Αρχειακός Τόπος Θεόδωρου Κολοκοτρώνη

Ἐξοχώτατε Γενικὲ Ἀρχηγὲ τῆς Πελοποννήσου κ. Θ. Κολοκοτρώνη! Ἐγνώρισαν χρέος των ξεχωριστὸν οἱ ὑποφαινόμενοι πολῖται τοῦ Κρανιδίου νὰ ἀναφέρωσι πρὸς τὴν ἐξοχότητὰ σας τὰ τρέχοντα περιστατικὰ των μὲ τὸν κακοῦργον Γρίβαν, καὶ τὴν κρίσιμον στιγμήν, ἡ ὁποία προμηνύει ὄχι μόνον διὰ τὸν Κάτω Ναχαγιέ, ἀλλὰ γενικώτερον δι’ ὅλους τοὺς Πελοποννησίους τὴν ὑπόληψιν ἢ τὴν ἀτιμίαν. Δὲν σᾶς λανθάνει βέβαια ἡ πολυθρύλλητος κατασταθεῖσα διαφορά μας μεταξὺ ἡμῶν καὶ τούτου τοῦ ληστοῦ. Πολλάκις τὸν ἐπροβάλαμεν νὰ κλίνῃ διὰ νὰ λάβῃ τέλος ἡ ὑπόθεσις μὲ εὔσχημον τρόπον καὶ ὑπὸ τὴν κρίσιν τοῦ νόμου, δὲν ἀπεφύγαμεν νὰ τὸ φανερόσωμεν, ὅτι δὲν θέλει ὑστερηθῇ τὰ δίκαιὰ της ἀγο[ρᾶς] τοῦ Θερμησίου, ὅταν διωρίσῃ ἀνθρώπους του διὰ τὴν οἰκονομίαν του. Αὐτὸς ὅμως, ὡς τέκνον τοῦ Ἀλῆ πα[σᾶ] καὶ φύσει ἀχρειέστατος ἤρχισε νὰ μᾶς κάμῃ προβλήματα παραλογότατα, μᾶς ἤρπασεν αἰφνιδίως καὶ λῃστρικῶς τὸ καλοκαίρι πέριξ τοῦ Ναυπλίου καὶ προχθές ἀπὸ τὸ Ἦρι τόσα καματερὰ καὶ ἄλλα συμποσούμενα ἕως ἑκατὸν εἴκοσι χιλιάδες περίπου γρόσια καὶ μᾶς ἐφοβέρισεν ἀλλεπαλλήλως, ὅτι θέλει ῥιφθῇ καὶ μέσα εἰς τὰ ὀσπήτιά μας. Δὲν ἤρκεσαν αὐταὶ μόναι αἱ κακουργίαι του, ἀλλὰ μᾶς ὑστέρησε κάθε συγκοινωνίαν μὲ τὸ Ναύπλιον, ἀπὸ τὴν ὁποίαν ἐτρέφοντο τόσοι πτωχοὶ συμπολίται μας καὶ κατακρατεῖ ἀκόμη, ὡς ἄλλος Ἰβραΐμης καὶ αἰχμαλώτους, ἐκ τῶν ὁποίων καὶ ἓν παιδίον ἐτόλμησαν νὰ τὸ πωλῶσιν εἰς τὸ παζάρι τοῦ Ναυπλίου ὡς εἰς ἄλλο παζάρι τῆς Αἰγύπτου. Εἰς ὅλα ταῦτα ἀναφέρθημεν πρὸς τὴν Σεβ(αστὴν) Διοίκησιν ἐκθέτοντες τὰ δίκαιά μας. Μὲ περισσότερον ψυχῆς πόνον ἔγραψαν καὶ οἱ γείτονές μας ἀδελφοὶ Σπετζιῶται καὶ ὅλοι οἱ περίοικοὶ μας. Ἀπὸ τὰ ἐσώκλειστα ἀντίγραφα πληροφορεῖσθε περιστατικῶς τὰ δίκαιὰ μας, βεβαιόνεσθε τὴν ἀθωότητὰ μας, καὶ πόσον φιλοτιμοῦνται δι’ αὐτὴν νὰ μᾶς ὑπερασπισθῶσι καὶ Διοίκησις καὶ Σπετζιῶται καὶ οἱ λοιποὶ ἐγκιγμένοι ἀδελφοί. Παρατηρεῖται πρὸς [...]