Περίληψη
Ἐπιστολὴ τοῦ Ἀνδρέα Ζαΐμη πρὸς τὸν Θεόδωρο Κολοκοτρώνη, μὲ τὴν ὁποία τὸν ἐνημερώνει πὼς ἔλαβε μὲ τὸν Χρῆστο Ζαχαριάδη καὶ τὸν Ἀντώνιο Τσούνη ἀπάντηση τῆς Ἐπιτροπῆς Ζακύνθου γιὰ τὰ «τρία δημόσια ἔγγραφα» ποὺ τῆς εἶχαν ἀποσταλεῖ, δηλαδὴ τὰ τρία ὅμοια τῆς αἴτησης προστασίας πρὸς τὴ Μεγάλη Βρετανία (γιὰ τὸν Ἀντ. Τσούνη βλ. Ντ. Κονόμος, «Ἀντώνιος Τσούνης Φιλικὸς καὶ Ἱερολοχίτης», σ. 6-24·Ἀθ. Τζώρτζης, Ἱστορικὸ Λεξικὸ τῆς ἐπαρχίας Καλαβρύτων, τ. 6, σ. 492-494). Τὸ ἀντίγραφο τῆς ἐπιστολῆς τῆς Ἐπιτροπῆς Ζακύνθου τὸ ἀποστέλλει συνημμένο στὸν Κολοκοτρώνη (βλ. σχετ. [478]). Ὁ Ζαΐμης ἀναφέρει ὅτι ἡ Ἐπιτροπὴ Ζακύνθου τὸν συμβουλεύει «νὰ μὴν ἔχωμεν σχετικὰς κοινωνίας μὲ τοὺς ἀντενεργοῦντας, ὡς ἀπᾷδον εἰς τὴν ὑπόθεσιν». Περισσότερα μετέφερε προφορικὰ ὁ Χρ. Ζαχαριάδης. Ἐπιπλέον, ὁ Ἀνδρ. Ζαΐμης ζητᾶ ἀπὸ τὸν Θεόδ. Κολοκοτρώνη νὰ μεταφέρει μέσω ἔμπιστου προσώπου τὰ σχετικὰ στὸν Ἀνδρ. Μιαούλη. Ὁ ἐπιστολογράφος ἀναφέρεται καὶ σὲ ἐνημέρωση ποὺ ἔλαβε ἀπὸ τὸν Δημήτριο Πλαπούτα (Κολιόπουλο) ὅτι στὸ Ἴσαρι βρίσκονται περίπου 2.000 Ὀθωμανοὶ καὶ ἐπίσης τὴν ἐντολὴ τοῦ Θεόδ. Κολοκοτρώνη νὰ μεταβεῖ καὶ αὐτὸς στὴν περιοχή (Καρύταινα) καὶ μαζὶ μὲ ἄλλες δυνάμεις νὰ τοὺς ἐπιτεθοῦν (βλ. καὶ σχετ. [496]). Ὁ τελευταῖος ἀρνεῖται, σημειώνοντας ὅτι «χθὲς σᾶς ἀπεκρίθην ποῖα αἴτια μὲ ἐμποδίζουν» καὶ ἐπαναλαμβάνει ὅτι βασικὸς λόγος τῆς ἄρνησής του εἶναι ὁ φόβος του ὅτι στὴν ἐπαρχία τῆς Καρύταινας δὲν θὰ βρεῖ τρόφιμα γιὰ τὸ στράτευμά του, κάτι ποὺ θεωρεῖ ἀπαγορευτικὸ γιὰ τὴ συμμετοχή του στὴν ἐν λόγω ἐπιχείρηση. Δηλώνει πὼς θὰ παραμείνει στὴ Λυκούρια μὲ τὴν ἐλπίδα ὅτι θὰ τοῦ ἀποσταλοῦν τρόφιμα ἀπὸ τὰ Καλάβρυτα καὶ μετὰ θὰ κινηθεῖ (βλ. σχετ. [487]). Ἡ ἀναφορὰ τοῦ ἐπιστολογράφου στὰ Μαγούλιανα σχετίζεται μὲ τὴν πρὸ ἑνὸς μηνὸς ἄτακτη φυγὴ τοῦ στρατιωτικοῦ του σώματος καὶ τὴ διάλυση τοῦ ἐκεῖ στρατοπέδου (βλ. τὰ σχετ. [398], [401]).
