Περίληψη
Ἀπάντηση τῶν κατοίκων τῆς Μεσσηνίας στὸ τελεσίγραφο τοῦ Κεχαγιάμπεη τοῦ Ἰμπραὴμ πασᾶ, μὲ τὸ ὁποῖο τοὺς καλοῦσε νὰ προσκυνήσουν καὶ τοὺς ἀπειλοῦσε μὲ κοπὴ τῶν δένδρων (βλ. σχετ. [1008]). Διακηρύσσουν ὅτι δὲν ὑποτάσσονται καὶ δηλώνουν εἰρωνικὰ ὅτι «εἶναι εἰς ταῦτα τὰ μέρη τῆς Μεσσηνίας συγκροτημένον στρατόπεδον παρὰ τοῦ γενικοῦ ἀρχηγοῦ τῶν ἀρμάτων τῆς Πελοποννήσου, καὶ ὅταν θέλετε, πολεμεῖτε μὲ αὐτό, καὶ ὄχι μὲ τὰ ξύλα». Γιὰ τὸ γράμμα τοῦ Κεχαγιάμπεη εἶχε ἐνημερωθεῖ νωρίτερα ὁ Θεόδωρος Κολοκοτρώνης (βλ. σχετ. [1012]), ἐνῶ τὸ πρωτότυπο ἀπεστάλη ἀπὸ τὸν Νικήτα Σταματελόπουλο στὶς 25 Σεπτεμβρίου (βλ. σχετ. [1017]). Ἀπὸ τὸ σχετ. [1017] προκύπτει καὶ ὅτι τὸ παρὸν ἔγγαφο γράφτηκε ἀπὸ τοὺς γραμματικοὺς τοῦ Θεόδ. Κολοκοτρώνη στὸν Ἁλμυρὸ καὶ διακινήθηκε πάλι μέσω τοῦ Νικ. Σταματελόπουλου, ἢ κατ’ εὐθείαν πρὸς τὸν Κεχαγιᾶ τοῦ Ἰμπραὴμ πασᾶ ἢ μέσω κάποιων Μεσσήνιων προεστῶν, ποὺ δὲν κατονομάζονται.
Προηγούμενες Εκδόσεις: Ὑπομνήματα, σ. 556-557.
Βλ. Σχετικά:
1008, 1012, 1017
Πρὸς τὸν ἐνδοξότατον κιαχαγ͜ιὰ τοῦ Ἰμπραήμπασ͜ια
Ἐλάβομεν ἕνα γράμμα σου, εἰς τὸ ὁποῖον μᾶς λέγεις ὅτι εἶσαι διορισμένος ἀπὸ τὸν αὐθέντην σου νὰ κατακόψῃς τὰ δενδρικά μας, καὶ σοῦ ἀποκρινόμεθα. Οἱ Ἕλληνες ὅταν ἀποφασίσαμεν νὰ τηνάξωμεν τὸν ζυγὸν τῆς τουρκικῆς τυρανίας, ἐβάλαμε πρὸ ὀφθαλμῶν ὅτι κοντὰ μὲ τ’ ἄλλα δικαιώματα τοῦ ἐλευθέρου ἀνθρώπου τὰ ὁποῖα αὐτή μᾶς εἶχεν ἀρπαγμένα, καὶ τὰ ὁποία θ’ ἀνακτήσωμεν καὶ ἡμεῖς ὡς ἐλεύθεροι Ἔλληνες, θὰ ἀνακτήσωμεν καὶ ὅλα ὅσα ἡ καταπλακωμένη ἀπὸ τὴν αὐτὴν τυρανίαν γῆ τῶν πατέρων μας φέρει ἐπάνω της ὡς ὑποκείμενα καὶ αὐτὰ εἰς τὴν διάκρισιν τῆς τυρανίας. Ὅτι δὲ ἠμπορεῖς νὰ τὰ κατακόψης δὲν μᾶς εἶναι παράξενον, διότι κοντὰ εἰς τόσας ἄλλας παρανομίας τὰς ὁποίας κάμνετε καθ’ ἡμέραν, εἰς τὰ ἀδύνατα μέρη, ἠμπορεῖτε νὰ μεταχειρισθῆτε τὸ αὐτὸ καὶ εἰς τὰ ἄψυχα δένδρα. Στοχασθῆτε ὅμως ὅτι εἰς ὅλας αὐτὰς τὰς παρανόμους πράξεις σας χρεωστεῖτε λόγον· καθώς καὶ εἰς ἄλλα. Εἶναι εἰς ταῦτα τὰ μέρη τῆς Μεσηνίας [[εἶναι]] συγκροτημένον στρατόπεδον παρὰ τοῦ γενικοῦ ἀρχηγοῦ τῶν ἁρμάτων τῆς Πελοποννήσου, καὶ ὅταν θέλετε πολεμεῖτε μὲ αὐτό, καὶ ὄχι μὲ τὰ ξύλα. Ἡμεῖς πάλιν λέγομεν ἕως τὸν ἕνα εἴμεθα ἀποφασισμένοι νὰ ἀποθάνωμεν ἐλεύθεροι Ἕλληνες.
Τῇ 25 Σεπτεμβρίου
ἐν Μεσσηνίᾳ
1827
Οἱ κάτοικοι τῶν ἐπαρχιῶν της Μεσσηνίας
[ἐπὶ τοῦ νώτου:]
ἀπόκρισις τῶν Μεσσηνίων
πρὸς τὸν Κεχαγιάμπεην τοῦ Ἰμπραὴμ
Ἀλμυρὸν