Περίληψη
Ἐπιστολὴ τοῦ Δημήτριου Ὑψηλάντη καὶ τοῦ Κωνσταντίνου Μαυρομιχάλη πρὸς τὸν Θεόδωρο Κολοκοτρώνη γραμμένη σὲ ἔντονο ὕφος. Ἀναφέρουν πὼς ἔχουν στείλει τέσσερις «πεζούς» (ταχυδρόμους), γιὰ νὰ μάθουν γιὰ τὴν ἔκβαση τῆς μάχης στὰ Τρίκορφα, χωρὶς νὰ ἔχουν λάβει ἕως τότε καμία ἐνημέρωση. Αὐτὸ ὅμως ἀντίκειται πρὸς τὴν ἀναφορὰ σὲ ἐπιστολὴ τῶν ἴδιων της ἴδιας ἡμέρας (βλ. σχετ.) ὅτι ἔλαβαν ἐπιστολὴ τοῦ Θεόδ. Κολοκοτρώνη, τῆς 25ης Ἰουνίου 1825, δηλαδὴ δύο ἡμέρες μετὰ τὴ μάχη τῶν Τρικόρφων, στὴν ὁποία δὲν μποροῦμε νὰ φανταστοῦμε ὅτι ὁ Γενικὸς Ἀρχηγὸς δὲν θὰ τοὺς εἶχε ἐνημερώσει γιὰ τὴν ἐν λόγω μάχη. Περιγράφουν, ἀκόμη, τὶς δικές τους κινήσεις ἐκείνη τὴν ἡμέρα καὶ τὸν λόγο ποὺ δὲν ἔφτασαν γιὰ βοήθεια (οἱ πληροφορίες αὐτὲς φαίνεται νὰ πέρασαν καὶ σὲ μεταγενέστερες ἀφηγηματικὲς πηγές, βλ. λ.χ. Νικ. Σπηλιάδης, Ἀπομνημονεύματα, τ. 3, σ. 347). Τέλος, ζητοῦν νὰ πληροφορηθοῦν ποῦ βρίσκονται οἱ Ἀνδρέας Ζαΐμης, Ἀνδρέας Λόντος καὶ Ἰωάννης Νοταρᾶς μὲ τὰ στρατιωτικά τους σώματα, γιατὶ ὑποψιάζονται ὅτι δὲν εἶναι στὸ στρατόπεδο τοῦ Θεόδ. Κολοκοτρώνη. Ἡ παρούσα γράφτηκε δύο ὧρες μετὰ ἀπὸ τὴν προηγούμενη ἐπιστολή (βλ. σχετ.), κάτι ποὺ μᾶς δεσμεύει νὰ τῆς δώσουμε ἀνάλογο αὔξοντα ἀριθμό.
Προηγούμενες Εκδόσεις: ΙΑΘ, τ. 2, σ. 393-394.
Βλ. Σχετικά:
0382
Ἐξοχώτατε ἀρχηγέ!
Μὲ ἀπορίαν μας βλέπομεν, ἐνῷ κατὰ συνέχειαν τέσσαρας πεζοὺς σᾶς ἐστείλαμεν μὲ γράμματα, διὰ νὰ μάθωμεν τὸ τὶ κάμνετε καὶ τὸ ἀποτέλεσμα τῆς προχθεσινῆς μάχης, καὶ ὅμως κανεῖς ἕως τῆς ὥρας δέν ἐφάνη νὰ μᾶς φέρῃ ἀπόκρισιν. Ἡμεῖς βλέποντες τὴν μάχην, ἀμέσως ἑτοιμάσθημεν νὰ τρέξωμεν εἰς βοήθειάν σας, ἀλλ’ ἐπάνω εἰς τὸν κινημόν μας, ἴδαμεν τὴν παῦσιν τοῦ πολέμου, καὶ ἐκ τούτου ἐμποδίσθημεν ἕως νὰ μάθωμεν ἕνα τι βέβαιον· μὴν βλέποντες ὅμως ψυχὴν νὰ φανῇ, κατὰ τὴν 25 τοῦ τρέχοντος ἐκινήσαμεν πανστρατιᾷ διὰ νὰ ἔλθωμεν νὰ σᾶς εὕρωμεν· ἀλλ’ ἐλθόντες μέχρι τινός, δηλ. ἕως Καλογεροβοῦνι, ἐμάθαμεν ἀπὸ ἕνα χωρικόν, ὅτι ἦσθε ἀπεσυρμένοι, ἀλλὰ ποῦ οὐδ’ αὐτὸς ἤξευρε, καὶ ὅτι τὸ ἐχθρικὸν στρατόπεδον ἐπεριφέρετο περὶ τὸ Κεφαλόβρυσον, ὅθεν μὴν ἠξεύροντες ποῦ νὰ διευθυνθῶμεν καὶ φοβούμεννοι μήπως οἱ Τοῦρκοι ἔλθουν καὶ πιάσουν τὴν ἐδῷ θέσιν μας, ἐπεστρέψαμεν μὲ σκοπὸν νὰ μείνωμεν ἕως νὰ λάβωμεν εἴδησίν σας. Σᾶς στέλλομεν λοιπὸν τὸν παρόντα πεζόν, διὰ νὰ μᾶς ἰδεάσετε περὶ πάντων, καὶ ποῦ πρέπει νὰ συγκεντρωθῶμεν. Ἡμεῖς εἴμεθα ἕτοιμοι νὰ τρέξωμεν, καὶ δέν περιμένομεν εἰμὴ τὴν ἐκ μέρους σας πληροφορίαν. Ἡ ἀπόκρισίς σας νὰ ἦναι ἔγγραφος, διὰ νὰ δώσωμεν πίστιν εἰς τὸν πεζόν, τὸν ὁποῖον ν’ ἀποστείλετε ὀπίσω ὅσον τάχος. Πληροφορήσατὲ μας ἀκόμη ποῦ εὑρίσκονται οἱ κύριοι Ἀνδρέϊδες καὶ τὸ Ἀρχοντόπουλον. Ταῦτα, καὶ μένομεν.
οἱ ἀδελφοὶ
Δημήτριος Ὑψηλάντης
Κωνστ. Μαυρομιχάλης
Τῇ 27 Ἰουνίου 1825, ὥρα 12.
Βέρβενα
