Αρχειακός Τόπος Θεόδωρου Κολοκοτρώνη

Σεβαστὲ μοι θεῖε προσκυνῶ! Καὶ προχθὲς σᾶς ἀπέκρίθην εἰς τὸ πρὸς ἐμὲ σεβαστὸν σας, καὶ κατὰ τὸ γράμμα σας δὲν ἔλειψα ἀπὸ τοῦ νὰ γράψω καὶ εἰς τοῦ μπέη εἰς Μονοβάσιαν πολλὰ χαϊδευτικῶς, καὶ νὰ στείλω καὶ εἰς Κυτριαῖς διὰ ζαερέδες καὶ διὰ δύο χιλιάδες δεκάρια φουσέκια, τὰ ὁποῖα μοῦ γράφει ὁ ἀρχιστράτηγος νὰ λάβω ἀπὸ τὸν Κορινθιακὸν Κόλπον, ὁποῦ δι’ αὐτὰ καὶ ἄλλα ἔστειλον ἄνθρωπὸν μου, τοῦ ὁποίου ἀπεκρίθηκαν οἱ φροντισταί, ὅτι ἄνευ διαταγῆς τοῦ Πετρόμπεη δὲν δίδουν οὔτε σπυρί, καὶ διὰ τοῦτο λάβετε μέτρα ἵνα ἰδῶμεν τὶ θὰ κάμωμεν, ἐπειδή ἐτοῦτο τὸ γένημα τοῦ Λεονταρίου, μόλις ἀκόμη διὰ πολλὲς ὀλίγες ἡμέρες πορεύει τὸν στρατόν μας. Ἰδοῦ λοιπὸν σᾶς σημειόνονται καὶ αἱ ἐτίαι διὰ τάς ὁποίας περιμένεσαι. Πρῶτον ὅτι οἱ Μιστριῶται ζητοῦν νὰ ἀναχωρήσωσιν ἐπειδή ἔστειλον οἱ Γιατρέοι καὶ τοὺς θερίζουν τὰ γενήματα τῶν χωρίων των. Δεύτερον ὁ ἐδικὸς μου Ἀναστάσης ἐπέστρεψεν ὠπίσω ἄνεργος χωρίς νὰ τὸν δεχθοῦν διόλου. Ὅθεν διὰ αὐτὰ ταῦτα ὡς ἀναγκαιότητα τῶν Μιστροτῶν καὶ τῆς ἐμὲ ὑποθέσεώς μου, ἀνάγκη νὰ ὠρήσετε ὅσον τάχος ἵνα ἰδῶμεν, τὶ μέλλει γενέσθαι. Οἱ Τρέδες ἐπειδή καὶ οἱ τῆς Πατρ<ί>δος ἐχθροὶ ἔφθασον εἰς τὴν Ζαχάρον καὶ ἵνα μὴν λεηλατήσουν τὰ μέρη των τοὺς ἐδόθη ἡ ἄδεια νὰ ὑπάγουν διορίζοντές τους εὐθύς, ὁποῦ δὲν εἰδοῦν τίποτες νὰ ἐπιστρέψουν εἰς τὴν θέσιν των. Οἱ ἐχθροὶ ἕως πεντακὸσιοι καβαλαρέοι, ἦλθον χθὲς εἰς τοῦ Ἀσλάναγα τὸ βάλτο, μὲ τοὺς ὁποίους πολεμοῦντες ἐφονεύσαμε τρεῖς, τέσσαρη ἔτι σκοτωμένη, ἔδωσαν εἰς φυγήν, οἵτινες καὶ μένουν κατὰ τὸ Νησί. Περιμένεσαι λοιπὸν ὅραν τὴν ὅραν, ἐντοσοῦτῳ δὲ ἀναπροσκυνοῦντες σας μένω μὲ σέβας. Ἐκ τοῦ Φρουτζάλα στρατοῦ Τῇ 23 7βρίου 1827 ὁ ἀνεψιός σου Νικήτας Σταματελόπουλος [ἐπιγραφὴ διεύθυνσης:] Πρὸς τὸν Ἐξοχώτατον Ἀρχηγὸν τῆς Πελοποννήσου, κύριον Θ. Κολοκοτρώνην Εἰς Σκαρδαμούλαν [ἐπὶ τοῦ νώτου, ἀπὸ ἄλλο χέρι:] ἀρ. 489 Νικήτας Σταματελ(όπουλ)ος Φρουτζιάλα 23 7βρίου ἐγράφη Ἀλμυρὸν 24 Δ ἐλήφθη ἀπόκρισις {...}