ζετε, ἐξουθενεῖται καὶ καταδικάζεται ὁ ἀχρειέστατος οὗτος [κακοῦργος] τῶν ἐδῶ ἐπαρχιῶν. [Ἐσχάτως μᾶς] ἔγραψεν ἕνα γράμμα ἀληπασσαλίδικον γεμάτον ἀπὸ μοχθηρίαν. Ἡμεῖς, μὴ ὑποφέροντες πλέον τὰς τόσας ἀδικίας, καὶ νὰ ἀκούωμεν φοβέρας καὶ ἐτοιμασίας ἀπὸ ἕνα τοιοῦτον βάρος τῆς γῆς, ἐπιθυμοῦντες πρὸ πάντων νὰ ὑπερασπισθῶμεν τὴν τιμήν μας, ἀπεφασίσαμεν μὲ σταθερὰν καὶ ἀμετάθετον ἀπόφασιν νὰ τοῦ ἀποδείξωμεν, ἂν κάμῃ κᾀνένα κίνημα, ὅτι οἱ Πελοποννήσιοι, ἐν ᾧ ἔχυσαν αἵματα ποταμῶν κατὰ τῶν Τούρκων εἶναι ἴδιοι πολεμισταὶ καὶ φιλότιμοι, ἔχοντες μάλιστα ἀρχηγὸν των τὸν μισοτύραννον ἀποδεδειγμένον κρ. Θεόδωρον Κολοκοτρώνην. Ἐπὶ τούτῳ ἐλάβαμεν τὰ ἀναγκαῖα μέτρα, ἐκάμαμεν τὰς ἀναγκαίας πολεμικὰς προετοιμασίας καὶ προσμένομεν ὥρᾳ τῇ ὥρᾳ νὰ τὸν δόσωμεν τοῦ διαβόλου. Αὐτὸς πρὸ ἡμερῶν ἀγωνίζεται νὰ σύρῃ εἰς τὸ μέρος του καὶ ὅλους τοὺς Ῥουμελιώτας ὁπλαρχηγούς, διὰ νὰ ἐκτελέσῃ τὴν μιαρότητα τῶν σκοπῶν του. Ἀλλ’ οἱ φιλοπάτριδες οὗτοι, καθώς ὁ στρατηγὸς Κίτζος Τζαβέλλας καὶ ἄλλοι τοῦ ἀπεκρίθησαν ὅτι δὲν τὸν βοηθοῦν ἐναντίον ὁμογενῶν, νὰ παύσῃ πλέον ἀπὸ τὰς κακουργίας· νὰ μὴν φαντάζεται τόσον, ὅτι ἔχει τὸ Παλαμμήδι, ἀλλὰ νὰ κινήσῃ μὲ αὐτοὺς εἰς Ῥούμελην κατὰ τὴν ἀπόφασίν των, αὐτὸς ὅμως δὲν παύει. Ἡμεῖς ἔχομεν πρῶτον βοηθὸν τὸν Θεὸν διότι δὲν ἔχομεν ἄδικον. Μᾶς προστατεύει ἡ Διοίκησις, μᾶς συμμαχοῦσιν οἱ ἀδελφοὶ Σπετζιῶται, ὅλοι οἱ περίοικοι εἶναι ἔτοιμοι καὶ ἀπὸ Ὕδραν καὶ ἀπὸ τὸν Πόῤῥον νὰ τρέξουν εἰς βοήθειάν μας κατὰ τὸ γράφειν των. Διότι