Προηγούμενες Εκδόσεις: Ὑπομνήματα, σ. 598-599 ▪ ΙΑΘ, τ. 3, σ. 108-109.
Βλ. Σχετικά:
0398, 0401, 0478, 0487, 0496
Ἐκλαμπρότατε Κύριε,
Χθὲς μ’ ἐπίτηδες ἀπεσταλμένον σᾶς ἔγραψα ἐν ἐκτάσει τὰ ἐδῷ καὶ ἄλλα. Τὸ ἐσπέρας ἔφθασαν οἱ κύριοι Ζαχαριάδης καὶ Τσούνης οἵτινες ἔφερον ἐν πρὸς ἐμὲ γράμμα τῆς Ἐπιτροπῆς, ἀπάντησιν εἰς ἐκεῖνο μὲτὸ ὁποῖον ἐσυνόδευσα τὰ τρία δημόσια ἔγγραφα· πρὸς τὴν ἐκλαμπρότητά σας δὲν ἦτον γράμμα καὶ λάβετε ἀντίγραφον τοῦ πρὸς ἐμέ. Ἐκ τῶν ὅσων θὰ ἰδῆτε εἰς τὸ περικλειόμενον, καὶ ἐξ ὧν θὰ ἀκούσετε παρὰ τοῦ κυρίου Ζαχαριάδου (ὅστις σήμερον ἔρχεται πρὸς ὑμᾶς διὰ Ναυπλίου), συνάγεται ὅτι οἱ φίλοι εἶναι γνώμης νὰ μὴν ἔχωμεν σχετικὰς κοινωνίας μὲ τοὺς ἀντενεργοῦντας, ὡς ἀπᾷδον εἰς τὴν ὑπόθεσιν. Τούτου φυλαττομένου, χρεία μεγάλης προσοχῆς διὰ νὰ μὴν ἐκφύωνται ἀντενέργειαι ἐπιζήμιαι ὡς πρὸς τὰ ἀνὰ χεῖρας πράγματα, τὰς ὁποίας ἠμπορεῖ νὰ προξενήσῃ τὸ παρ’ ἐκείνων διαιτόμενον χρυσίον, ἀλλὰ καὶ τὸ πρῶτον ἐγχείρημα νὰ προοδεύῃ καὶ τὰ τοῦ πολέμου νὰ μὴν κολοβόνωνται.
Ὁ κύριος Ζαχαριάδης θέλει σᾶς ἐξηγηθῇ διὰ ποίους ἰσχυροὺς λόγους εἶναι ἀναγκαῖον νὰ κάμωμεν μίαν ὡς ἔγγυστα ταχυδρομεῖαν, νὰ κοινοποιῶμεν τάκτικτῶς καὶ κατὰ συνέχειαν τὰ ἐνταῦθα πρὸς τοὺς ἐν Ζακύνθῳ· γνωστοποιήσατέ το πρὸς τὴν Ἐπιτροπὴν διὰ νὰ χωρισθῶσιν ἐπὶ τούτῳ πέντε χιλιάδες γρόσια, καὶ φροντίσατε νὰ εὑρεθῶσι δύο ἤ τρεῖς ἄνθρωποι ἄξιοι τῆς ἐμπιστοσύνης μας.
