Περίληψη
Ἐπιστολὴ τοῦ Ἀνδρέα Μεταξᾶ πρὸς τὸν Θεόδωρο Κολοκοτρώνη, μὲ τὴν ὁποία τὸν ἐνημερώνει πὼς ἡ Διοίκηση προκρίνει νὰ ἀποσταλεῖ στὴν Κρήτη «ὡς πολιτικός, καὶ πολεμικὸς ἀρχηγός». Ὁ ἴδιος δηλώνει πὼς δὲν μπόρεσε νὰ ἀποποιηθεῖ αὐτὴν τὴν ἀποστολή, ἂν καὶ ὡς μέλος τῆς τριμελοῦς ἐπιτροπῆς ποὺ διηύθυνε τὸ Ὑπουργεῖο Πολέμου εἶχε ἀναλάβει «τὸ μέγα βάρος τῶν στρατιωτικῶν πελοποννησιακῶν δικαιωμάτων». Ὁ ἐπιστολογράφος, μὲ δεδομένο ὅτι εἶχε προταθεῖ γιὰ τὴ θέση αὐτὴ ἀπὸ τὸν Θεόδ. Κολοκοτρώνη (βλ. τὰ σχετ. [291], [303]) ζητᾶ τὴ γνώμη του καὶ στέλνει τὸν γραμματικό του Κολοκοτρώνη Μιχαλάκη (: ὁ Μιχαὴλ Οἰκονόμου),γιὰ νὰ τοῦ ἐξηγήσει καὶ προφορικά. Στὴν παρούσα ὁ Θεόδ. Κολοκοτρώνης ἀπάντησε τρεῖς ἡμέρες ἀργότερα, στὶς 11 Αὐγούστου, ἀρνητικά (βλ. σχετ. [506]). Γιὰ τὸ θέμα τῆς ἀπομάκρυνσης ἀπὸ τὸ Μινιστέριο τοῦ Πολέμου καὶ τῆς ἀντικατάστασής του ἀπὸ ἄλλο πρόσωπο τῆς ἐμπιστοσύνης τῆς «Πελοποννησιακῆς» παράταξης βλ. τὴν ἐπιστολὴ τοῦ Ἀναγνώστη Παπαγιαννόπουλου πρὸς τὸν Θεόδ. Κολοκοτρώνη (σχετ. [493]).
Προηγούμενες Εκδόσεις: Ὑπομνήματα, σ. 233-234 ▪ ΙΑΘ, τ. 3, σ. 107-108.
Βλ. Σχετικά:
0291, 0303, 0493, 0506
Φίλτατε ἀδελφὲ Κολοκοτρώνη!
Μὲ τὸ παρὸν γράμμα μου δὲν ἔχω καιρὸν νὰ σοὶ γράψω τι περισσότερον, εἰμὴ τὴν ἀκόλουθον ὑπόθεσιν, τὴν ὁποίαν παρακαλῶ νὰ θεωρήσῃς ὡς πιστὸς ἀδελφός, εἰλικρινὴς φίλος, καὶ φιλόστοργος πατήρ.
Ἡ Διοίκησις θέλουσα νὰ ὑπερασπισθῇ τὸν ἀντιπερισπασμὸν τῆς Κρήτης μὲ ἐπρόβαλε νὰ ὑπάγω ἐκεῖ ὡς πολιτικός, καὶ πολεμικὸς ἀρχηγός. Τὰς μεγάλας δυσκολείας καὶ δεινότητα τοῦ ἐπιχειρήματος ἠμπορεῖς νὰ τὰ στοχασθῆς χωρὶς ἐγὼ νὰ σοὶ τὰ περιγράψω, πλὴν διὰ νὰ βαστάξω ἐκεῖνον τὸν πατριωτικὸν χαρακτῆρα, τὸν ὁποῖον πάντοτε ἔδειξα, δὲν ἐδυνήθην ἀποφασιστικῶς νὰ τὸ ἀποποιηθῶ, δὲν ἀλησμόνησα ὅμως, ὅτι εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν τῶν Πολεμικῶν ἐπροβλήθην παρὰ τοῦ Κολοκοτρώνη καὶ λοιπῶν φίλων του, καὶ ὅτι τὸ μέγα βάρος τῶν στρατιωτικῶν πελοποννησιακῶν δικαιωμάτων εἶναι ὅλον εἰς ἐμὲ ἀφιερωμένον, καὶ ὅτι διὰ τοῦτο δὲν ὁρίζω τὸν ἑαυτόν μου, ἐὰν πρῶτον δὲν σὲ ἐρωτήσω καὶ λάβω τὴν ἄδειάν σου καὶ τὴν εὐχήν σου. Διὰ τοῦτο λοιπὸν ἐπειδὴ καλῄ τύχῃ, ὁ γραμματικὸς σου κύριος Μιχαλάκης πρὸ δύω ἡμερῶν ἦτον ἕτοιμος νὰ ἔλθῃ εἰς Βέρβενα, τὸν ἐπιβάρυνα νὰ σᾶς ἐξηγηθῇ διὰ λόγου καλλιώτερον, καὶ νὰ ἐκφρασθῇ τοὺς στοχασμούς μου πρὸς τὸν εἰλικρινέστατον ἀδελφόν, καὶ πατέρα μου Κολοκοτρώνην. Σήμερον δὲ πληροφορηθεὶς ἀπὸ τὸ πρὸς τὴν Διοίκησιν γράμμα σου, ὅτι διευθύνεσαι κατευθεῖαν εἰς Καρύταιναν, ἰδοὺ τὸν ὁδήγησα νὰ ἔλθῃ εἰς ἀντάμωσίν σου, καὶ τῷ ἔδωσα καὶ τὸ παρὸν γράμμα μου νὰ σᾶς τὸ ἐγχειρίσῃ, καὶ νὰ σᾶς ὁμιλήσῃ τὰ ὅσα δίκαια καὶ συλλογισμοὺς τῷ ἔκαμον ἐπάνω εἰς τοιαύτην ὑπόθεσιν, ὅθεν παρακᾳλῶ στοχασθῆτε τὰ πάντα μὲ προσοχήν, καὶ ἀποφασίσετε, καὶ νὰ μοὶ γράψετε ὡς πρέπει τὸ συμφερώτερον, καὶ φρονιμώτερον δι’ ἐμὲ [[, καί]] πρὸς ὁδηγίαν μου, διὰ νὰ πληροφορήσω καὶ ἐγὼ τὴν Σεβ(αστὴν) Διοίκησιν. Ἐντοσούτῳ περιμένωντας τὴν ἀπόκρισίν σου μὲ τὸν ἀποσταλμένον ἐπὶ ταυτοῦ ἄνθρωπόν μου μένω μὲ τὴν συνήθη εἰλικρινὴν ἀγάπην καὶ φιλίαν.
1825, Αὐγούστου 8, ἐν Ναυπλίῳ
ὁ εἰλικρινὴς φίλος σου
Ἀνδρέας Κ(όντε) Μεταξᾶς