ἡ ἀτιμία ἤδη ἤγκιξεν ὅλους. Ἡ ἀδικία πλεόνασε καὶ ἔπαυσε πλέον ἡ ἀδιαφορία νὰ ἐνδυναμώνῃ αὐτὸ τὸ παμόχθηρον τέρας. Ποῖος ἀγκαλὰ δὲν ἐνοχλήθη ἀπὸ τοῦτον μὲ κάθε τρόπον; Ποῖον δὲν ἔβλαψεν; Ποία κατάχρησις τοῦ ἔλλειψεν; Ἐκάμαμεν τὸ χρέος μας νὰ φανερόσωμεν εἰς μερικοὺς φρονίμους ὁπλαρχηγοὺς Ῥουμελιῶτας νὰ μὴ γείνωσι δοῦλοι τῶν ὀρέξεων αὐτοῦ τοῦ τυράννου ἐπειδὴ θέλουσι συνατιμασθῇ. Ἐλπίζομεν ὅτι θέλει φυλάξωσι τὸν ἔνδοξον χαρακτήρα των τὸν ὁποῖον ἀπέδειξαν εἰς τὸν κόσμον μὲ τόσα αἵματα. Ἀλλ’ ἂν οὗτοι καταντήσωσι τὸν πόλεμον Ῥουμελιοτικὸν πρέπει νὰ ἀδιαφορήσῃ καὶ πάλιν ἡ Πελοπόννησος καὶ νὰ μὴ κεντηθῇ [καὶ] εἰς τὴν ἐσχάτην αὐτὴν ἀτιμίαν; Μήπως αὐτὸς ἐσκότωσε τοὺς Τούρκους καὶ ἐθυσιάσθη νὰ βασανίζεται ἀπὸ ἕν τοιοῦτον τέρας τῆς φύσεως; Τὸν Γρίβαν; Ὅστις ἀπετόλμησε νὰ κηρύττῃ τοὺς Πελοποννησίους ὅτι εἶναι ἀνανδρότεροι καὶ ἀπὸ τὰς γυναῖκας τῆς Ῥούμελης. Ἐξοχώτατε εἶσθε ἱκανὸς νὰ στοχασθῆτε, ὅ,τι ἂν ὅ μὴ γένοιτο! ἀκολουθήσῃ κᾀμμία ἀτιμία αὐτὴ δὲν θέλει νομισθῇ διὰ μόνους ἡμᾶς, ἀλλὰ δι’ ὅλην τὴν Πελοπόννησον. Ἄν οἱ Ῥουμελιῶται ἤ ὁ μοχθηρὸς Γρίβας χαλάσῃ τοῦτο τὸ μέρος, ἔγεινε κύριος τοὐλάχιστον τοῦ μισοῦ μέρους τῆς Πελοποννήσου. Αἱ ὕβρεις του, αἱ ἀδικίαι, αἱ ἀτιμίαι δὲν θέλουσι ἔχῃ περιορισμὸν κᾀνένα. Ὅσον εἰς τὸ μέρος μας, καθώς καὶ οἱ ἀδελφοὶ Σπετζιῶται καὶ ὅλοι οἱ περίοικοι δὲν καταδεχόμεθα κᾀμμίαν παρόμοιαν ἀτιμίαν. Εἴμεθα ἔτοιμοι νὰ θυσιασθῶμεν ὅλοι μέχρις ἑνός. Κάμομεν δὲ τὸ χρέος μας νὰ φανερώσομεν αὐτὸ καὶ πρὸς τὸν πατέρα μας τὸν Κολοκοτρώνην, ὁ ὁποῖος γνωρίζομεν ὅτι εἶναι πρῶτος ἐγκυγμένος ἀπὸ αὐτὸν τὸν μοχθηρὸν ἄνδρα. Σᾶς ἔχομεν ἀρχηγὸν μας· σᾶς γνωρίζομεν διὰ πατέρα μας· ἐπιθυμοῦμεν καὶ παρακαλοῦμεν νὰ μᾶς ἀξιώσητε τὰς