Περίληψη
Ἐπιστολὴ τοῦ Ἀνδρέα Ζαΐμη πρὸς τὸν Θεόδωρο Κολοκοτρώνη, μὲ τὴν ὁποία τὸν ἐνημερώνει ὅτι μετὰ τὸν χωρισμό του στὰ Λαγκάδια, αὐτὸς μετακινήθηκε πρὸς τὸ Καρνέσι (σημ. Ἄνω Κλειτορία Ἀχαΐας), ὅπου βρισκόταν ἕως ἐκείνη τὴν ἡμέρα. Στὸ Καρνέσι συνάντησε τὸν κὺρ Σωτήριο Χαραλάμπη, ὁ ὁποῖος τὸν πληροφόρησε σχετικά. Ο Ἀνδρ. Ζαΐμης τὸν ἐνημερώνει, ἀκόμη, ὅτι ὁ ἐχθρὸς ἔφτασε στὸ Βιδιάκι καὶ τὸ Σοποτό (Ἀροανία), ἀλλὰ στὴ συνέχεια «ὀπισωπόδησεν» καὶ ἐγκατέλειψε πολλὰ ἀπὸ ὅσα εἶχε λεηλατήσει, ἀλλὰ πῆρε μαζί του πολλοὺς αἰχμαλώτους. Παρὰ τὸν φόβο τῶν κατοίκων τῆς ἐπαρχίας Καλαβρύτων, εἶχαν ἤδη συγκεντρωθεῖ ἐκ νέου 1.500 στρατιῶτες, ἐνῶ ὁ Ζαΐμης ζητοῦσε ἀπὸ τὸν «κὺρ Σισίνη» (Γεώργιο) νὰ σταλοῦν στρατιῶτες ἀπὸ τὶς περιοχὲς Κάπελης καὶ Γουβῶν τῆς ἐπαρχίας Γαστούνης. Τέλος, ζητᾶ πληροφορίες γιὰ τὶς κινήσεις τῶν ὑπόλοιπων ὁπλαρχηγῶν τῆς Πελοποννήσου καὶ μεταφέρει τὴν ἀνησυχία του ὅτι τὸ Μεσολόγγι κινδυνεύει, καθὼς ὁ στόλος δὲν εἶχε φτάσει ἀκόμη, ἕως τὶς 15 Ἰουλίου, στὴν πόλη. Μαζὶ μὲ τὴν παρούσα ἀποστέλλει συνημμένες ἐπιστολὲς προηγούμενων ἡμερομηνιῶν, ποὺ δὲν μπορέσαμε νὰ τὶς ταυτίσουμε, ἀλλὰ εἶναι πιθανὸ κάποιες ἀπὸ αὐτὲς νὰ σώζονται στὸ ἀρχεῖο. Ὁ Ἀνδρ. Ζαΐμης εἶχε συντάξει καὶ μερικὲς ἡμέρες νωρίτερα μία ἄλλη ἐπιστολή, στὶς 9 Ἰουλίου, πρὸς τὸ Ἐκτελεστικό, περιγράφοντας τὶς κινήσεις του ἀπὸ Μαγούλιανα πρὸς Σοποτό, ἀντίγραφο τῆς ὁποίας ἔφτασε καὶ στὰ χέρια τῶν Κολοκοτρωναίων (βλ. σχετ.).
Προηγούμενες Εκδόσεις: Ὑπομνήματα, σ. 202 ▪ ΙΑΘ, τ. 3, σ. 20-21.
