Περίληψη
Σχέδιο ἀναφορᾶς τοῦ Θεόδωρου Κολοκοτρώνη πρὸς τὸ Ἐκτελεστικὸ Σῶμα, μὲ τὸ ὁποῖο ἀναφέρεται στὴ λιποταξία στρατιωτῶν, στὴ διάλυση τῶν στρατοπέδων στὴν Καλαμάτα καὶ στὴν ὀπισθοχώρηση τῶν μανιάτικων στρατευμάτων πρὸς τὴ Μάνη καὶ τὴ φυγὴ τῶν ὑπόλοιπων Λακώνων ἀκόμη καὶ πέραν τῆς ἐπαρχίας τους, στὰ ὀρεινά (βλ. καὶ τὰ σχετ. [281], [292], [295]). Ἀναφέρεται, ἐπίσης, στὸν Κωνσταντίνο Μαυρομιχάλη, ὁ ὁποῖος καθυστερεῖ νὰ ἐκτελέσει τὴ διαταγὴ ποὺ εἶχε λάβει (βλ. τὰ σχετ. [264], [300]) καὶ περιγράφει τὶς μελλοντικές του κινήσεις «πρὸς τὸ μέρος... τοῦ Δερβενίου», ὅπου, ὅπως προκύπτει ἀπὸ ἄλλα ἔγγραφα τοῦ ἀρχείου, βρίσκεται τὸ στρατόπεδο τοῦ Γενναίου. Τέλος, ἀναφέρει πὼς ἔγραψε καὶ ὁ ἴδιος στὸν Διονύσιο Μούρτζινο νὰ ἐπιστρέψει στὰ καθήκοντά του ὡς μέλους τῆς τριμελοῦς ἐπιτροπῆς τοῦ Ὑπουργείου Πολέμου, ἐνῶ προτείνει ὡς τρίτο μέλος της τὸν Ἀνδρέα Μεταξᾶ (βλ. καὶ σχόλιά μας στὸ σχετ. [291]).
Πρὸς τὸ Σεβαστὸν Ἐκτελεστικὸν Σῶμα!
Εὐσεβάστως ἔλαβον συγχρόνως τὰς ὑπ’ ἀρ. 8126, 8166, 8167 [[συγχρόνως]], ὁμοῦ καὶ τὴν ὑπ’ ἀρ. 8144 πρός τε τὸν συναρχηγόν μου καὶ ἐμὲ διευθυνομένην.
Τὸ συμβὰν τῆς Καλαμάτας καὶ ἡ φήμη ἥτις διεκήρυσσε τὰς ὑποψίας ὡς πράγματα ὑπαρκτά, ἐπροξένησε τὰς πλέον φρικτὰς λειποταξίας. Ὁλόκληρα σώματα διελύθησαν. Οἱ Σπαρτιᾶται εἰσῆλθον <εἰς> τὰ ἐνδότερα τῆς Σπάρτης, οἱ Λακεδαιμόνιοι φεύγοντες ἐπροπέρασαν καὶ τὴν ἐπαρχίαν των καὶ ἐπροχώρησαν καὶ εἰς ἀπωτέρας· καὶ οὐ μόνον οὗτοι, ἀλλὰ καὶ [[ὅσοι ἦσαν]] οἱ ἕτοιμοι νὰ ἐκστρατεύσουν, καὶ πολλοὶ ἐκ τῶν καθ’ ὁδόν, ἀπὸ ἀμηχανίαν ἀπεσύρθησαν· καὶ ἤδη τὸ στρατόπεδον εἶναι εἰς ὄχι καλὴν κατάστασιν, ἐπειδὴ τὰ στρατεύματα ὀλίγα καὶ κυριευμένα ἀπὸ δειλίαν, καὶ αἱ θέσεις ἐκτεταμμέναι, [[καὶ οἱ στρατιῶται κυριευμένοι ἀπὸ δειλίαν]] καὶ συνοδευμέναι καὶ μὲ τὰ νεωστὶ συμβάντα, δὲν μᾶς ἔδοσαν εὐκαιρείαν νὰ βάλλωμεν εἰς κἄποιαν τάξιν καὶ ῥυθμὸν τὰ πράγματα. Ὁ εκλαμπρ(ότατος) κ. Μαυρομιχάλης [[ἀκόμη δέν ἐφάνη]] μὲ τοὺς ὑπὸ τὴν ὁδηγίαν του ἀκόμη δέν ἐφάνησαν καὶ ἀπορῶ [[πόθεν]] πῶς τόση βραδύτης! Ἐγὼ εὐθὺς πρωῒ σήμερον ἀπερνῶ πρὸς τὸ μέρος τοῦ Φαναρίου, πλησίον τοῦ Δερβενίου, διὰ νὰ συμάσω καὶ ἐμψυχώσω τοὺς ἐκεῖσε, καὶ νἀγροικηθῶ καὶ μὲ τοὺς ἀπωτέρω· ἐν τοσούτῳ δὲν ὀκνῶ οὔτε στιγμὴν ἡμέρας καὶ νυκτὸς νὰ προσπαθῶ τὰ πρὸς τὴν σωτηρίαν καὶ ἀσφάλειαν τῆς φίλης Πατρίδος συμβάλλοντα. Τὴν πρὸς τὸν ὑπουργὸν τοῦ Πολέμου Δ. Μούρντζινον ἀποστέλλω εὐθύς, συνοδευμένην μὲ τὰς πειστικὰς παρακινήσεις μου νὰ σπεύσῃ εἰς τὸν τόπον του· εὐγνώμων δὲ [[καὶ διά]] εἰς τὴν τιμὴν ὁποῦ ἡ Σεβαστὴ Διοίκησις μοῦ κάμνει ἐρωτῶσα τὴν γνώμην μου περὶ τοῦ πελοποννησιακοῦ μέλους ὁποῦ αἰτεῖται εἰς ἀναπλήρωσιν τῆς Ἐπιτροπῆς τῶν Πολεμικῶν, λαμβάνω τὸ πατριωτικὸν θάῤῥος νὰ προτείνω ἐκεῖνον ὁποῦ μόνον γνωρίζω ἄξιον νἀναδεχθῇ τοιοῦτον ὑπούργημα, καὶ τὴν Πατρίδα νὰ ὠφελήσῃ καὶ πρὸς τὴν Διοίκησιν νὰ εὐαρεστήσῃ ἐπίσημον καὶ διὰ τὸν πατριωτισμὸν του καὶ διὰ τὴν ἀρετὴν καὶ [[προκοπήν]] τὰ φῶτα του, τὸν κύριον Ἀνδρέαν Μεταξᾶν· καὶ ἂν ἡ Σεβαστὴ Διοίκησις εὑρίσκει ὀρθὴν τὴν ἰδέαν μου καὶ ἐγκρίνει τὴν σύστασίν μου ἂς τὸν διορίσῃ. Μένω [[εὐσεβάστως]] μὲ τὸ ἀνῆκον σέβας.
ὁ εὐπειθὴς πᾳτριώτης
Τῇ αῃ Ἰουν. 1825
Λεοντάρι
[ἐπὶ τοῦ νώτου:]
Ἰουνίου Α΄
Σχέδ(ιον) πρὸς τὸ Ἐκτελ(εστικὸν) Σῶμα
