Περίληψη
Ἐπιστολὴ τοῦ Προέδρου τοῦ Ἐκτελεστικοῦ Σώματος Γεώργιου Κουντουριώτη πρὸς τὸν Θεόδωρο Κολοκοτρώνη, μὲ τὴν ὁποία ἀπαντᾶ στὴν ἐπιστολὴ τῆς 4ης Ἰουνίου (βλ. σχετ. [316]). Ὁ Κουντουριώτης, ἀφοῦ συγχαίρει τὸν Κολοκοτρώνη, τὸν παροτρύνει νὰ συνεχίσει καὶ νὰ κατατροπώσει τοὺς Αἰγύπτιους. Στὴ συνέχεια, ἀπαντᾶ στὴν πρότασή του γιὰ διορισμὸ στὴ θέση τοῦ Ὑπουργοῦ τῶν Ἐσωτερικῶν τοῦ Ἀναγνώστη Δεληγιάννη. Ὁ Κουντουριώτης δηλώνει ὅτι καταρχὰς συμφωνεῖ, ὡστόσο, ἐπειδὴ πολλοὶ θὰ ἤθελαν αὐτὴ τὴ θέση, χρειάζεται εἰδικὸς χειρισμὸς –ἀπαιτεῖται «κάποιον πολίτευμα διὰ νὰ μὴ πειραχθῇ κανείς», γράφει χαρακτηριστικὰ– καὶ ἐπιφυλάσσεται νὰ μεριμνήσει γιὰ τὸ θέμα, μόλις ἐπιστρέψει στὴν ἕδρα τῆς Διοίκησης καὶ ἀναλάβει τὰ καθήκοντά του. Ὁ Γεώργ. Κουντουριώτης εἶχε ἀποσυρθεῖ στὴν Ὕδρα ἤδη ἀπὸ τὶς 10 Μαΐου 1825 (βλ. Μιχ. Σακελλαρίου, Ἡ ἀπόβαση τοῦ Ἰμπραήμ, σ. 427). Τὸ παρὸν ἀναδημοσιεύτηκε ἀπὸ τὸν Ἀντώνιο Λιγνὸ ἐξ ἀντιγραφῆς ἀπὸ τὴν ἔκδοση τῶν Ὑπομνημάτων. Ἡ παρούσα, πιθανῶς, προωθήθηκε στὸν παραλήπτη της μὲ ἄλλη ἐπιστολὴ ποὺ ἀπεστάλη στὶς 14 Ἰουνίου (βλ. σχετ. [335]).
Προηγούμενες Εκδόσεις: Υπομνήματα, σ. 151-152 ▪ ΙΑΘ, τ. 2, σ. 336-337 ▪ Ἀρχεῖα Λαζάρου καὶ Γεωργίου Κουντουριώτου 1821-1832, τ. 4, σ. 549.
Βλ. Σχετικά:
0316, 0335
Γενναιότατε στρατηγέ,
Χαίρεται ἡ ψυχὴ μου ἐν ᾧ ἀναγινώσκω εἰς τὴν πατριωτικὴν ἐπιστολήν σας τῆς 4 τοῦ ἐνεστῶτος τὸν καλὸν τῶν Ἑλλήνων μας ἐνθουσιασμὸν κατὰ τῶν Ἀράβων, καὶ ἐντὸς ὀλίγου δὲν ἀμφιβάλλω ν’ ἀκούσω λαμπρὰ κατορθώματα τῶν ὑπὸ τὴν ὁδηγίαν σας στρατευμάτων, κατὰ μίμησιν τῶν ὅσα καὶ οἱ θαλασσηνοί μας κατόρθωσαν. Βεβαιωθῆτε ὅτι οἱ ἐχθροὶ εἶναι εἰς μεγάλην ἀδυναμίαν, καὶ δηλειασμένοι ἀπὸ τὴν εἴδησιν μόνον ὅτι οἱ Ἕλληνες τέλος πάντων ἐξύπνησαν καὶ συναθροίζονται διὰ νὰ ἐκδικηθῶσι τὸ αἷμα τῶν εἰς Σφακτηρίαν καὶ Μανιάκη πεσόντων ἀδελφ[ῶν] των. Τώρα, ἀδελφέ, εἶναι ἡ σπουδαιοτάτη ἐκείνη στιγμή, τὴν ὁποίαν περιμένει ἡ Ἑλλὰς καὶ ὁ πολιτισμένος κόσμος ὅλος διὰ νὰ κρίνῃ ὁρθῶς ποῖος εἶναι ὁ Κολοκοτρόνης, καὶ δὲν ἀμφιβάλλω ὅτι μὲ τὰ ἔργα σας θέλετε ὑποχρεώσῃ τὸν κόσμον ὅλον ὅτι εἶσθε εἰλικρινὴς τῷ ὄντι, σταθερός, καὶ γενναῖος πατριώτης, ἄξιος τῆς εὐνοίας τῆς Διοικήσεως, τῆς ἀγάπης τῶν ὁμογενῶν, καὶ τῶν ἐπαίνων τῆς φωτισμένης Εὐρώπης.
Διὰ τὰ ὅσα μὲ προτείνετε περὶ τοῦ Ὑπουργείου [[τοῦ Πολέμου]] τῶν Ἐσωτερικῶν, ἡ γνώμη σας δὲν εἶναι μακρὰν ἀπὸ τὴν ἐδικήν μου· ἐπειδὴ ὅμως οἱ ζητοῦντες εἶναι πολλοί, τὸ πρᾶγμα ἀπαιτεῖ κἄποιον πολίτευμα διὰ νὰ μὴ πειραχθῇ κανεῖς, εἴ δυνατόν, ἐν ᾧ ἔχομεν ὅλοι οἱ Ἕλληνες μεγίστην ἀνάγκην ὁμονοίας· διὰ τοῦτο, μέλλων ἐντὸς ὀλίγου νὰ ἐπιστρέψω εἰς τὸ ὑπούργημά μου, τότε φυλάττομαι νὰ συνεργήσω προσωπικῶς διὰ νὰ συμβιβασθῇ τὸ συμφέρον τῆς Πατρίδος μὲ τὴν ἐπιθυμίαν σας καὶ ἐπιθυμίαν μου. Μὲ τοιαῦτα φρονήματα καὶ προσφέρων σας τὰς φιλικὰς προσρήσεις τοῦ αὐταδέλφου μου, ἐπιθυμῶ νὰ μὲ γράφητε κατὰ συνέχειαν τὰ πρακτικά σας, καὶ σᾶς ἀσπάζομαι ἐκ καρδίας.
Ὕδρᾳ τῇ 8 Ἰουν(ίου) 1825.
ὁ πατριώτης καὶ ἀδελφὸς
γεώργιος κουντουριώτης
