Περίληψη
Ἐπιστολὴ τοῦ Δημήτριου Ὑψηλάντη καὶ τοῦ Κωνσταντίνου Μαυρμομιχάλη πρὸς τὸν Θεόδωρο Κολοκοτρώνη, μὲ τὴν ὁποία τὸν ἐνημερώνουν ὅτι ἔλαβαν τὴνἐπιστολή του, τῆς 25ης Ἰουνίου. Προηγουμένως ἐξέφραζαν παράπονα πὼς δὲν ἀπαντοῦσε στὶς ἐπιστολές τους (βλ. σχετ. [377]). Μὲ τὴν παρούσα δηλώνουν ἕτοιμοι νὰ κάνουν ὅσα τοὺς διατάξει καὶ τοῦ ζητοῦν νὰ εἶναι καὶ ἐκεῖνος ἕτοιμος γιὰ ἀμοιβαία βοήθεια, ἂν χρειαστεῖ. Ἀκόμη, παρακαλοῦν νὰ τοὺς γράφει πιὸ συχνὰ γιὰ νὰ ἔχουν καλύτερη εἰκόνα τῆς κατάστασης καὶ ἀποροῦν γιατί στὸ στρατόπεδο τοῦ Κολοκοτρώνη ἦταν ὑπῆρχαν μόλις 1.000 στρατιῶτες. Τέλος, ἐπισημαίνουν ὅτι ὑπῆρχε ἀνάγκη νὰ βρεθεῖ ἕνας τρόπος καλύτερης ἐπικοινωνίας μεταξὺ τῶν στρατοπέδων, ἢ νὰ ἑνωθοῦν τὰ δύο στρατόπεδα σὲ ἕνα. Στὸ περιθώριο τῆς ἐπιστολῆς προστίθεται ἕνα σχόλιο στὴ μνήμη τῶν θανόντων στρατιωτῶν στὴ μάχη τῶν Τρικόρφων. Οἱ νεκροὶ αὐτῆς τῆς μάχης ἦταν πολλοί· γιὰ τοὺς Ἕλληνες ὑπολογίζονται στοὺς 800 (Ἡμερολόγιο τοῦ Ἀγώνα, σ. 400). Τὴν ἴδια ἡμέρα, δύο ὧρες μετὰ ἀπὸ τὴν ὑπογραφὴ τῆς παρούσας ἐπιστολῆς, οἱ Δημ. Ὑψηλάντης καὶ Κων. Μαυρομιχάλης ἔστειλαν καὶ δεύτερη ἐπιστολὴ (βλ. σχετ. [383]).
Προηγούμενες Εκδόσεις: ΙΑΘ, τ. 2, σ. 392-393.
Βλ. Σχετικά:
0377, 0383
Ἐξοχώτατε!
Τὸ γράμμα σας τῶν εἴκοσ(ι)πέντε τούτου ἐλάβομεν καὶ ἴδομεν τὰ ἐν αὐτῷ. Ἡμεῖς εἴμεθα ἕτοιμοι εἰς τὰ ὅσα μᾶς γράφατε, καὶ ἂν ὁ ἐχθρὸς ἔλθῃ κατ’ ἐπάνω μας θέλει προσπαθήσομεν νὰ κάμωμεν τὸ χρέος μας· ἀλλ’ ἀνάγκη πᾶσα ὁποῦ καὶ ἡ ἐξοχότης σας αὐτοῦ νὰ ἐπιταχύνετε εἰς τὸ νὰ εἶσθε ἕτοιμοι [[εἰς τὸ]] διὰ νὰ τρέξετε εἰς βοήθειαν ὅπου ἡ ἀνάγκη τὸ καλέσει. Μὲ τὴν σημερινὴν μας ὁποῦ μὲ ἐπίτηδες πεζὸν σᾶς ἐστείλαμεν, σᾶς εἴπομεν ὅτι ἐρχόμεθα εἰς βοηθειάν σας, καὶ ὅτι μὲ τὸ νὰ ἐμάθομε καθ’ ὁδὸν πῶς δέν εἶσθαι εἰς τὰς θέσεις ὁποῦ ἐλπίζαμεν, ἐπιστρέψαμε ὁπίσω εἰς τὴν θέσιν μας. Παρακαλοῦμεν νὰ μᾶς γράφετε συχνὰ δίδοντές μας κάθε πληρωφορίαν, διὰ νὰ εἴμεθα σύμφωνοι εἰς τὴν καταδρομὴν τῶν ἐχθρῶν. Εἰς τὸ γράμμα σας βλέπομε νὰ μᾶς λέγετε, ὅτι ἐν ᾧ εἶσθε ὅλοι οἱ ἀρχηγοὶ μαζή, δηλ. οἱ κύριοι Ἀνδρέηδες μετὰ τοῦ Ἀρχοντοπούλου, μᾶς προσθίτετε ἐν τ’ αὐτῷ ὅτι [[εἴ]] ἔχετε στρατιώτας χιλίους, καὶ ἀποροῦμε εἰς τοῦτο πῶς ἀκολουθεῖ· διὰ τὸ ὁποῖον παρακαλοῦμεν νὰ μᾶς εἰδοποιήσετε πληροφορούντες μας τὸν ἀριθμὸν τῶν αὐτόσε στρατευμάτων ὅλων, καὶ εἰς ποῖον μέρος εἶναι ὁ ἐχθρὸς στρατοπεδευμένος, διὰ νὰ ἤμεθα προσεκτικοὶ εἰς τὰ κινήματὰ του. Ἐκ τῶν πολλῶν ἀναγκαίων μέτρων ὁποῦ πρέπει νὰ λάβωμεν εἰς τούτην τὴν κρίσιμον ἐποχήν, ἦναι καὶ τοῦ νὰ εὕρωμεν ἕνα μέσον διὰ νὰ ἀνταποκρινώμεθα, ὁποῦ οὕτως νὰ ἠμπορέσωμεν νὰ τρέξωμεν ἐγκαίρως εἰς τὴν ἀνάγκην τῶν ἀδελφῶν μας. Ἂν κρίνετε, ὅτι ἑνονόμε<να> μαζὶ τὰ δύο στρατόπεδα εἶναι καλήτερον καὶ ἡ βλάβη τοῦ ἐχθροῦ εἶναι μεγαλητέρα εἰδοποιησετέ μας περὶ τούτου.
Τῇ 27 Ἰουνίου 1825
Βέρβαινα, ὥρα 10.
οἱ ἀδελφοὶ
Δημήτριος Ὑψηλάντης
Κωνστ. μαυρομιχάλης
[πλαγίως:]
Τοὺς ἀδελφοὺς κύριους Ἀνδρέηδες, καὶ λοιποὺς ὁπλαργιγοὺς ἀσπαζόμεθα ἐκ ψυχής.
[πλαγίως:]
Μεγάλη τῇ ἀληθείᾳ ἐστάθη ἡ λύπη [[τῶν]] διὰ τοὺς εἰς τὴν μάχην πεσόντας ἀδελφούς, ἀλλ’ ἂς ἀποδόσωμεν δόξαν τῷ Κυρίῳ δι’ ὅσα δεινὰ πάσχομεν διὰ Πίστιν καὶ Πατρίδα· οἱ θανατωθέντες εἶναι τρισμακάριοι, διότι ἀπέθανον ὑπὲρ τῆς Πατρίδος.
