Περίληψη
Ἐπιστολὴ τοῦ Ἰωάννη Φεϊζόπουλου πρὸς τὸν στρατηγὸ Δημήτριο Μελετόπουλο, μὲ τὴν ὁποία τὸν ἐνημερώνει γιὰ τὴ διέλευση 150 ἱππέων τοῦ ἐχθροῦ ἀπὸ τὶς περιοχὲς Μάγειρα, Ραγόζενα (Ἀραγόζενα, σημ. Ἄλσος) καὶ Γρόπια (σημ. Λάκκα). Ἀναφέρει πὼς ὀχυρώθηκαν καὶ ἀναμένουν τὴ σύγκρουση. Ἀναφέρει, ἐπίσης, πὼς στὴ θέση Σαλμενικιώτικα Καλύβια (σημ. Κάτω Σαλμενίκο) βρισκόταν δύναμη τοῦ αἰγυπτιακοῦ τακτικοῦ στρατοῦ (γιὰ τὰ ἀναφερόμενα χωριὰ βλ. Θεόδ. Λουλούδης, Ἀχαΐα, σ. 118-119, 480-481, 494-495 καὶ 498-499). Στὸ ὑστερόγραφο σημειώνεται πὼς οἱ ἐχθροὶ ξεπερνοῦν τοὺς 1.000 ἄνδρες. Ἀπὸ τὴ γνωστὴ βιβλιογραφία (Κων. Τριανταφύλλου, Ἱστορικὸν Λεξικὸν Πατρῶν,τ. 1, σ. 125) φαίνεται ὅτι τὴν ἡμέρα ἀποστολῆς τῆς παρούσας (17 Ἰουλίου) συγκροτήθηκε αἱματηρὴ μάχη μεταξὺ τῶν ἑλληνικῶν καὶ τῶν αἰγυπτιακῶν δυνάμεων στὴ θέση τῆς μονῆς τοῦ Ἁγίου Ἰωάννη Τσετσεβοῦ, ἐγκαταλελειμμένης σήμερα ὅπως καὶ ὁ ὁμώνυμος οἰκισμὸς στὴν εὐρύτερη περιοχὴ τοῦ σημερινοῦ χωριοῦ Κάτω Σαλμενίκο (βλ. Τριανταφύλλου, ὅ.π., τ. 2, σ. 1816-1818). Γιὰ τὴ σημαντικὴ αὐτὴ μάχη γίνεται λόγος στὰ ἔγγραφα τοῦ ἀρχείου ἐκείνων τῶν ἡμερῶν, ἀλλὰ μὲ μία μικρὴ καθυστέρηση (βλ. τὰ σχετ.). Ἀπὸ τὴν ἴδια βιβλιογραφία μπορεῖ νὰ συμπληρωθοῦν τὰ ὀνόματα τῶν ὁπλαρχηγῶν μὲ τὶς δυσανάγνωστες ὑπογραφές: Χατζηιωάννης (Μαρτσέλος) καὶ Γεωργάκης (Λύκος). Ὁ ὑπογράφων Παπανίκας εἶναι ὁ Κορίνθιος κληρικὸς καὶ ἀγωνιστὴς Γεώργιος Νίκας ἢ Παπανίκας (βλ. Ἰω. Ποῦλος, «Ὁ Κορίνθιος ὁπλαρχηγὸς Παπανίκας», σ. 200-214).