Βλ. Σχετικά:
0401
Πρὸς τὸν ἐκλαμπρότατον γενικὸν ἀρχηγὸν κύριον Θεώδωρον Κολοκοτρώνην
Μὲ τὴν ἀναχωρησίν μας ἀπὸ Λαγκάδια σωρὸς δυστυχιῶν καὶ κινδύνων μὲ ἐσυντρόφευσεν, καὶ ἐκ τούτου δὲν ἔλαβον καιρὸν νὰ σὲ γράψω, ἀγκαλὰ καὶ δὲν ἤξευρα ποῦ εὑρίσκεσαι. Χθὲ<ς> ἐλθὼν ἐδὼ εἰς Καρνέσι ὅπου ἀνταμώθην μὲ τὸν κύριον Σωτήριον, ἔμαθον ὅτι μ’ ἔγραψες, πῶς ἔφθασες εἰς τὰ Βέρβενα καὶ τὰ λοιπά, καὶ ὅτι αὐτὸ τὸ γράμμα ἔπεσεν εἰς χεῖρας τῆς αὐθεν<τ>ίας του, τὸ ἀνέγνωσε, καὶ τὸ διηύθυνεν εἰς ἐμέ, ἀλλὰ κακῆ τύχῃ δὲν μοῦ ἐδόθη. Σπεύδω νῦν νὰ σὲ εἰδοποιήσω ὅτι ὁ ἐχθρὸς ἐκτανθείς μὲ τὸ πῦρ ἕως τὸ Βιδ͜ιάκι τῆς Γαστούνης καὶ ἕως τὸ Σοποτὸν τῶν Καλαβρύτων, ὀπισοπόδησεν ἐπομένως μὲ ταχύτητα, ὥστε καθώς βεβαιοῦν ἄφησε καὶ πολλὰ ἀφ’ ὅσα ἤρπασεν, ἠχμαλώτισεν ἀρκετάς ψυχάς, καὶ ἐνέσπειρε τρόμον τοιοῦτον, ὥστε ἀποκαθίσταται τοῦτος ἀπὸ τὰ σπάνια ὁποῦ ἐφάνησαν εἰς τὸν κόσμον. Μ’ ὅλον τοῦτο πάλιν ἐνθαῤῥύνοντες καὶ βιάζοντες μέχρι τοῦδε ἐσυνάχθημεν ἕως χίλιοι πεντακόσιοι Καλαβρυτινοί, καὶ ὅλον ἕνα συνάζονται, ἔγραψα καὶ εἰς τὸν κὺρ Σισίνι, μὲ ἔστειλε μέρος Καπελήσιων στρατιοτῶν, καὶ κατόπι ἀκολουθοῦν καὶ οἱ λοιποί, καὶ ὅλα τῆς Γούβας τὰ ἅρματα καὶ σήμερον αὔριον φθάνουν, ἐλπίζω ἂν μείνωμεν ἀπόλεμοι τέσσαρας πέντε ἡμέρας νὰ συναχθῶμεν [[τέσσαρας]] 2500 χιλιάδες καὶ νὰ τραβήσωμεν ἐμπρός· γράψετέ με λοιπὸν τὶ κάμνεται, πόσοι εἶσθε συναγμένοι, καὶ ἂν τῶν Μεσηνίων καὶ Λακαιδαιμονίων οἱ ὁπλοφόροι συνάζονται, ἂν εὐγῆκαν ὁ Γεναῖος καὶ ὁ Κανέλλος ἀπὸ Ναύπλιον, τὶ σχεδιάζεται καὶ τὶ κάμνει ὁ ἐχθρός, καὶ πᾶν ὅτι ἄλλο ἀναγκαῖον, διὰ νὰ ὁδηγηθῶ εἰς τὰ βήματά μου. Καταγίνεται καὶ ὁ κὺρ Δημητράκης Δελιγιάννης διὰ νὰ συνάξῃ τοὺς διασκορπισθέντας Καρυτινοὺς καὶ νὰ ἔλθῃ καὶ αὐτός, ὁ Θεὸς ἂς γίνῃ ἵλεως, καὶ ἂς ἐνισχύσῃ τοὺς δειλιάσαντας· νέον τὶ ὠφέλιμον δὲν ἠξεύρω, εἰμὴ ὅτι τὸ Μησολόγκιον κινδυνεύει, καὶ ἂν προφθάσουν τὰ ἑλληνικὰ πλοῖα λυτροῦται, τὰ ὁποῖα μέχρις τῆς 15 τοῦ ἐνεστῶτος δὲν εἶχον φθάσει. Ταῦτα.
1825, Ἰουλλίου 18, Καρνέσι
ὁ ἀδελφὸς
ἀνδρέας ζαήμης
[πλαγίως:]
Τὸν ἐκλαμπρότατον κύριον Δ. Ὑψηλάντην, ἂν αὐτοῦ εὑρίσκεται ἀσπάζομαι ἀδελφικῶς, ὁμοίως καὶ τοὺς λοιποὺς ὁπλαρχηγούς. Γράψετέ μου τὶ κάμνει ὁ Γιατράκος.
[πλαγίως:]
Τὰ συνοδευόμενα γράμματα εἶχαν φθάσει πρὸ ἡμερῶν εἰς χεῖρας μου, καὶ εἰς ἔλλειψιν μέσου δὲν σᾶς τὰ ἔστειλα.
[ἐπὶ τοῦ νώτου:]
Α. Ζαήμης
1825