συμβουλάς μας, τὰ σχέδια καὶ τὴν βοήθειάν σας· ἐπιστηριγμένοι εἰς τὰ γενναῖα φρονήματά σας, καὶ εἰς τὴν φιλόξενον ψυχὴν σας, εἴμεθα βέβαιοι ὅτι θέλετε δειχθῇ, ὁποῖος εἶσθε καὶ κηρύττεσθε ἀπ’ ὅλους, ὑπερασπιζόμενος τὴν τιμὴν τῆς Πελοποννήσου καὶ τῶν τέκνων σας Κρανιδιωτῶν. Δὲν εἶναι πλέον συγχωρημένον εἰς Πελοποννήσιον, ἂν πνέῃ φιλοτιμίαν καὶ τιμήν, νὰ ὑποτάσσηται, ὡς ἀράπης, εἰς τὸν βιαστὴν τοῦ Παλαμηδίου. Ἡμεῖς στοχαζόμενοι τὸ τοιοῦτον ἐντροπήν μας ἐσχάτην καὶ διὰ νὰ μὴν κατακρινώμεθα ἀπὸ πολλοὺς ὡς γυναῖκες, εἴμεθα ἀποφασισμένοι νὰ πολεμήσωμεν μ’ ὅλον τὸ πεῖσμα διὰ νὰ ὑπερασπισθῶμεν τὴν τιμὴν τῆς Πελοποννήσου, διαφεντεύοντες τὴν κωμόπολήν μας καὶ τοὺς περιοίκους. Οἱ ἀντιστράτηγοι τῆ<ς> Κορίνθου Χατζὶ Ἰωάννης Σοφικίτης καὶ ὁ Χελιώτης αἰσθανόμενοι τὴν μέλλουσαν ἐκ τῆς ἀδιαφορίας ἀτιμίαν, μᾶς ἔγραψαν, ὅτι εἶναι ἔτοιμοι εἰς πρώτην εἰδοποίησίν μας. Ταῦτα ἀναφέρομεν πρὸς τὴν ἐξοχότητά σας παρακαλοῦντες ὡς φρόνιμος καὶ πατήρ μας νὰ κινήσετε κάθε πέτραν διὰ τὴν ὑπεράσπισιν τῶν τέκνων σας, καὶ τὴν τιμὴν τῆς Πελοποννήσου, τοιουτοτρόπως θέλει εἴμεθα καὶ ἡμεῖς ἐτοιμότατοι εἰς τὰς προσταγάς σας, καὶ εἰς κάθε περίστασίν σας. Τὰ ὅσα ἐγράψαμεν ἐδῶ ἐννοοῦνται καθ’ ὅσον ἀνήκει καὶ διὰ τοὺς γενναίους στρατηγούς, καὶ παιδιά σας Γενναῖον, Κολιόπουλον, Νικήταν καὶ λοιποὺς ἀδελφούς, τοὺς ὁποίους ὅλους ἀσπαζόμεθα μὲ εἰλικρίνειαν καὶ παρακαλοῦμεν νὰ τοὺς ἰδῶμεν ὑπερασπιστὰς τῆς τιμῆς τῆς Πατρίδος. Παρακαλῆται νὰ μᾶς ἀξιώσετε ἀπάντησιν ἄμεσα τῆς παρούσης μας, ὑποσημειούμεθα μ’ ὅλον τὸ σέβας καὶ τὴν εὐπείθειαν. Τῇ 16 Δεκεμβρίου 1827 ἐν Κρανιδίῳ Τὰ τέκνα σας δημογέροντες καὶ πολῖται τοῦ Κρανιδίου (Τ.Σ.) ΣΦΡΑΓΙΣ ΤΗΣ ΚΟΙΝΟΤΗΤΟΣ ΤΟΥ ΧΩΡΙΟΥ ΚΡΑΝΙΔΙΟΥ 1788