Αρχειακός Τόπος Θεόδωρου Κολοκοτρώνη

Γενναιότατε ἀρχηγέ! Καὶ πρό τινων ἡμερῶν σᾶς ἔγραψα τὰ διατρέξαντα εἰς Ναύπλιον. Καὶ ἤδη λαμβάνω τὴν εὐχαρίστησιν νὰ σᾶς ἀναγγείλω ὅτι ὁ τίμιος πατριώτης καπ. Στράτος τὴν χθὲς ἀφιέρωσε τὸν Οὐτζ Καλὲ δάπιαις καὶ πόλιν εἰς τὸν Ἐϊδὲκ καὶ αὐτὸς μὲ τοὺς στρατιῶτες του θέλει ἐκστρατεύσῃ κατὰ τῶν ἐχθρῶν. Ὅθεν ἡ Διοίκησις διέταξε δι’ ἐπισήμου ἐγγράφου φρούραρχον τῶν ῥηθέντων μερῶν τὸν κολονέλον κύριον Ἐϊδέκ, ὅστις περιμένει σήμερον ἔγγραφον πρόσκλησιν τῶν ἔξω ὁπλαρχηγῶν τοῦ Ναυπλίου, διὰ νὰ περιλάβῃ τό φρούριον. Ὁ ἴδιος ὑπόσχεται εἰς διάστημα ὀκτὼ ἡμερῶν ν’ ἀποκαταστήσῃ αὐτὸ ὡς τῆς Εὐρώπης. Ὁ δὲ τοῦ Παλαμηδίου φρούραρχος προσκληθεὶς δὲν <ἐπῆγε> χθὲς εἰς τὴν ἀγγλικὴ ἀντιναυαρχίδα καθὼς καὶ ὁ Στράτος. Ὁ πρῶτος δὲν ὑπήκουσεν, ὁ δεύτερος δὲ ἐπάγησε, ὅστις καὶ ἐπῃνέθῃ. Ἡ Κυβέρνησις κᾀμμίαν ἀπόφασιν περὶ τοῦ ἐν Παλαμηδίῳ φρουράρχου δὲν ἔκαμεν· οὔτε ἡ Βουλή. Ἀλλ’ οὔτε αὐτὸς ἐπρότεινε τί. Πῶς λοιπὸν ἔχομεν νὰ κάμομεν ἀγνοῶ. Μὲἄλην μου σᾶς κοινοποιῶ. Τὰς διαφόρους περιπλοκὰς κλ. ἀποσιοπῶ διότι εἶσθε ἀρκετὸς νὰ τὰ συμπεράνεται. Ὁ λόρδος Κόχραν διὰ τὴν ὑπόθεσιν Ναυπλίου χθὲς ἔφθασε μὲτὴν «Ἑλλάδα». Εἰσέτι δὲν ἐξῆλθε πρὸς ἀντάμωσιν τῆς Κυβερνήσεως. Ἡ κυβέρνησις θέλει μένει εἰς Βούρτζη, ἔως νὰ ἰδῇ τό τέλος τῆς σκηνῆς. Εὔχομαι οἱ κλαυθμοὶ τοῦ λαοῦ νὰ μαλάξουν τὰς καρδίας μας. Ὑποσημειοῦμαι. ὁ ὡς ἀδελφὸς Ν. Ῥενιέρης Τῇ 8 Ἰουλίου 1827 Μπούρτζη γ΄ φύλον Καὶ ὁ Σπηλιάδης σᾶς προσκυνῶ. Γίνομαι παλικάρι ὅταν ἀκούω τὰ ἐπιχειρήματά σας κατὰ τοῦ ἐχθροῦ. Τοῦτο καὶ μόνον θέλει στερεώσει τὴν δόξαν σας καὶ τὴν Πατρίδα· διὰ τὰ λοιπὰ μὴ σᾶς μέλλει. Ἦλθε ὁ Κόχραν ἐδώ, ἦλθον καὶ πληρεξούσιοι τῶν τριῶν νήσων διὰ νὰ καταπαύσουν τὸ δεινόν. Εἰς τὴν ἐν Βουρζίῳ σημερινὴν συνεδρίασιν ἀπεφασίσθη νὰ διατάξῃ ἡ κυβέρνησις τὸν Στράτον, τὸν Σταῦρον καὶ τὸν Θοδωράκην Γρύβαν ν’ ἀναχωρίσουν μ’ ὅλους τούς στρατιώτας των ἀπό τὰ φρούρια καὶ ἀπό τό Ναύπλιον. Ὁ Στράτος εἶναι ἕτοιμος· ὑπακούει. Δὲν ἠξεύρω τὶ θὰ κάμουν οἱ ἄλλοι. Ἀλλ’ ἂν δὲν ὑπακούσουν θ’ ἀποκηρηχθοῦν ἀπὸ τὸ Ἔθνος. Ἡ ἀποκήρυξις ἀπαντᾶ κατὰ τὸ παρὸν δυσκολίας, διότι ὁ καλὸς ἄνθρωπος ἔχει ὑπερασπιστάς. Τό τέλος δὲν εἶναι δῆλον. Ἵσως ἀνοίξει πάλιν ἐμφύλιος πόλεμος. Πλὴν τούτου δοθέντος (ὁ μὴ γένοιτο), ἡ Πατρὶς εἰς τὸν Κολοκοτρώνην ἔχει τὰς ἐλπίδας της νὰ κηνυγήσῃ τὸν ἐχθρόν, καὶ ἡ φροντὶς τοῦ Ναυπλίου ἂς μείνῃ εἰς ἄλλον. Καπ. Φώτη καὶ Κοκαλιάρη, χαίρετε. Ἔδοσα τὰς ἀναφοράς σας εἰς τὴν Κυβέρνησιν, ἀλλ’ ἕως σήμερον εἴχομεν ἄλλας φροντίδας, ἀκολούθως ἐνθυμοῦμαι νὰ ἐνεργήσω. Ἂν ὁ κύριος κόμης Μεταξᾶς εὑρίσκεται αὐτόθι τὰ προσκυνήματά μου καὶ τὸν εἰλικρινῆ σεβασμόν μου.