Περίληψη
Ἐπιστολὴ τοῦ Νικήτα Σταματελόπουλου πρὸς τὸν θεῖο του Θεόδωρο Κολοκοτρώνη, μὲ τὴν ὁποία τὸν ἐνημερώνει ὅτι ἔλαβε τὴ διαταγὴ γιὰ τὶς προσόδους ἀπὸ τὸ λάδι, τὴν ὁποία θὰ ἐφαρμόσει ἄμεσα (βλ. σχετ. [1029]). Στὴ συνέχεια, ἀναφέρει πληροφορίες γιὰ τὶς κινήσεις τῶν ἐχθρῶν, λέγοντας πὼς Ἀλβανοὶ στρατιῶτες τῶν δυνάμεων τοῦ Ἰμπραὴμ πασᾶ μετέβησαν ἀπὸ τὰ μεσσηνιακὰ φρούρια στὴν Πάτρα μέσω Κλειδιοῦ. Σημειώνει ὅτι ἀκούγονται κανονιοβολισμοὶ ἀπὸ τὰ φρούρια καὶ πιθανολογεῖ πὼς πρόκειται γιὰ ἐμφάνιση τοῦ Στόλαρχου ThomasCochrane. Μεταφέρει πληροφορίες ἀπὸ τὶς Κιτριὲς πὼς πέρασε ὁ ἑλληνικὸς στόλος μὲ 30 πλοῖα καὶ ὅτι «ἕνα βαπόρι», προφανῶς ἡ «Καρτερία», περιπλέουν τὴν Κορώνη (βλ. καὶ σχετ. [1031]). Ἐπιπλέον, σχολιάζει καὶ μία ἐπιστολὴ ποὺ προωθεῖτώρα στὸν Θεόδ. Κολοκοτρώνη, χωρὶς νὰ δίνει περισσότερες πληροφορίες. Ὁ ἀναφερόμενος «Γιώργης» στὴν ἀρχὴ τῆς παρούσας πρέπει νὰ εἶναι ὁ Γεώργιος Ἀθανασιάδης, ὁ ὁποῖος ἀπεστάλη, στὶς 19 Ὀκτωβρίου, ἀπὸ τὸ Ναύπλιο στὸν Θεόδ. Κολοκοτρώνη γιὰ νὰ τὸν χρησιμοποιήσει ὅπου θὰ μποροῦσε νὰ εἶναι χρήσιμος (βλ. ἔγγρ. [1025]). Σημειώνουμε πάντως ὅτι ὁ ἴδιος περιγράφει διαφορετικὰ τὰ συμβάντα (βλ. Γεώργ. Ἀθανασιάδης, Ἡμερολόγιο, σ. 229 κ.ἑξ.). Μὲ ἰδιόχειρη προσθήκη ὁ Νικ. Σταματελόπουλος διαμαρτύρεται πρὸς τὸν θεῖο του, ποὺ παραμένει στὸ φρούριο τῆς Καρύταινας καὶ δὲν εἶναι «ὄξω», ἐκεῖ ὅπου διεξάγονται ἀκόμη μάχες μὲ τοὺς ἐχθρούς.
Προηγούμενες Εκδόσεις: Αδημοσίευτο
Βλ. Σχετικά:
1025, 1029, 1031
Θεῖε μου σέ προσκυνῶ!
Μὲ τὸν Γιώργην ἔλαβον τὸ γράμμα σου, καθὼς καὶ τὴν διαταγὴν διὰ τὰς δεκατείας τοῦ λαδιοῦ, διὰ τὸ ὁποῖον καὶ θέλει ἀκολουθήσω, ὅλον ἐκεῖνον τὸ ὁποῖον ἐμπορέσω, καὶ ἐν καιρῷ νὰ σᾶς εἰδεάσω.
Ἀπὸ τὰ φρούρια κᾀμμίαν εἴδησιν σταθερὰν δὲν ἔχωμεν, παρὰ ὅτι ἀρκετοὶ Ἀλβανοὶ ἀπέρασαν διὰ Πάτρας, ἀπὸ τὸ Κλειδὶ , ἀλλὰ καὶ τοῦτο μετὰ βεβαιώτητος δὲν τὸ ἔχωμεν. Ταύτην τὴν στιγμὴν ἀκούωμεν κανόνια κατὰ τὰ φρούρια, καὶ ἴσως ὁ Γερο Κόχραν νὰ πράττῃ τὶ ἐκεῖσε, διότι μᾶς βεβαιοῦν ἀπὸ Κιτριὲς ὅτι ἀπέρασεν προχθὲς μὲ τριάκοντα καράβια, καὶ ὅτι ἕνα βαπόρη περιπλέει εἰς τὰ νερὰ Κορώνης. Τὶ ἄλλο περὶ ἐχθρῶν δὲν ἔχω νὰ σᾶς εἰπῶ. Σᾶς περικαλῶ νὰ μοῦ γράφηται ἀπ’ αὐτοῦ ὅτι μανθάνεται.
Ταύτην τὴν στιγμὴν ἔλαβον καὶ τὸ ἐσώκλειστον μὲ τὸν ἀπεσταλμένον τῶν Καπετανέων, ὅστις καὶ θέλει σᾶς ὡμιλήσει καὶ διὰ ζώσης, τοῦ ὁποίου ἡ ὡμιλία εἶναι ὠφέλημος, καὶ ἀφ’ οὗ καλῶς τὴν σκευθεῖται, θέλεται ἀπορήσῃ, ὅθεν καὶ κρίνω περιττὸν νὰ σᾶς εἴπω περισσότερα δι’ αὐτὸ τοῦτο, ἀλλὰ ἀναμένω νὰ μὲ εἰδεάσηται τὴν ἀπόφασίν σας. Καὶ οὔτως σᾶς προσκυνῶ καὶ μένω.
ἐκ Φρουτζάλα 11 9βρίου 1827
ὁ υἱός σου
Ν. Σταματελόπουλος
[πλαγίως, προσθήκη ἀπὸ ἄλλο χέρι:]
[...] δοῦλος σου, ὁ [...] σὲ προσκ(υνῶ).
[προσθήκη ἰδιόχειρη τοῦ Νικήτα Σταματελόπουλου:]
Θιε μου σε τουτους μπερηστασι σε θελο οξο και οχί εις τι Καριτενα
Ν. Σταματελόπουλος
[ἐπιγραφὴ διεύθυνσης:]
Πρὸς τὸν Ἐκλαμπρώτατον Γεν(ικὸν) Ἀρχιγὸν τῶν Πελοπ(οννησιακῶν) Ὅπλων κύριον Θ. Κολοκοτρώνην εἰς Καρύταινα
