<ω> εις το παραμικρὸν μόνον να μου στίλης ένα φόρτομα τζηπχανὲ ὀπου νὰ τὸν έχω προφιλαγμένον διὰ ώρα χρίαν καὶ αν δέν χρισημεύση τὸν εφέρνο ὠπίσο, καὶ μὴν έχο τζηπηαναὶ δέν βάνο πλέον τὴν μικράν ηποψίαν μήται καὶ η σιντρόφι μου μου βρίσκουν πρόφασιν και παρακαλό ο τζηπιανές να μην μου λίψη διατὶ ημπορὶ νὰ ακολουθήση και εις εμάς τίποτα και μένο έπιτα τροπιασμένος και πιασμένος σκλάβος, και αν ίνε ορισμός σας ὀπου να μου ελθὶ τζηπιανές δηα να μίνο εδό καλός. Ἠταιμή γράψε μου να ελθό καὶ εγό νὰ ευβρίσκομαι μαζή σου, δηατὶ καθος μανθάνο σου πα ραστένουν μερικὶ ὀπου αγαπούν τον αφανισμὸν μου ὀτι εἴμαι και εγό προσκηνιμένος, και εἰς αὐτό ἠμπορή να φένομαι εἴμαι ἤ δεν ήμε καὶ με εἰξεύβρης και η εκλαμπρότη σου αν έχω εγό εις τὸν νού μου τέτιαν γνόμιν. Ξαναπαρακαλό πάλιν αν ορίζεται προστάξηται νὰ ἀπολίσουν τὸν Παυλόπουλον καὶ νὰ του δόσουν καὶ εις τό ώσον πράγμα τοῦ πήραν ὀπήσο ἐπηδή ὀ Παβλόπουλος, καθὸς σου παραστένουν δεν ἔχη τὴν παραμικράν ετίαν και η εκλαμπρότη σου πασχήζης αλὰ ὀπου να μαλακόσις τον κόσμον με τους κἀθε τρόπους καὶ αυτὶ μερικὶ ὀπου έχουν πάθη παλεϊκὰ θέλουν να ευβρούν τόρα τὸν καιρὸν ὀπου να κάμουν εκδήκισες δια νὰ αφανίζουν τὸν κόσμον ἀνόφελείς και εις τα ὥσα σας παραστένουν, μὴν δίδεται πίστιν ὀτι του Σαγιὰ καὶ άλον πολὸν τα λόγια ὀπου σου παραστένουν, ἠνε παλεηκὰ πάθι τους καὶ μάλιστα τον Μαζαρακιότον ὀπου εἰνε πρότι κλέφτες, καὶ εἴνε και εκίνι ει ίδιοι προσκινιμένι και τόρα μεν ήβραν τον καιρὸν θέλουν να κάνουν τα τέλι τους και τους σκοπούς τους και η εκλαμπρότη σου εἰσε αρκετὸς καὶ εξετάζεις του καθενὸς τα εγκλίματα και εκίνο ὀπού ὁρήζης νὰ γίνεται, μόνον του Σαγιὰ καὶ άλον να μην βάνεται πίστιν ότι το βλέπεται φανερὰ εκίνι ὀπού σου παραστένουν του Παβλόπουλου τα εκλίματα εἰνε μέσα εἰς τὸν τόπον τὸν προσκινιμένον καὶ ἠνε φανερὸν [[ὀπού]] και βέβαιον ὀπου εἴνε καὶ αὔτη προσκινιμένη καὶ ὀπος ορίζεται και με περισότερα δέν σου περιτολογό και μένω με το επιθιμιτὸν σέβας.
τη 7 Ἰουλλίου 1827
Μακελαριά
ο ταπινός δούλος σου
Ν. Φραγγωπουλος
[στὸ ἄνω περιθώριο, ἀπὸ ἄλλο χέρι:]
Ν. Φραγκάκης 7 Ἰουλίου