Συμφέρει διὰ νὰ μὴν κολοβώνωνται τὰ τοῦ πολέμου, νὰ κοινοποιήσετε πρὸς τὸν Μιάλην, μὲ ἄνθρωπον ἄξιον ἐμπιστοσύνης, ὅτι πρέπει νὰ πολιτευόμεθα [[τοὺς ἀντενεργοῦντας]] τὸν πρόεδρον, ὅτι ἡμεῖς διὰ ἰσχυροὺς λόγους ὑποχωροῦμεν εἰς αὐτὴν τὴν ἀνάγκην, χωρὶς νὰ παρεκτρεπόμεθα οὐσιωδῶς ἀπὸ τὴν γραμμὴν τῆς εἰλικρινοῦς συναφείας, καὶ ὅτι καὶ ἡ ἐξοχότης του ἂς κάμνει τὸ ἴδιον. Ὁ κὺρ Ζαχαριάδης θέλει σᾶς ὁμιλήσῃ τὰ πάντα ἐν ἐκτάσει καὶ εὐκρινείᾳ. Παραιτοῦμαι λοιπὸν τούτων καὶ σᾶς λέγω ὅτι χθὲς ἔλαβα γράμμα τοῦ Κολοιόπουλου, ὅστις μὲλέγει ὅτι περὶ τοὺς δισχιλίους Τούρκους εὑρίσκονται εἰς τοῦ Ἴσαρι· οὗτοι ἐτοποθετήθησαν ἐκεῖ ἀφοῦ ἐπολέμησαν ἐκεῖσε μὲ ζημίαν τους μερικοὺς Ἕλληνας· μὲγράφει ἡ ἐξοχότης του νὰ μεταβῶ εἰς Καρύταιναν διὰ νὰ συσωματωθῶμεν, ἴσως βλάψωμεν τὸν ἐχθρόν· μ’ ἐγράφετε καὶ ἡ ἐκλαμπρότης σας νὰ ἔμβω εἰς τὴν Καρύταιναν, χθὲς σᾶς ἀπεκρίθην ποῖα αἴτια μὲ ἐμποδίζουν, καὶ ἤδη σᾶς λέγω ὅτι ἡ εἰς τὴν ἐπαρχίαν ἐκείνην ἀπορία τῶν τροφῶν εἶναι τὸ πρῶτον ὁποῦ μ’ ἐμποδίζει νὰ κινηθῶ δι’ ἐκεῖ. Ἀναμένω ἐδῶ μὲ ἐλπίδα νὰ ἐφοδιασθῶ ἀπὸ τροφάς, ἐκ ταύτης τῆς ἐπαρχίας, τὰ Καλάβρυτα, ἤδη ὁποῦ ἐδιωρίσθη φροντιστήριον, καὶ νὰ ἔλθῃ καὶ ὁ Νικήτας μὲτὸν υἱὸν τοῦ κὺρ Συσίνῃ, διὰ νὰ γένωμεν κᾄν ἀρκετὸν σῶμα, μήποτε ἀδύνατοι ὄντες πάθω μεν τι ὄχι ἀρεστόν. Τὰ Μαγούλιανα μ’ ἔκαμαν πολλὰ προσεκτικόν.
Ὁ Κολοιόπουλος μὲγράφει ὅτι γράφει πρὸς τὴν ἐκλαμπρότητά σας νὰ ἀφήσετε μίαν φρουρὰν περὶ τὴν Τριπολιτζάν, διὰ τοὺς ὀλίγους ἐν αὐτῇ Τούρκους, καὶ μὲ τοὺς ἄλλους νὰ κινηθῆτε διὰ κάτω, νὰ ἐμποδισθῇ ἡ ἐπάνοδος τοῦ Ἰμπραΐμπασσια. Ἐπιθυμῶ νὰ μάθω τὶ θ’ ἀποφασίσετε, καὶ γράψατέμου μὲἐπίτηδες, κοινοποιοῦντες μοι καὶ ὅλα τὰ αὐτοῦ. Μένω.
ὁ ἀδελφὸς
ἀνδρέας ζαήμης
8 Αὐγούστου 1825.
Λυκούρια.
[ἐπιγραφὴ διεύθυνσης:]
Πρὸς τὸν ἐκλαμπρότατον γεν(ικόν) ἀρχηγὸν κύριον Θ. Κολοκοτρώνην
καὶ τὰ λ.π.
Εἰς Βέρβαινα
